—

324. 1 FABII QVINTILIANI, AyI AVINTILIANI INSTITVTILONVM Oratoriarum ſcriptoris, De- clamatio ultima. AVIA TESTIS. Vi habebat matrem, duxit uxorè, ex qua natun Qflium auiæ nutriendũ dedit. Moriens hæredem filium fecit, ſubſtituit uxorem, diſpenſatorem ſuũma numitti iußsit. Puer reductus ad matré, et ab ea in fan do maritimo uiſis piratis relictus non cõparuit. Poſ paucos dies cadauer confuſis liniamentis, quod filiu putaretur, in idem littus eiectum mater ductis ſepe- liuit exequijjs. Diſpẽſator manumiſſus ab ea, poſt ali quot annos negociatum profectus, adoleſcenten quem dominum diceret, apud uenalitiariu repertum iudicio aſſerens, euicit: cum eo reuertit in patriam. Puerum agnoſcit auia:negat ſuum mater. DECLAMATIO.

6 Auſam iudices probatam peregre, probatam do-

Smi propinquis, domeſticis, libertis, auiæ( facinus indignum)matri tantum probare non poſſumuruſg eo ſe libenter credidit orbatam, ut ſuos non niſi mor tuos agnoſcat. Quod ſi antea ignotum fuit, quantum

Pecuniæ cupiditas poßit uictrix etiam de natura,

triumphat mulier modo cadauer tanquã filium com plexa, nec filium tanquam cadauer fugit: quæ funus ſuum tantum funus credidit infelicem puerum: ſola

non agnoſcit,& propinquis cauſam quæritis quia

nillit. NARR4/

. 7— — ſ1, ““ K ———

—————

—————

prium.I 1

cighhusuch ntttonenäe Hectſtnon Kinſeur en hentit 4 tihtheis e donelbenn ne, geln teruenih ye fite uin