—

310 Pro Marito Dech t rarus in publico, et tanquã patris occurſus, tanqun hui tanqunncha ciuitatis ora uitaret. Non eſt leue concipere uerbicin neisognttna quantam ciuitatis execrationem, in quantam culpan uerberbubz gih iuuenis inciderit. Dictus eſt occidere poſſe patrem, turaghoßi⸗ 1 ctus eſt dignus, quem poſſet etiã pater occidere. Quil ummniutse facerem iudices infelicißimus ſenexsiamiam nõ euiti, timmatzaiſo bat fima nec patrẽ, iam meis auribus nemo parcebt.& bilbferegbr

Interrogare non audebam, dißimulare nõ poteran. Fallitur quiſquis me putat quicquã feciſſe conſilioin

luisunpellkne Duubr othh

petus, ac temporis ipſius neſcio quis ardor explicuit. ngiealſfme Præparari filio tormenta non poſſunt. Eſt in miſern= aupflugi penatib. pars remota, ſepoſita, profunda tenebris, ii’= uulſ Iſtaulgt ſtis acceſſu, omnibus apta flagitijs, et in qua audeatſ- intarunsiaſl cere facinus& pater. Illo fateor dum me uariæ cogiti innüm-pnbei tiones per totius domus ſpacia circumagunt, quantuͦ luizlonimend intelligere licuit, improuiſus adueni. Et ille quidèaſ ſelixworanlie conſpectũ meũ tanquam deprehenſus obſtupuit, rfu- aijs uniniug gitq́; trepidus, puto ne quærerẽ cauſam. Irrumpo fiſi rungfuüſun natur, auide, ſine liberto, ſine ſeruulo, ſicut me depre. dvcrnqteiii henderat tẽporis illius fati, manibus, ictibus, et quæ ſtisniecnanmn. cunque ex obuijs dolor in telorũ tranſtulerat uſusul ummeruſſnn tra uires ſenectutis aggreſſus, ignes ex proximo rabæ eipumigſit tos, uerbera quæ caſus obtulerat, nõ diuiſo dolore, no tbinahnengs.

p partes, nõ per interualla ſuſẽſos, ſod ſemel, ſed paii ter inuado, pars ſecreti fuit, ut ipſe torquerem. Dij im

unrhihagnn

mortales, quæ contumacia, quæ fuit illa patientia, cée rillexlum domi torqueretur à patre, nõ inuocare matremè Non lun üdon repugnauit iuuenis, non oppoſuit manus, nullumim tilianlg; 1 plorauit auxilium. Merſis tantum deiectisq́; lumii Feaͤlncan 4.. 16 3

..4 8

———————— 1“—— *— 3.—.. 1 ————

—————————————

—