7]Nas „ rum Nend i

2 A ua in, Xuuri inde AGäna tum n ſi rui deſt in neri awic atis Mit tin nſu Sno dtir tiſil unen in9⸗ meant Luo Tolds

Declamatio decimanona 309 ceat. Nec contenta conſeione mariti, nibil ſe dißimu lare, nihil ſcire reatus autoritate teſtantis, mauult de ſilentio meo facere ſecreti orbitatis. Iſtud amentia ſit

an innocẽtia, perditus dolor uiderit. Ipſius animus po teſt ſcire quid filius meus dixerit, quæ me putat habe/

re quod dicã. Fidem igitur ueſtra iudices, ne uos orbi tatis miſeratione confundat ſola mater, neue maximæ calamitatis ibi tantum putetis reſediſſe ſenſum, unde uos lachrymæ gemitusq́; conueniunt. Mei magis de/

betis in uxoris comparatione miſereri, qui filium&

perdidi e occidi. Ego ſum inſelicior ex parẽtib. duo- bus, qui quicquid iudices icta complorat, et patior, et feci. Felicem ignorantiæ conſcientiam matris, quæ ſuficit interrogare. Maior me impatiẽtia, maior urit affe ckus, cur filiui occiderim indicare non poſſum, nec

pœnitet quod occidi. Infelix ſenectus, miſera patiẽtia, ſic quoque quam multa dicenda ſunt. Fuimus quon/

dam ludices, fuimus felicißimi parentes, ci adhuc ru-

dis unici nobis blandiretur infantia, durauitq́; do/

mus toto proſperitas, quandiu pariter fruebamur, pa

riter dileximus, quandiu ciuitas de nobis hoc ſolu po

terat loqui, filii nos habere formoſum. Vt uero in eã

adoleuit ætatem, in qua corporalibus bonis iuuentus

inſolenter exultat, fuperbus atque arrogans in nulli

uitæ genus, non in priuatos, non in publicos actus flo

Fentem duxit ætatẽ. Dij immortales quatus vialaſ circa iuuenẽ rior ingemuit, omniũ maledictis ſuccla

matus, omnii denotatiõe damnatus eſt, donec& ipſe

conſen ſum circa ſe publici doloris agnoſceret. Inde

1 38 4 raruis