60 Pro Cæco

tet, ut teneremur inuiti. Illa uerò non timet pereun⸗ di temeritatem, nec ſecretum doloris alieni liben- ter inquirit. Sciebat illos non aliter auſuros profer/ re cauſas, quos ſceleris conſciẽtia, quos maioris cru- ciatus metus in ſupremo compelleret. Igitur ne ſup- plicia properato lucrarentur obitu, rurſus in pœ- nam nocentis inſepulti corporis reuocauit iniuria. Lex placida, mitis, cauſas mortis reddi uoluit, non æſtimari. Poſſum igitur P. C. publica quadam uoce generis humani reſpõdere quærentib. cauſas mortis interrogatus, at ego difficilius redderẽ uitæ. Quid iuuat, o miſera mortalitas, animam per tot annos e/ tiamſi natura patiatur, per infinita temporum ſpa/ cia triſtißimo corporis retinere complexu? Si cun- cta gaudia noſtra, ſi uoluptates,& quæcunque ex hac uniuerſitate mundi uel ſolicitãt aſpectu, uel blan diuntur uſu, diligenter excutias, tota uita hominis u- nus eſt dies. Humiles prorſus abiectæq́; mentes, quas non implent hæc eadem, ſemperq́; redeuntia. Vt quis boneſtis operatus artibus ſciat quis finis bonorum, quæ uera felicitas, nunquam ſibi uidebitur præmatu ra morte periturus,& lucis cauſas ad animum men temqᷓ; reſerentium neminem quotidie uita nõ ſatiat.

Relaturum me nunc putatis, quato plura ſint in hac

æui b reuitate fugtenda, comparaturum gaudijs pro prijs metus, clamitates? Illa illa æſtimemus propter quæ fatigamus uotis deos: propter quæ breuẽ queri/

mur ætatem. Nempe ſunt uanitas, cupido, luxuria, li

pido. Nõ pudet propter hæc ferre debilitates, luctus,

ſpacia

* 1 5 3

uanen 8

voan anlueadch unclan

Ini nunt 1 ntun ucdi0

tum,o ae puuütias

1

ure cucntot

1 1 e Khume S

P b 8. ühn n mein

Mutr ec pert mer vene

ſHpildd

1 d coglon

us ten Mdhn er

4 Uiale ar

muix aun

gtuſ nn

dn amo neln.

de hernterfe enuwerers ui ge zeeſſcins.

n rataitffa t lsgcnl 8 ures fin

fae tiippßi aan

6

d aa Atu naher

nupar