54. Pro Filio b

ſuſpiria, metus,& præſagium magni neſcio cius in- certi detuliſſe pallorem. Quid aliud hoc eſſe uultis pP. C. quam primam fatalis inſtinctus neceßitatem: De partu uxoris non potuit non interrogare, dein- de non credidit. Referam nunc P. C. cuius artis, cu ius fuiſſe dicatur autoritatis, quem putauit adeundu qui ſic timebat. Homo qui(quod certũ habeo) pluri mis meruerat experimentis, ut ad illum uelut ad ora cula deorum, plenumq́ ſacro ſpiritu pectus, hominũ ſolicitudines metusq́; confugerent, dicitur inſbecta totius ratione cœli, digeſtis ſideribus innumeros, ad publici priuatiq; fati ſtupuiſſe conſpectum,& tanta

proſperorã tristiumq́; congerie magis ipſo conſul-

tore perterritus, diu non cõmiſiſſe uerbis, quod uide bat. Sed ò uirum grauitatis antiquæ, dignumq́; cui ſe fatorum arcana nudarent. Cuùm partus de quo que- rebatur, multa præſtaret propiora proſpera, lætos incipientes annos, non fuit contentus meliora præ dicere, ſed(quæ certißima eſt uera proferentium fi/ des) quicquid deprehenderat, protulit in medium,& proclamauit futurum uirum fortem, deinde parrici- dam. Quis unquam P. C. fiducia maiore reſpondit? Cuům ſummum facinus denunciaret, ante ſe dixit pro baturum. Eecerat profecto P. C. interrogando ma/ thematicum pater, rem nõ educaturi, ſi quid triſtius comperiſſet, niſi hoc primum de fato fuiſſet ut uiue- rem. Sed nec mathe matici fides circa momentum ali

uemue ceſſauit ordinem, non numerus fefellit, non dan in partu, non iuuenta, nõ robur. llla quoq; quæ

telut

ug uſtiaut

1 u e iihlma inml fien ſiur een aüit dupna iſlne ſananueſ uſt ar hupziäähu 1 m m nmitui Wann ritkrnunt, ſe hnie fa dira nescditla n i. huut nmi des abenreze h boman Ka⸗ naertr oca

c Katna