oFüio V Declamationi ut. Aduolet Qui culuuntz
kertt inſ⸗ derit inſepultus ahiecau 4
tatetehana vetathe kect, reälltcaun ntra patren.
litone miäſime ſriin 1 niſi meparricida buti aem alecg; lulinſßnſe tus uel nereßitatt, neinge odij mei fuora Cepyn tempus cirtanuanbe t, attuliſemegautiirgen ne. De pmiiliueni, quod esto, quodmiinonliamo tieuiſccul tenpobudge F tgo meparriailucretbyi onſun quinſccre ntütn
A
mihiſie minatur animusmen.
rogitationihus neisundem od ſtbi pro ne hiettipan etia rogtt ſentio pctor hn Alcborere puetmſereteſe aur non poßi diteln guifcunucſtntia nis igituragrault di rentis met ontentiſtü
uia gaidor cotendere annl
eßitates, erpugnune 3
Declamatio quarta. 35
iĩ deo mihi bene credi putetis& uitam. Aliud eſt faci
nus non eſſe facturũ: aliud mori uelle ne ficias. Quin imo, ſi qua eſt fides, hoc quod uos conſtantià putatis, inftrmitas eſt, quod ad ſuprema cõfugio, animũ meii noui. Nouißima uictæ mètis integritas eſt in mea po
teſtate, breui non habeo nec mortem. Fidem ueſtram
P. C. ne quid amplius de miſera pietate ſperetis. Qui mori uolo ne parricidium admittam, non inuenio quemadmodã illud poßim non facere uicturus. Nam quod ad patrem pertinet, qui me retinet uiuere no/
lentem, non miror quod adhuc recẽti gloriæ noſtræ
gaudio ſtupet,& in opera mea totus oculis animoq́; conuerſus, parricidam non uidet per uirum fortem.
Hic eſt animus, quo me quamuis denunciatum prædi ctumq; ſeruauit,& cim incertis adhuc dubijsq; uir tutihus præſtiterit ut uiuerè, præſtat meritis actisq́; ne moriar. Nunc ille, quod pietate, quod uideor iſtius perire reuerentia, uocat parricidiũ ſuum,& in or-
bitate quam ſibi facere uidetur, non remediũ meum,
ſed ſuum ſpectat affoctã. Filius qui uult mori ne par ricida ſit, aliter ſibi uidetur remunerari non poſſe, quam ut ipſe moriatur. Merito prorſus, merito miſe rũ ſenẽ, triſtes ſolicitudines,& præſcij metus ad ma thematicũ, et reſpõſa miſerũt. Debui uir fortis nũcia ri, parricida prædici. Siue enim miſeræ cõiugis pro/ digioſa fœcunditas tumultuoſis pulſib. maritales in- quietauit amplexus, ſeu anxias noctes, dirosq́; ſom nos feralib. ſenex imaginib. agitatus dicitur ad notiſ⸗ ſimũ ſacræ artis antiſtitẽ, nõ ſpes, nõ auida uota, ſed b d
4 ſuſpiria


