————

——

—

——

ÿõ—

—õ—

———

——

—

—

—

—

————

————

————

—

—

— q-

1487 E

in illo opinato malo uis quædã inſit& uigeat,& quędã ha beat uiriditaté, tandiu appelletur recens, Tuſc. lib. 3. Zeno naturã ita definit, ut eam dicat ignè eſſe artificioſum ad gi- gnendũ progredientẽ uia, 2. de N. d. Zeno manui dialecticã & eloquentiã ſimilẽ eſſe dicebat, Ora. Zeno comprehenſio- nẽ eſſe dicebat, cùm manũ planè compreſſerat, pugnũꝗ; fe- cerat, Ac. ed. i. lib. 2. Zeno nõ eos ſolùm, qui tum erant, Apol lodorũ, Syllum, cæterosq́;, figebat maledictis: ſed Socratem ipſum, parenté philoſophiæ, Latino uerbo utens, ſcurram Articũ fuiſſe dicebat,&c. de N. de. i. Zeno nonnulla eſſe fal- ſa dicebat, quæ ſenfibus uiderẽtur, de N. d. i. Zeno cũ læuã manũ admouerat,& pugnum dextræ arctè uehementerq́; compreſſerat, ſcientiã talem eſic diebat, Aca. q. ed. ů. lib. 2. 2e no rhetoricã palmæ dialecticã pugno ſimilem eſſe dicebat, de Fi. lib. 2. Zeno dixit ignè eſſe quintam naturam, ex qua ratio& intelligentia oriretur, de EFin. libr. 4. Zeno uirtutes nullo modo ſeiungi poſſe diſſèrebat, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Ze- no uiſum inquiebat eſſe, cùm extenſis digitis aduerſam ma nũ oſtendebat, Acad. q. ed. i. lib. 2. Nam per geſtus quid eſ- ſet, ſcire conficiebat Zeno inter rects factum, νατꝓpatee, & prausè ſeu peccatũ, aεαα᷑ννταμα medium quoddam locauit, quod per ſe nec bonũ, nec malum eſſet, ſed adiectis certis circumſtanrijs nunc in bonis, nunc in malis numeretur, nè- pe officia& ſeruara& prætermiſſa, Aca. q. ed. 2. libr. i. Zeno Epicureus, cùm à Carneade plurimùm diſſentirer, unum ta men prætter cæteros mirabatur, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno uir- tutẽ cuiquã adeſſe negauit, niſi ea uteretur, Ac. q. ed. 2. li. 1. cõ tra Ariſtotelẽ, qui uirtutẽ etiã in dormiente, nihilꝗ; agente locat. Zeno ſcientiã nominauit id, quod ſenſu ita erat com prehẽſum, ur rarione conuelli non poſſet, Ac. ed. 2. lib. 1. Ze- no nihil aliud numerauit in bonis, niſi ſolã uirtutem, Ac. q. ed. 2. lib.1. Zeno quatuor tantùm elementa ſeu initia rerum ponit: nempe ignè, aerem, aquã& terram, Aca. q. ed. 2. lib. 1. Zeno rectè facta ſola in bonis actionibus, prauè, id eſt, pec- cata, in malis poſuit, Aca. q. ed. 2. libr. i. Zeno omnẽ uirtutẽ in ratione poſuit, contra ueterum philoſophorũ opinionsẽ, Ac. q. ed. 2. lib. i. Zeno premebat quæ dilatabantur à nobis, de N. d. 2. Zeno inuentor& princeps Stoicorũ fuit, 4 Ac.& 2 de N. Zeno Stoicorũ princeps, non tam rerum inuentor fuit, quàm nouorũ uerborũ, de Fi. lib. 3. Zeno contrahi ani- mũ,& quaſi labi putat atq; concidere,& ipſum eſſe dormi- re, Diu. lib. ꝛ. Zeno in una uirtute poſitam beatam uitã pu- tat, Ac. qu. lib. 2. Zeno perturbationes putabat eſſe uolunta rias, opinionisq́; iudicio ſuſcipi, Ac. q. ed. 2. lib. i. cõtra anti- quorũ philoſophorũ doctrinã, qui eas naturales dicebant, & in ea animi parte, quæ rationis eſt expers, conſtituebãt. Zeno omnia quæ eſſent aliena firmæ& conſtantis aſſenſi- onis, à uirtute, ſapientiaq́, remouebat, Aca. q. ed. 2. lib. i. Me audiente Athenis ſenex Zeno Epicureorũ acutiſsimus con tendere,& magna uoce dicere ſolebat, eum eſſe bearum qui præſentibus uoluprarib. frueretur, conſideret; ſe fruiturũ aut in omni, aut in magna parte uiræ, dolore non interue- niente: aut ſi interueniret, ſi ſummus foret, futurum breuẽ: ſi productior, plus habiturum iucundi, quàm mali, 3. Tuſc. Quæ breuius concluduntur(ut Zeno ſolebat) apertiora ſunt ad reprehendendũ, de N. d. z. Zeno quidẽé ille, à quo di ſciplina Stoicorũ eſt, manu demonſtrare ſolebat, quid inter has artes intereſſet. nam cum cõpreſſerat digitos, pugnũd, fecerat, dialecticam aiebat eiuſmodi eſſe,&c. de Or. Magnã moleſtiã ſuſcepit,& minimè neceſſariã primus Zeno, pOſt Cleanthes, deinde Chryſippus,&c. 3. de Na. Honeſtum aũt quod ducatur à conciliarione naturæ, Zeno ſtatuit finè bo norum, qui inuentor& princeps Stoicorũ fuit, Aca. q. ed. i. lib. z. Zeno ſtatuit cœlum eſſe ignem, qui quidꝗ; gigneret, Ac. q. ed. z. lib. i. Zeno quum Heſiodi Theogoniam, id eſt, originẽ deorũ interpretatur, tollit omnino uſitatas perce- ptas; cognitiones deorũ, 1. de Na. Zeno ſenfib. etiã fidem tribuebat, Ac. q. ed. 2. lib. i. Zeno neminé uolebat eſſe ſcien- tiæ cõpotem, niſi ſapientem, Ac. q. ed. i.lib. 2. Zeno pertur- bationib. quaſi morbis ſapientem carere uoluit, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno uult aſſenſions animorum eſſe in nobis po ſitã & uoluntaria, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Zeno nihil noui reperire, ſed ſuperiores philoſophos emédare uoluit immutatione uer borũ, Ac. q. ed. i. lib. z2. Zeno plurimis nouis uerbis uſus eſt, noua enim dicebat, Ac. q. ed. 2. lib. 1. Qui cùm Zenonis au- ditor eſſet, uides quantũ ab eo diſſenſerit,& quàm nõ mul tũ à Platone Megarici, quorũ fuir nobilis diſciplina: cuius, ut ſcriptũ uideo, princeps Xenophanes, quẽ modò nomina ui: deinde eum ſecuti Parmenides& Zeno, Ac. q. ed. i. lib. 2.

FE IN I s.

b 7, O0 1488 Perſius, Zenonis auditor, eos dicit eſſe habiros deos, à qui- bus magna utilitas ad uitæ cultũ eſſet inuenta, ipſas 6. res utiles& ſalutares deorũ eſſe uocabulis nũücupatas, i de Na. Zenonis breues& acutulæ conclufiones, z. de Nat. Zenonis inuenta, pro Mur. Poſſe enim aſoros ex Ariſtippi, acerbos& Zenonis ſchola exire, 3 de N. Zenoni cöprehenſio facta ſen- ſibus,& uera& fidelis eſſe uidebatur, Ac. q. ed. 2. lib.. Sapi- ens ne nõ tim eat, nec ſi patria deleatur, non doleat, ſatis du rũ: ſed Zenoni neceſſarium, cui præter honeſtum nihil eſt in bonis, 4. Aca. Zenoni& reliquis ferè Stoicis æther uide- tur ſummus Deus, mente præditus, qua omnia regãtur, Ac. q. ed. 1. lib. 2. Zenoni, eius q; auditori Ariſtoni placuit, bonũ eſſe ſolũ, quod honeſtũ eſſet, Tuſ. q. lib. 5. Xenoni pręter ho neſtũ, nihil eſt in bonis, Ac. q. ed. lib. 2. Zenoni homini acu to placuit lo quẽdi libertas, ↄ Tam.§0. Zenoni Stoico ani- mus ignis uidetur, Tuſ. q. lib. i. Cleanthes, qui Zenonòè au- diuit unà cũ Ariſtone, tum ipſum mundũ Deũ dicit eſſe: tũ torius naturæ menti arq; animo hoc nomen tribuit, tũ ul- timum& altiſsimum, atq; undiq; circũfuſum& extremũ, omnia cingentem arq; complexũ ardorem, qui æther no- minetur, certiſsimũ Deũ iudicat, 1. de N. Zenoné, quem Phi lo noſter Coryphæum appellare Epicureorum ſolebat, de N. d. i. Anaxarchum Democritum à Cyprio tyranno excar- nificatum accepimus: Zenonẽ Eleatem in tormentis neca-

tum, de N. d. lib. 3. Inter Zenonsẽ& Peripateticos nihil prę-

ter uerborum nouitatem intereſſe, Tuſ. q. lib. 5.

ZE THVS. Vti apud Pacuuium Zethus cũü Amphione, quo-

rum controuerfia quum de muſica inducta eſt, diſputa- tio in ſapientiæ rationẽ c uirtutis utilitatem conſumitur, 2 ad Her. Miror cur philoſophiæ, ficut Zethus ille Pacuuia nus, propè bellum indixeris, z de Or.

Z,EVGM A. opp. Qu. Pr. 313. ZEVXIS. Vna eſt ars ratioq́; picturæ, diſsimillimiq tamen

inter ſe Zeuxis, Aglaophon, Apelles: neq; eorum quiſquam eſt, cui quicquam in arte ſua deeſſe uidearur, 3. de Ora. Neq; enim putauit(Zeuxis) omnia, quæ quæreret ad uenuſtateè, uno in corpore ſe reperire poſſe, ideo quod nihil ſimplici in genere omni ex parte perfectũ natura expoliuit, 2ꝛ de In. 62 a. Itaq;(Crotoniaræ) Heracleoten Zeuxin, qui tum loge cæteris excellere pictorib exiſtimabatur, magno precio co ductũ adhibuerunt. Is& cęteras tabulas complures pinxit, quarum nônulla pars uſq; ad noſtrã memoriã propter fa- ni religionẽ remanſit:& ut excellentem muliebris formæ pulchritudinẽ muta in ſeſe imago cõtineret, Helenæ ſe pin-

ere ſimulachrum uelle dixit,&c. 2 de In. 6² a. Similis in pi- ctura ratio eſt, in qua Zeuxin,& Polygnotum,& Timantsé, & eorum qui non ſunt uſi plus quàm quatuor coloribus, formas& lineamenta laudamus, Br.

4.. 1 ZH THMA ponere, 9 Fam. i. quæſtionem. 257 uæ perſolue-

re, ad Attic.

ZODIAGVS. ſignifer orbis, orbis ſignorũ. de Diu. 126 b, Vis

quædam eſt ſignifero in orbe, qui Græcè ſohtause dicitur, talis, ut,&ec. de Di. 89 b, Dextrorſum orbem flammeum, ra- diatum ſolis linquier curſu nouo. de Di. 90 a, Ad dexteram cepit rurſum, ab læua ſignum præpotens. de N. 36 b, Orbis ſignorum.& ibi. Orbis ſignifer. Item ibi. Longitudo& la- ritudo ſigniferi orbis. de Diu. 126 b, 127 a, De ſignifero orbe, & eius partibus,& ui& motu. Tuſc. 162 b, Tũ in eodẽ orbe in XIIpartes diſtributo quinq; ſtellas ferri,&c. Item: Zo- diacum hunc Gręci uocitanrt, noſtriq; Latini Orbem ſigni- ferum perhibebunt nomine uero..

ZONARI. qui zonas, hoc eſt cingulos faciunt. pro Fl. 149 b,

Sutores& zonarij.

ZOPYRVS. Cum multa in conuentu uitia collegiſſet in eũ

(Socratem) Zopyrus, qui ſe naturam cuiufſq; ex forma per- ſpicere profitebatur, deriſus eſt à cæteris, qui illa in Socræe uitia non agnoſcer ent: ab ipſo aurem Socrate ſubleuatus eſt, quum illa ſibi uitia ineſſe, ſed ratione à ſe deiecta dice- ret, ¼4 Tuſ. Quidesocratem, non ne legimus quemadmodũ notarit Zopyrus phyſiognomon, qui ſe profitebatur homi num mores naturasq; ex corpore, o culis, uultu, fronte per- noſcereſtupidum ed. Socratem dixit& bardum, quòd iu- gula concaua non haberet: ob ſtructas eas partes& obtura tas eſſe dicebat. Addidit etiam mulieroſum, in quo Alcibia-

des cachinnum dicitur ſuſtuliſſe, de Fat. 3 2OSTE RA.loci nomen. At. 74 a, Piræeo, ad Zoſtera ueni-

mus,&c. curſum confecimus. Deo Opt. Max.& Vero ſit omnis honos &gloria.

——