8

us. de Inuen. 6a h V empo!—

aignez I 2419

zei int animales id edtſai 6a, Euiſcerata inani d orpora collig

pid enim ter

ma cum ata uinculisani dig; eſthac Suautrin 8 dut animabili ho„ la pirabili, unde ſpi 8 dcogn. de. dubitat 3euueesbd mans eſt grur uud eus ani. am. OQugx us com⸗ imarde ſe animaa da nimantem legem ekticit Zeno, Fenerare ſe poteſt animan. de Lat. deor 2. Quimundum ncheie dixerunt, de Nat. deor. nnes reliquos contineri uellet guraun, qua una omnes reli. ie Vniuerſ. Animantes quiani. telliguntur, de Vniuerſ. Animan olerabili fœditate depel. ntes orientur, quos R uiuosa. cipiatis, de Vniuerſ. Animantes „,a de Na. deor. Nam quumce- d paſtum, ſolum hominemere. requirant atq́; appetant aliquas applicent, in Lxlio. Animanti ra, ob eamq cauſam ſuis ſed- manent, de Vniu. Animantiao- ra partita aut inchoata, de Vii. 0„quorum unum diuinum acq um Kaereum, aquatiletertium, b. Commune animantiumo- appetitus procreandicauſa&cl ar,Off. Animantlum

n

ocreata funt, wum eſt, ut ſe, uitam, cofpusc; AIz*

mocitura uideitur, omniac qus 4 8 4 8*. 4

. Ar Aui- 14. acquirat& paret, Oft. r. we eſt. ut habeant libidinem

—

1 4manddus G

—““

nn HDiuine animations he⸗ erſ. 01 a,Diuine anl en 9 nrelligit ſeu Etne 9 AeL. 6“„ ſus.* „ aus animo incenlus. 13 3 1 42.„„ eſſe animatann AMfeta fit, namter., ainte⸗ 4 auod motu ciel⸗ b 4*„ lb. nt— nimatæ men * 8 1u 1 ½ el 4. 4 X 8 am quod a 1 . 3. anl nath nt ime anme ſic u 4 ebe in ſe quiſq ne b Odull 1 1. nslu⸗ rema. an duam affictn UuaIN.It ade 33 ,. eh s, utſiilee ari efſe deber?. ub u mme o fui anl zatl au et m 45 M— ſi animo! 38 1 Hoc 380 „ N— 05 pat„„ b, Erab 2eg oteqaa dmmetue nacu hauis Catlinen apan⸗ 8 11 1 u 4⁴ nelius d. lad 41 t 1* ſt nt ut niht 9„ homines ofſemus-. ann proßcere npeuuu gecten*. ten .„ unq;. 1 07 perinde 1. ,de Di N 1„ E. fForman. de N ri at nit, auget nima vat allt, 9„Kuse 3 at 1 I 4 re nop 5 anim animal acere i Alor.— re 4 rare, O 088& fortue qut 4 12 *

Aà N

quid. Off. i9 a, Hæc Præſcripta ſeruantem licet magnificè,

Srauiter, animoſeq́; uiuere.

ANI MOS V 8, a, um. plenus animi, plenus roboris, non timi- dus. pro Mi 119 b, Vir fortis& animoſus. Tuſc. 152 a, Nam xc animoſos& bene animaros dicimus. de Sen. 92 a, Sene-

ctus animo ſior eſt quàm adoleſcentia,& forrtior.

ANIMVsS, mi. mens, anima, ſenſus. Quid ſit animus, aut ubi,

aut unde, magna diſſenſio eſt, Tuſcul. quæſt. lib. i. Animus, eſt mens ſine corpore ullo, ut dixit Xenocrates, Academ. 31 b. Eſt enim animus cœleſtis ex altiſsimo domicilio de- Preſſus,& quaſi demerſus in terram, locum diuinæ naturæ eternitatiq; contrarium, de Senect. Animus eſt qui uiget, qui ſentit, qui meminit, qui præuidet& moderatur,& mo- uet id corpus, cui præpoſitus eſt, de Som. 130 b. Animus u- nus ex omnibus rationis, contentionisq́; fempiternarũ re- rum& ſub intelligentiam cadentium compos& particeps:

quo nihil ab optimo genitore melius procreatum: quippe

qui ex eadem uinctus, alteraq́; natura, adiuncta materia tẽ- peratione trium partium, proportione compacta, ſe ipſe conuerſans, cùm materiam murabilem arripuiſſet,& cùm rurſus indiuiduam atq; ſimplicem, per quam omnis moue tur, diſcernitq́ quid ſit eiuſdem generis,& quid alterius,& cætera dijudicat, quid cuiq; rei ſit maximè aptũ, quid quo- que loco aut modo, aut tempore cõtingat, quęq́; diſtinctio ſit inter ea quæ gignantur,& ea quæ ſemper ſint eadem, de Vn. Non ſolùm animus à factis, ſed aures quoq, à comme- moratione abhorreanr, 16. Fa. Ciceronis filij. Animus à me- dio profectus, extremitatem cœli à ſuprema regione rotun do ambitu circumiecit, ſeſeq́, ipſe uerſans, diuinæ ſempiter næ ſapientis d; uitæ induxit exordium, de Vniuerſ. Animus à ſe ipſe diſsidens, ſecumꝗ; diſcordans, de Pin. 1. Animus ab anima dictus, Tuſc. q. lib. i. Animus ab iracundia antè occu Patur, quàm prouidere rario potuit ne occuparetur, ad Qu. F. Noſtris animus acceſsit, hoſtibus timor iniectus eſt,

ad Atticum, 78 b. Animus accipit quæ uidemus, Tuſc. ꝗ. lib. 5.Acer& præſens animus, 2 de Or. Animus eęger(ut ait En-

nius) ſemper errat, neque pati, neq; perpeti poteſt, cupere nunquam deſinit, Tuſcul. q. libro 3. Animus ægritudine ac

perturbationibus reliquis omnibus uacuus, perfectè arque

abſolutè beatos efficit, Tuſcul. q. lib. 4. Animus ęquus, pro Roſc. Amer. Animus ſeipſum ſemper mouet, atq; idcirco nõ eſt natus, ſed æternus, Tuſcul. q. libro 1. Animus afdictus& fractus, 2 ad Attic. Animus ſemper agit aliquid, neque ul- la conditione quietem ſempiternam poteſt pati, de Finib.

libro 1. Scire enim uis quo uno animus alitur, 1ꝛ ad At Ani-

mus altus, de Finib. 138 b. Animus altiſsimus,& gloriæ cu- pidus, Offic. i. Amplus animus,& excelſus,& patiens incom modorum, de Inuent. Animus anguſtus, Offic. 1. Anguſtus atque dem ſſus animus, in piſonem. Animus anxius& ſoli- citus, Epiſt. 37 b. Apertus& ſimplex animus, ad Lentulum, lib.. Animus calidior eſt uel potius ardentior, quàm eſt aer terræ proximus, Tuſc. q. lib. i. Vt oculus, ſic animus ſeſe non uidens, alia cernit, Tuſc. q. lib. i. Animus nulla niſi noua aut admirabili re commouertur, z ad Heren. Animus concitatus

abſtractusque ab integra certaque ratione, non conſtan-

tiam ſolum amittit, uerumeriam ſanitatem, Tuſcul. q. libro 4.Animus conſularis, io Fam. Animus aurium nuncio na- turalem in ſe continet uocum omnium mentionem, Orar. Quemadmo dum oculus conturbatus non eſt probè affe-

ctus ad ſuum munus fungendum: ſic conturbatus animus

non eſt aptus ad exequendum munus ſuum, Tuſcu. quaæſt. lib. z. Animus corruptus largitionibus, ad Brut,, in Epiſt.

Bruti. Animus currens, 6 ad Attic. Animus cùm ad ſui ſimile

penetrauit, in eo nulla re egens aletur,& ſuſtentabitur i ſdẽ rebus quibus aſtra, Tuſc. quæſt. lib. i. Animus cùm multum corpori præſtet, obſerueturque, ut caſto corpore ad deos adeatur, multo eſt in animis id ſeruandum magis Animi la bes nec diuturnitate uaneſcere, nec manibus ulla elui po- teſt, de Legib. Animus cùm ſuperauit regionem aeris craſ- ſi, naturamꝗque ſui ſimilem contigit& agnouit, ignibus inſi ſKtir,& ſinem altius ſe efferendi facit, Tuſcu. q. lib. i. Animus cùm languore corporis, nec membris uti nec ſenſib. poteit, incidit in uiſa uaria& incerta, ex reliquis inhærentibus ea- rum rerum, quas uigilans geſſerit aut cogitarit, Diuin. lib.

2. Quòd ſi cui ſimul animus cum re cõcidit, Tuſcul. q. lib. 3. Hominibus animus datus eſt ex illis ſempiternis ignibus uæ uos ſidera ſtellasque uocatis, de Som. 129 b. Animus de

4 ipſe tum iudicat, cùm id ipſum, quo iudicat, ęgrotet, Tu- ſcul. quæſt libro 3. Animus opinionibus malo que more(id eſt, uſu& conſuetudine uitæ) delinitus, Tuſcu. q. lib. 5. Ani- mus deſertus languore corporis, Diu. lib. 2. Animus, ut Eu- ripedes auder dicere, deus eſt, Tuſc. q. lib. 1. Animus diuinus eſt, Tuſc. q. lib. i. Animus diuinus, corpore liberatus, Tuſ. q. li. i. Animus appropinquante morte, multò eſt diuinior, Di,

A N 98 lib. i. Animus in duas partes diuiſus, alteram rationis dan. cipem, alteram expertem, Tuſ.q. li. 4. Animus effœminatus, Tuſc. q. lib. 4. Animus oculorum effugir obrutum, de Vni- uerſ. Animus ſen ſum omnem effugit oculorum, de Vniuerſ: 63. Ardor mundi animus eſt, de Natu. deor. z. Animus eſtin curlu, i5 ad Att. Quanquam animus eſt præſens, tamen uo- luntas me deficit, w ad Ar. Animus rerum bonarum expecta tione erigitur, 2 de Leg. 9. Animus ex quo animal dicitur, de Nat. 66 b. Animus ecantlatus, Tuſt. q. lib. z. Id eſt, exhau ſtus ærumnis. Quorum aut ingenio, aut uirtute animus ex- cellit, Tuſc. quæſt. lib. 1. Animus excelſus atque inuictus, Of. 1. Animus excelſus& magnificus, Offic. 1. Animus expectat quid nam,&cc. i5 ad Attic. Animus corporis expers Xenocra ti,& antiquis philoſophis, Acad. q. ed. 2. lib. 1. Animus feſti- nat, 2 Philip. Animus prudentia conſilio que fidens, Offic. i. Animus firmus& grauis, Fam. Animus fortis& magnus duabus rebus maximè cernitur: quarum una eſt in de picis tia rerum externarum, altera in rebus magnis& utilib. ſed uehementer arduis gerendis, Offic. i. Tuſc. q. lib. 2. Animus fortis& magnanimus in homine non perfecto nec ſapien- te feruentior plerunq; eſt, Offi.i. quoniam feruorem foreitu dinis Ariſtoteles 3 Ethic. exceſſum facit, ue Moonlo. Practus animus, ad Len. lib. i. Epi. Animus fractus& abiectus, Par. Generatus à Deo animus, 1 Diuinat. Animus tres partes ha bet, ut Platoni placuit, rarionis, iræ, cupiditatis, Academ. quæſt. edi. 1. lib. 2. eas Plato Aνꝓνν&i σ rvelas uocat.

Animus, harmonia, ſecundum Ariſtoxenum, Puſcul. q. lib. i.

Animus hominis diues, non arca appellari ſoler, Parad. Ani

mus hominis habet memoriam,&eam infiniram rerum in-

numerabilium. Tuſc. q. lib. 1. Animus hominis nunquã na-

turaliter diuinat, niſi cm ita ſolutus eſt& uacuus, ut ei pla

nè nihil ſit cum corpore, Diuin. lib. i. Animus hominis qui-

bus rebus beatus fiat, i de Leg. Cur animus hominis quic- quã ignoraret, ſi eſſet deus?de Nat. deo. i. Animus hominis,

ſi nihil eſſet in eo, niſi ut per eum uiueremus, eſſer nobis cũ beſtijs plantisq́; commanis. Tuſc. quæſt. lib. i. Beſtiæ enim

& plantę animam uegeratiuam ſeu uitalem habét, per quã

uiuunt. Animus hominis ſi nihil haberet, niſi ut appeteret aut refugeret, id ei eſſet com mune cum beſtijs, Tuſc. q. lib.

1. Nam& beſtiæ appetunt quæ ſunt bona,& refugiunt con

traria. Animus hominibus datus eſt ex illis ſempiternis i- Snibus, quę ſidera& ſtellæ uocantur, Som. Scip. Animus hu

manus decerptus ex mente diuina, cum alio nullo, niſi cum

ipſo Deo, ſi hoc fas eſt dictu, comparari poteſt, Tuſc. quæſt. lib. 5. Animus humanus ſic, ut natura ccœleſtis,& terra uacat & humore, Puſc. quæſt. lib. i. Animus humanus fi eſtexcul-

tus,& ſi eius acies ita curata eſt, ut ne cęcetur terroribus, ſir

perfecta mens, id eſt, abſoluta ratio, quæ eſt idem quod uir tus, Tuſc. lib.. Humilis atque imbecillis animus, de Fin. 59 b. Humilis animus,& pertinax, ad Marcel. 4.77 a. contraria. Animus imbecillus atque anilis, Diuin. lib. 2. Animus imbe- cillus, remiſſus q́, Diuin. lib. z. Animus ieiunus, uel anguſtus,

1† Philipp. Animus in corpore incluſus, Tuſc. q. lib. 1. Ani- mus in corpore tanquam alienæ domi, Tuſcul. q. lib. i. pro-

pria enim eius ſedes, eſt cœlum. Animus eſt in hortis, Atric. lib. 12. Animus in partes duas diſtributus eſt, quarum alte-

ra rationis eſt particeps, altera expers, Puſc. q. lib.2. Ex hoc

ille animus in prælijs paratus ad uulnera, Tuſc. q. lib. z. Ani mus ad inuentionem facilius incedet, z de Inuent. 152. Ani- mus furore diuino incitarus, Diuin. 2. Animus inflatus& tu

mens, Tuſc. q. lib. 3. Animus infixus in patriæ charitate, ad

Brut. Animus ſe inijciens& intendens in immenſum, de N.

d. i. Animus intentus, Tuſc. q. lib. 4. Vt onera contentis cor poribus facilius feruntur, remiſsis opprimunt: ſimillimè a-

nimus intenrione ſua depellit preſſum omnem ponderum, remiſsione autem ſic urgetur, ut ſe nequeat extollere, Tuſ. q. lib. 2. Si animus unâ cum corpore interit, nullus in eo ſen ſus remanet, ipſe enim nuſquam eſt, Tuſcu. q. lib. i. Animus,

iudex omnium, Tuſc. q. lib. 1. Animus iunctus ex anima te-

nui:ĩd eſt, aere,& ardore ſolis temperato, Tuſc. q. lib. i. Ani- mus iuxta Empedoclem eſt cordi ſuffuſus ſanguis, Tuſcul. quæſt. lib. 1. Animus leuis& calidus, Tuſc. q. lib. 1. Animus magnus elatusq́ humanasq; res deſpiciens, Offi. i. Animus magnus, erectusq́, de Finib. lib. 5 Animus magnus& excel- ſus, Of. 3. 30. Lentulo, lib. i. Animus magnus& fortis, At. lib. 8. Animus mollis, demiſſus, humilis, eneruatus, languens, Tuſc. 185 b. Animus mollis& ad accipiendam& ad depo- nendam offenſionem, ad Attic. Animus mundi, Acad. q. ed.

2. lib. 1. Vult& Plato in Timæo mundum eſſe animantem,

& omnium qui ſub aſpectum cadunt, animantium perfe- ctiſsimum. Animus mundi omnium rerum quę ſunt ei ſub- iectæ quaſi prudentia quædam, procurans cœleſtia ac hu- mana, ſecundũ Academicos, Aca. q. ed. 2. li.i. Animus nec ſe- cerni, nec diuidi, nec diſcerpi, nec diſtrahi poreſt, nec interi-

. e re igi-