* 1 — 4 —
v%—*
A
Orat. 122 a, Excitanda eſt animaduerfio& difigentia, ut ne, c. Orat. 216 a, Nec enim effugere poſſemus animaduer- ſionem, ſi ſemper ijſdem pedibus Arersmur de Osrina 33 Atque hoc totum eſt ſiue artis, ſiue animaduer onis, iu conſuetudinis, noſffe regiones, Sec. Orat. 215 2, Notati na, turę atq; animaduerſio peperit artem. pro Cec. 291 Mis ad actoris notionem ec animaduerſionem ages. Pro Ar.1 b, Tamen hanc animaduerſionem humaniſsimam ac libe- raliſsimam judicaretis. 3
Animaduerſio, pœna, caſtigatio. Off. 74 b, Notationes a- nimaduerſionesd; cenſorum. Attic. 282 a, In animaduerſio- ne pœnaq́; eſſe duriorem. Off.18 a, Omnis animaduerſio& caſtigatio contumelia uacare debet. Epiſt. 66 a, Meam ani- maduerſionem& ſupplicium. de Finib. 56 a, Continere ali-
uem metu animaduerſionis. L A. 153 b, Animaduerſio Dola bellæ in ſceleratos ſeruos. pro Cl. 44 a, Animaduerſio ui- ciorum. Ep. 66 a, Meã animaduerfionem&ſupplicium quo uſurus etiam in eum quem cepiſſem, remitto tibi. I. A.164 a, Comprehẽéſio ſontium mea, animaduerſio ſenatus fuit. pro S. R. 28 b, Animaduerſionis paternæ metus..
ANIMADVERSO Rorts. Offic. 19 b, Sic nos ſi acres& dili-
gentes iudices eſſe uolumus, animaduerſoresd; uiciorum,
magna intelligemus ſæpe ex paruis- ANIMADVERT O, iu. noto, animum aduerto, attendo, a- nimum attendo, exaudio, deprehendo, ſentio, intelligo. de
N. 2 b, Sin autem dij non poſſunt nos iuuare, nec uolũt, nec
curant omnino, nec quod agamus animaduerrüt, quid eſt,
&c. I. C. 29 1 b, Quid eſt Catilina? quid atten dis? quid ani-
maduertis horum filentium? Epi. 182 a, Dignitas tua facit,
ut animaduertatur quicquid facias.& 33 a, Animaduerii e- nim& didici ex tuis literis, te,&c. At. 88 b, DHeinde me obſe- cras amantiſsimè, ne obliuiſcar uigilare,& urt animaduer-
tam quæ fiant. de Am. 10 1a, Quod quidem quale ſi„etiã in
beſtijs animaduerti poteſt. de Or. 94 a, Hęc ab hominib. cal lidis, à peritis animaduerſa ac notata ſunt. de N. 4 b, Quin adſint, co gnoſcãt, animaduertãt.&⁷8 a, Nonné animaduer tis?de Or. 95 a, Oratoris peccatũ, ſi quod eſt animaduerſim,
ultiriæ peccatũ uidetur. At. 130 b, Etiam illud pro tua pru
1«c
déria debes animaduertere, quot cohortes,&c. Qu. de Pet.
210 a, Cum uidẽt unum eſſe aliquem, qui hæc officia maxi-
mè animaduertat. Ep. i30 b, Quamobrem quid aut ille ſpe-
rare poſsit, aut tu, animum aduerte pro tua prudentia.
ANIMADVERTER E, punire, caſtigare. I. V. 120 b, Tu qui
inſtitueras in eos animaduertere, qui perperam iudicaſſent.
I. V. 77 b, Atq; ea ſunt animaduertenda peccata, quæ diffcil lim? præcauétur. I. C. 103 b,& Ep. 60 b, Crudeliter animad- uertere in aliquem. I. V. ds a, Cum ille non daret, animad- uertit. genus animaduerſionis uidete.
ANIMALLMs. animans.)(inanimatus, inanimus. Animal& inanimum hoc maximè diſcrepant, qudòd inanimum nihil agit, animal agit aliquid, Acad. q. ed. 1.li.z. Inanimatum eſt omne, quod motu agitatur exterius: quod autem animal eſt, id motu cietur interiore, de Som. 131 b. Cum hoc animal tam ſt canorum ſua ſponte, de Diuinatione 120 b. id eſt, gallus. Homo, diuinum animal, de Fi. 73 b. Siue animal, fiue Sterra editum, de Nat. deor. z. Mortale igitur omne animal &diſſolubile,& diuiduũ ſit neceſſe eſt, de Nat. 65 b. Feci iter per eius poſſeſsionè, in qua animal nullũ reliquũ eſt, ad At. 87 b. Extot generibus nullũ eſt animal, præter hominem,
quod habeat notitiã aliquam, de Leg. 160 b. Nullũ animal, quod ſanguinem habet, ſine corde eſſe poteſt, de Diu. li. 1. A- nimal nullũ ſempiternum, 3. de Nat. deor. Omne animal na ruram patibilem habet, 3. de MNatu. deor. Omne animal ſi- mul ut ortum eſt,& ſeipſum,& omnes partes ſuas diligit, de Fin lib. 2. Omne animal ut uult, ita utitur motu ſui cor- poris, de Diuin. 105 b. Animal prouidum& ſagax homo, 1 de Legib. Vt animal qtinod uidemus eſſet illi animali quod ſentimus ad æternitaris imitationem ſimilimum, de Vni- uerſ. Charybdim dico, quæ ſi fuit, fuit animal uiuũ, in Ant. 173 b. Quomodo non poteſt animal ullũ non appetere id, quod accommo datum ad naturam appareat, ſic non poteſt obiectam rem perſpicuam non approbare, Acad. quæſt. ed. 1.lib. z. Animal unum aſpectabile, in quo alia omnia anima lia continentur, mundus, de Vniuerſ. Erit enim perſuaſum, etiam ſolem, lunam, ſtellas omnes, terram, mare, deos eſſe: quòd quædam animalis intelligentia per omnia permeet & tra nſeat, 4 A cad. Animal eſſe mundum hunc intelligens, & diuina prouidentia conſtirutum, de Vniuerſ. Si mentem iſtam quaſi animal aliquod eſſe uoluerit, de N. deor. Cùm tu complexus es illud funeſtum animal, ex nefarijs ſtupris concretum, in biſ. 84 b. Cuùm autem in locis ſemen inſedit, rapit omnem ferè cibum ad ſeſe, eoq́ ſeptum fingit animal, de Nat. 51 b. Omni animaliilud quod appetit, pofitum eſt in eo, quod naturæ eſt accommo datum, de EFin, lib. 5. Con-
ſul ille, quem ego in hoc animali inuenire non poſſem, in Piſ. 33 b. In omni animali eſt appetitio 8 declinatio natu- ralis,3 de Nat. deor. Alij ſummum bonum in eo genere po- nut, quod fit extra noſtram poteſtat em, tãquam de anima- li aliquo loquantur, de Finib. 14 b. Iam uero alia animalia
radiendo, alia ſerpendo, ad paſtum accedunt, de N. 5e b. Animaliahabent ſuos impetus,& rerum appetitus, Off. 35 b. Animalium alia ſugunt, alia carpunt, alia uorät, alia man dunt cibum, z de Nat. deor. Omnium animalium commu- ne eſt ſecundum naturam uiuere, de Fin. li. 5. Animalium ge nera quatuor, de Vniuerſ. Quot formas animalium inens in ſpeciem rerum intuens poterat cernere, totidem& tales in hoc mundo ſecum cogitauit effingere, de Vniuerſ. Ani- malia& animantes fruſtra appellare cenſuit Dicæarchus, Tuſc. quæſt. lib.i.
ANIMALIS,e. ſpirabilis, aereus. de Inuen. 62 b, Vt mutum
in ſimulachrum ex animali exemplo ueritas rransferretur. de N. 66 a, Natura animantis uel terrena, uel ignea, uel ani- malis, uelhumida. Tuſ. 156 b, Relique duę partes una ignea, altera animalis,&c.& ibid. Siue illi ſint animales, id eſt, ſpi- rabiles, ſue ignei,&c. de D. 136 a, Euiſcerata inanima cum animali ſono. de Vniu. z0 a, Corpora colligata uinculis ani malibus. de Nat. 44 a, Principiò enim terra fita in media parte mundi, circumfuſa undiq; eſthac animali ſpirabiliꝗ; natura, cui nomẽ eſt aer. Sunt qui animabili hoc loco pro- bẽt, pro eo unde anima: ut ſpirabili, unde ſpirirus ducitur.
ANIMANS, tw. animal. Ariſtot. dubitat, omnino deus ani-
mans nécne ſit, de N. 9 b. Animans eſt igitur mundus, com-
posd; rationis, de Nat. deorum. Quæ autem animans natu
ra, nihil curans?de Nar,. d. i. Animantem legem efficit Zeno,
de N. d.. Nihil quod(uiuit) generare ex ſe poteſt animan-
tem, compotemÄã; rationis, de Nat. deor. 2. Qui mundum
ipſum animantem ſapientem q; eſſe dixerunt, de Nat. deor.
1. A quo enim animante omnes reliquos contineri uellet
animantes, hunc es forma figurauit, qua una omnes reli- quæ formæ concluduntur, de Vniuerſ. Animantes qui ani- mo cernuntur,& ratione intelliguntur, de Vniuerſ. Animan tes multæ inſectantes odoris intolerabili fœditate depel- lunt, 2 de Nat. deor. Animantes orientur, quos& uiuos a- latis,& conſumptos ſinu recipiatis, de Vniuerſ. Animantes aſpiratione aeris ſuſtinentur, 2 de Na. deor. Nam quum cę- teras animantes abieciſſet ad paſtum, ſolum hominem ere- xit, 1 de Legib. Deinde ut requirant atq; appetant aliquas alias animantes, ad quas ſe applicent, in Lælio. Animantia diuina ſunt inſixa cœlo ſidera, ob eamꝗ; cauſam ſuis ſedi- bus inhærent,& perpetuò manent, de Vniu. Animantia 0- mnia ſunt in quædam genera partita aut inchoata, de Vni. Animantium genera quatuor, quorum unum diuinum atꝗq; cœleſte, alterum pennigerum& aereum, aquatile tertium, terreſtre quartum, de Vni. 2z 01 b. Commune animanrium o- mnium eſt coniunctionis appetitus procreandi cauſa,& cu ra quædam eorum quæ pro creata ſunt, Off.i. Animantium generi omni Anatura tributum eſt, ut ſe, uitam, corpusq́; tueatur, declinetq́; ea quæ nocitura uideãtur, omniaq́;, qus ſint ad uiuendum neceſſaria, acquirat& paret, Off. 1. Ani- mantium hoc natura commune eſt, ut habeant libidinem procreandi, Off.i. Animantium uarius ortus, de Nat. deor. 2. Animantium aliæ corijs tectæ, aliæ uillis ueſtitæ, aliæ ſpi- nis hirſutæ, 2 de Nat. deor. Animantibus quantam cuſto- diam conſeruandi ſui ingenuit natura, de Nat. deor.
ANIMA TIO, ni. de Vniuerſ.z01 a, Diuinę animationis ſpe-
ciẽ maximè faciebat ex igne. Cœlum intelligit, ſeu æthera.
ANIMATVS, a, um. affectus, affectus animo, incenſus. I. V.
235 a, Ciuitatem ut abs te affecta ſit, ita in te eſſe animatam uidemus. Puſ. 159 b, Animatum eſt, quod motu ciet r inte- riore& ſuo. de Som. 128 a, Stellæ diuinis animaræ mentib. Epi. 180 b, Si aliter eſſem animatus, nunquam quod facerã negarem. Epi. 240 b, Intelligebam ſocios infirmè animatos eſſe. de Amic. 107 a, Vt quemadmędum in ſe quiſq, ſic in a- micum ſit animatus. I. A. 223 a, Qui quanquam afflictus lu- tu non adeſt, ramen ſic animati eſſe debetis, ut ſi ille adeſ- ſet. Antequam. 196 a, Sic enim ab initio fui animatus, ut me reip. procreatũ putarem. Poſtq. 198 a, Hoc fi animo in uos liberosq; ueſtros fui, ut,&c. Antequã. 197 b, Erga uos omni tempore optimè fui animatus. de Ar. 244 b, Is in me fuit eo- dem animo, quo etiam eius familiaris Catilina, ſi uiciſſet, fuiſſet. Epiſt. 84 a, Pompeius animatus melius quàm para-
tus. de Oratore 127 b, Ita animati homines ſunt, ut nihil ad
eorum mentes oratione flectendas proßcere poſſemus.
ANIMO,. de Dom. 127 a, Perinde utcunq; temperatus ſit
aer, ita pueros orientes animari arque formari. de D. 107 b, Quicquid eſt hoc, omnia animart, format, alit, auget. de N. 23 a, Atomi formare, figurare, colorare, animare n poſſi nr.
ANIMOSE, In Ant. 19 2 a, Animosè& fortiter facere ali-
quid.
2. Homit
ſit int Vn.N mora dio pi do am neſa Aſeij anim patu Qu.. ad A 5.Acc nius) nund perte abſo Roſc eſt n ſtact la co⸗ libro mus pidu mod atque citus. lib.. terra uider admi abſtr. tiam 4. An tural Ges ctus
non
I lib.;
Brut penet
rebur
corpe
adeat desn
teſt, 2 ſonati ſtit&e
cuͤm la incidit rumre
8