8
KAald... 4*H ſem Mor. de. Eaerch ad an.
„rZo niſtB b 1.Auidta em. alias, aqn ds Adni.
dũ 18 abſum,- ad Att.
*en. 79 b. In primi e Fin Adoleſten! pera oleſcens etiã nunc 6 ph eſcens pend potius puer, 1a tũ adoleſcss, pro Rab, At. Adoleſcentis eſt maio optimos& edarißimd, nitatur, OH.. Adoleſcen loleſcente illo nihil caſti. id autem fuit, qudd illam Ppere inuitare poſſet,&c. rio coniunctè xratem ſcente optando eun. tentes peni dediti, Tam. leſcentes à dicendi ſtudio ites ſie moriuntur, ut quũ pprimitur, Catul. Adole. dimus ipfi incredibili con
dus, unguibus, morſu de.
uam ſe uictos faterentur, bus philoſophis antiquis, Nat Quemadmodum po i auelluntur: ſj matura& Gcentibus uis aufert, ſeni⸗ tior Academia, familiar.
gtas à XIIII anno uſq́; ad 4,1 a Her. Adoleſcétia lo⸗ tentia indiget illorum bo⸗ Sab. Adoleſcétia licino- us tradit ſenectuti, Cato. crua, de Fin. lib.z. Adoleſck mortis caſus habet, Cat. ando tolerabiles, pro Cr- r ſenectus, quàm pueruia loleſcétis ineunti ineſt ma- 1. Adoleſcentix terrorè n. entid in aliqua re roeſane adoleſcentia me Muſe m
br.
. 110 4⸗ 10 a, Nech amiſis bu . 171 a Fli⸗ m inſtituo. ao adopta- Scipionem Do. 230 eio patrici torem. 84 etiã min fbi zäes popul patreni M
4 A D qui fuit adoptatus. At. 120 a, Ille in Clodio adoptando au- gur. de Cla. 187 a, C. eenerla ſeipſe adoptauerat,& de Statieno Aelium fecerart.
ADOPTARE, pro eligere. I. A. 180 b. Puteolani C. Caſsium patronum adopratunt pro Seſt. 4 b, Conuentus ille Capuę me unum patronum adoptauit. Epiſt. 65 b, Ego aũt què po rius adoptẽ aut inuocem, quam illum quo defendère, uin- cere didici? I. A. 207 b, Atqui illum quinq;& triginta tribus patronum adoptarunt. I. V. 6 3 a,& 65 a, Adoptare fibi ali- quem defenſorem ſui iuris,& ultorem iniuriarum,& acto- rem totius cauſæ.
ADORIO R ni,, uel eris. aggredior, inuado. I. V. u6 a, Homi- nem id ætatis quàm tumultuo ſiſsimè adoriuntur. I. V. 254. a, Poſtremam quoque nauem piratæ primam adorieban- tur pro Seſt. 20 b, Adoriri aliquem inermem& imparatum. pro Mil. 07 a, Adoriri aliquem à tergo. de Orat. 127 a, Ne conuellere adoriamur ea, quæ non poſſunt commoueri.
At. zu1 b, Hoc quoq́; ipſum continuò adoriamur. ad Her. 7
a, Occafio idonea ad rem adoriẽdam. Att. 252 a, 5,ᷣeνν, ſi Brundu ſium ſalui adoriemur. AD ORNO, S. inſtruo, orno, paro, comparo. pro Pom. i0 b. Pompeius Italiæ duo maria maximis claſsibus ac pręfidijs adornauit. pro Mur 135 a, Vt idem accuſationem& petitio- nem conſulatus diligenter adornet arq; inſtruat. pro Cl. 21 a, Omnis teſtium copia à matre initiè eſt adornata, à ma-
tre nunc inſtruitur, ac omnibus eius copijs& opibus com
paratur pro Cl. 5 a, Comparatio huius criminis ab illa eſt & inuenta,& adornata. ADORNARE, pro ornare. Epiſt 174 b, Lætor mea confilia, measq́; ſententias à te probari de decemuiris, de adornan- do adoleſcente. I. V. 87 b, Vidi forum comitiumꝗq́; adorna- tum magnifico ornatu. ADPROMIT TO, es. pro mitto, alienum promiſſum confir mo. pro S. R. 22 b, Cum id ita futurũ Titus Roſcius adpro- mitteret, crediderunt. At. lib..
AD QVID. 4tt. 66 b, Ad quid laboramus res Romanas?
. APDQVIESC O: ſcu. Epiſt. 1 a, Lectis tuis literis, aliquantũ
ad quieui.
ADRAMITENVS Xenocles, ex Adramiteo Aſiæ oppido,
de Cla. 194 b. Item pro Flac. 252 b.
ADRIANV 8, 4, um. I. P. 99 b, Adrianum mare.& Her. 23.
ADRIMETVM oppidum. I. V. 160 b.
ADSCIS CO, s.. aſciſco, adprobo, recipio. pro Cor 59 a, In- numerabiles aliæ leges ſunt latæ, quas Latini uoluerũt, ad- ſciuerunt. pro Cor. 58 b, Cum iuſsiſſet Prætor aliquid, id ſi adſciuiſſent ſocij populi ac Latini,& ſ,&c. ut tũ lege ea- dẽ is populus teneretur. I. P. 90 a, Alienã ꝓuinciã ſibi adſci- ſcere. Tuſc. 18o a, Iouisq́; numen Mulciberi adſciuit manus. ADSCITVS, a, um. receptus. In Ver. 227 a, Sacra adſcita atq;
accerfita ab exteris nationibus. 1 ADSCRIB O, 5L. aſcribo, appono, adiungo, addo. de In. 77 b, Nihil attinuit adſcribere quæ uolet. eoò enim non adſcri- pto, nihil ineſt dubij. Epiſt. 204 a, Sed& Aruncius ita te mã daſſe aiebat,& tu adſcripſeras. Ep 155 a, Sed accepi literas, in quibus erat, te adferip liſſe à Lepido non recipi Antoniũ. cõôtra Rul. 76 a, Adſcribit idem auctioni agros Corinthios. Ep. 75 b, Illud me non animaduertiſſe moleſtè ferrẽ, ur ad- ſeriberem. te in fano pecuniã iuſſu meo depoſuiſſe, niſi,&c. pro Cec. 303 a, Sylla adſcripſit in eandé legem, ſi quid,&c. & ibi. b, Hoc in omnib. legibus adſcribitur. côtra Rul. 76 b, P. Seruilius Pompeio Cn. filio, non credo adſcripturum eſ-
ſe magno. de L. 160 a, Me quoq; adſcribito fratris ſentétiæ.
At. 50 a, In altera epiſtola tua præter conſuetudinem, diem non adſcribis. Att.§ 5 a, Adſcribit etiam,& quaſi calcar ad- mouet, interceſsiſſe ſe pro ijs magnam pecuniam. Adſcribe re aliquid ad legem. de In. 3 b, de In. 59 a Hoc incommodũ Scipioni adſeribendum eſt: id eſt, attribuendum. Ep. 76 a, Non adſcripſi, quòd tua nihil referebat. contra Rul. 71 a, Si- ue accepta lex eſſet, illum ſibi collegam adſeriberetis,&cc. Epi. 218 a, Is enim erat adſcriptus in id municipium anre ei uitatem ſocijs& Latinis datam. At. 88 b, Eiliola tua gratũ mihi fecit, qubd tibi diligenter mandauit, ut mihi ſalutem adſcriberes. At. 88 b, Tu quoq; ſalutem utriq adſcribito.&
S0 b, Alexis, quòd mihi toties ſalutem adſcribit, eſt gratũ,
ſed cur non ſuis literis idem facit? At. 44 a, Terentia tibi ſa lurem adſcribit. ADSCRIPTIO, ontz. pro Cecin. 303 b, Declarata iſta adſcri ptio eſſe aliquid,&c. APSCRIPTO R, oris. cõtra Rul. 70 b, Et uidelicet collegas ſuos adſcriptores Agrarię legis nõ repudiabit L. Nouitius.
ADSCRIPTVS, z, um. Quin. Fra. 319 a,b. Antiquior dies in
ruis erat adſcripta literis, quã in Cæ ſaris. alias, Aſcripta. ADSERVO, a. aſſferuo, ſeruo. pro Cecin. 292 a, Si omnes in ædibus adſeruari ac retenti fint. pro Cecin. 299 a, Negli-
A D 4³
gentius adſeruare aliquid.
ADSISTERE. cõtrà ſtare, obſiſtere, ſeſe opponere. de Leg⸗
lib. 2. Vt contra omnes hoſtium copias, in ponte unus ad- ſiſteret. de Horatio Coclite loquitur. ADSTIPVLATOR,or. conürmator, defenſor. Oct.; 31 a, Quidam cuius auus fuit argentarius, adſtipulator pater. Aca 17 b, Sed illud falſum eſſe& Stoici dicũt,& eorum ad- ſtipularor Antiochus. I P. 8⸗ a, Nemo unquam iſto non mo dò propugnatore tutiorem ſe, ſed aduocaro, aur aditipula tore paratiorem fore purauit. ADSTITVO, w. colloco, conſtituo ad Her. 22 b, Aegrotum in lecto cubãtẽ faciemus,& reũ ad lectũ eius adſtituemus. ADSVMeS. præſens ſum, interſum, appareo, adiuuo, præſto ſum. de Or. u⁊ a, Cum uos Catule& Cæſar non adeſſetis. pro Do. 221 a, Aderat præſens M. Bibulus. Ep. 24 2 a, Nunc ades ad imperandum uelad parendum potius. Atr. 179 b, Ii ex Africa am affuturi dicuntur&ο4 a, Nos, qui adſumus, &c de Clar. 182 b, Oratorem in cauſa non adeſſe. I. V. 76 b, Adeſſe ad iudicium. Att. 78% a, Video enim te,& quaſi coràm adſis, ita cerno sμμαb" amoris tui. pro Cl. 31 a, Adeſt præſens in ſngulari uirtute. Epitt. 5 a, Ego uerò Serui uel- lem ut ſcribis, in meo graurſsimo caſu affuiſſes. pro R. P. 127 a. Ergo aderat uis, quæ,&c. Q. Fra. 325 a, Põptino ad tri- umphum adIII nonarum Nouemb. uolebam adeſſe. de D. 92 b. Perijt ut manè ad portam adeſſet.& ibidem: Mans præſtò ad portam fuit. pro Fl. 157 b, Siluerunt principes, neq; in illa concione adfuerunt. pro Qu. i4 b, Vos qui ade- ſtis in conſilio. pro Pl. 277 a, Aderat mecum cunctus eque- ſter ordo de Senect 9 a, Qui ad mortem propius adium. pro Qo. b, Quæ mala iam adeſſe at: impendère uiden- tur. Att. 66 a, Tu aduentare, ac propè adeſſe iam debes. pro Dom. 222 b, Qui neq; adeſſe ſit iuſſus, neq; citatus. de Leg. 166 b, Quæ cùm adiunt, perparua ſunt:& quandiu affutura fint, certum ſciri non poteſt. Attic. b, Adeſſe alicui contra aliquem. Epiſt. 91 a, Ego tamen tuis rebus adero, ut difficil- limis. I. A. 173 3, Semper enim abſenti affui Deiotaro. Att. 24° a, b, Ego autem, ſt impoſuiſſet aliquid, quod pensè fecit, niſi tua malicia affuiſſet, an mo iniquo tuſiſſem. pro Qu 5 a, Recuſabant qui aderant tum Quintio. pro Flac. 155 a, De- creto ſcribendo primùm uidea affuiſſe Lyſaniam. Poſtq. 205 b, Caput,&c. ne quis pedibus iret, ne ſcribendo adeſſet. de Or. 143 a, Et eundẽé, id quod in autoritatibus perſcripri⸗ eztat, ſcribendo adfuiſſe. Pp. uu17 a, Scribendo affuerunt L. Domitius, Qu. Cæalius,&c. Idem 24 8 a,& Attic. 67 a,& ⁹9 b, de N. † b, Adſint, cognoſcant, animaduertant. de Som. 127 a, Ades inquit, animo, timorem omitte. Adeſſe animo, pro Cec. 290 b, pro Syl. 173 a, Adeſtote omnes animis, qui adeſtis corporibus. In ant. 219 b, Vigilare, cogitare, adeſſe animo. Adeſſe, inſtare, ſubſequi. L Inſto. Quin. Fra 308 a, Craſſus aderat Miloni animo non amico. de Einib. 85 a, Tanti aũt aderãt morbi ueſicæ& uiſcerũ, ut,&c. Of. a, Bel lua ad id ſolũ qd adeſt, quodꝗ́; præſens eſt, ſe accõmo dat. ADVEHO, hu. I. V. 187 a, Cum frumentum ex decumis man cupes Romã aduexiſſent. Offi. 64 a, Si quis profectus Rho- dum, magnum frumenti numerũ aduexerit. I. A. 175 a, Inde Caſsio celeriter ad urbem aduectus, Romam redijt. Epi. 55 a, Cùm ab Epidauro Piræum naui aduectus eſſem. de Di. 92 b, Cùm tu equo aduectus,&c. de D. i28 a, Quidam cari- cas cauno aduectas uendens. ADVENA. peregrinus, liôſpes. de Or. 106 b, Ne in noſtra pa tria peregrini atq; aduenæ eſſe uideamur. contra Rul. 85 a, Nos autem iam nòô hoſpites, ſed peregrini atq; aduenæ no- minabamur. Tuſc. 235 a, Zeno Citiæus aduena quidam,& ignobilis uerborum opifex. APDVENLO, nis accedo, appropinquo. de Nat. 71 a, Quem ex Hyperboreis Delphos ferunt adueniſſe, ad Her. 3 b, Athe nis Megarã ueſperi aduenit Simo. de’Sen. 82 a, Senectus cũ aduentt, apportat ſecũ multa uitia. Att. 93 a, Eſt aliquid ad- uenientem non eſſe peregrinũ, atq; hoſpitem. pro Mur. 141 b, Quid habet admirationis, tali uiro aduenienti obuiam prodiſſe multos?I. A. 237 a, Vtq́; quãcunq; in prouinciam eius belli gerendi cauſa aduenerit, ibi imperium habeat. de Sen. 91 b, Cum enim d aduenerit, tunc illud, Gec. I. A. 23 2 a⸗ Sapientis eſt, quicquid homini accidere poſsit, id præme- dirari ferendum modicè, ſi aduenerit, eſſe. Pro Cecin. 289 b,In aliquem aduenientè cum ferro inuadere. Att. 77 a, Ap- pius noſter, cùm meadueniètem uideret, profectus eſt Tar ſum. de Di. 137 b, Medici ex quibuſdam rebus,& aduenien- tes morbos,& creſcentes intelligunt. ADVENTITIVS, a, um. fortuitus, inſperatus, non quæſi- tus. Pro Pom. b, Mithridates magnis aduentitijs multarũ nationũ copijs iuuabatur. I. V. 219 a, Neq; ullum aduenritiũ requiratur auxiliũ. de Nat.: a, Externus& aduentitius te- Por-de Finib, ¹39 a, Neq; ſanè multũ adiumètis externis,& 1 aduentitizs