— E 3 3 8 2— erneerereieereee— 4 — 3* 4 e n————— 1— e — 8———“““ 8—.

FPDISAT O L 4 b & ſlua(id quod& ihſe NIZOLIVS literirad me ſcriptis teſtatus eſt nonnulla etiam adulterinæ nos amumi attentißimad, animadauerſione, ta ſuſtulin us Smedio, hac cautione ſemper adhibita, ut us hil prorſus in 2arietate locutioni, daarioc ʒmultipli ci fo rmularum uſa deeſſet. quidem, nel quan- tum auido lect ori ſatis ſſé uideatur. Poſhæc, Karietaté utendi, ſion hcandic, quæ omnia autea in pſa exemplorum ſylua latebdt, diſtinximus,& adcerta capita generad reuocauimus, ut ſlatim inſpicicih-

7

. 8....*.9.„.. 1„—.„ 7„ ribus occurrerent Greca quog, ab ipſo Cicerone uarqs in libris& locis explicata, in ordinẽ redeglinles.

2

Singulis praæterea uerbis& uocabulis, breuem& cöcinnaminterpréetationem app oſwimus: aut ex ipſc

uerbi reiue natura petitam, æut ex optimus authoribus aſſumptä, aut ſimilibus atq, idem ſign icanti- pus Ciceronuw uerbir adornatam. In qua interpretationc,illud operæprecium cogn oſereromniapa- ria atg eiuſdlem potehlarts uerba, quæ hnonyma uocant yhic alijs êer bis eiuſdem hion Ihcationu connéxæ inter ſeſe aptaq; eſſé,ut qui unum aut alteri habeat, oninia continuõò habere poßit. Verbum nang, uer- hum aliud, ut linum linum, quod dicitur, trabit. Totum denigq opus ad meliorum codicum&exem- plarium ſdem, praſertim ex pETRIVICTORII,& PaVLI MANVTII, G 1OACHIMI CAMERARII caſtigationibus, accuratiſßimuis pariter cx eruditißims emcnda

uimus: quanquam nos quog locos aliquot noſtro(ut dicitur Marte,re Qituimus uelut, quod in oratio-

ne pro A rohia in omnibus exemplaribus legebatur, Et warmoratis laudibus. nos comoda diſtinctione 6 ⸗..* 3— 3— 4—— literulæ unius tinmutattont oᷣoſutmus, 1LN SBPVLCHRO SCIPIONVM P V⸗ TATVR 1S BSSE CONSTITVT VS ENX MaARMO Rk. AT IS LAV- PIB V S.C reliqua. aelut etiam udin Bruto, Aabibenda eſt, quam obtruſa ratio: pro quo nos,

9. Fö 2 e re

OERVSA, legendum ſe oftendimus& id genus alia, quæ ſuus locis inaicaut ur. Haæc autén ingu

.— 7.. 7N. N..„ 2 3

la quantum momeénti, quautumq; cömoditatis ad rectè& expeditè linguam Latinam comparddanm,

Eautores ipſos intelli gendos aférant, qui faterin alent, eos uel ſanè qadm inuidos& malienos, uel 4 I

imperitos uel ſtupidos éſſé neceie o. Res eft magui laborus, fateor, quam plerig. fueimus, uerunm Ruia —.. 8 9...„. 9 1.„ 9 &cõmoditate compenſatur, ſeu potius uincitur. Quanli autem laboris ſit, redundantia amputaré: dt minuta ſuppleré, lucem obſcurus, fidem dubijs, confuſis orainé nouitaten obſoletis addere: quæ omnia

....... F.. 7 4 nos aut præſlitimus, aut præſtare conati ſumus, norunt qui noetes& dies in hoc ludo palaſtrac, uer- autur. Sed erunt qui dicant, uera quidem hac omnia eſſé: ueruntamèén uiuo& uidente Nizolio, ne-

mini licuiſſt aliquid in eius Opere molui, ſine ipſius conſenſu&autoritate. His nos primum ſic reſpon-

um uolumus, nibil poſſenatura melius in hat uniuerſitate reperiri, Etamen homines quotidie ali-

nid addere, demere, mutare, in is quæ natura conſtant, uidemus. Campos colunt, arbores& ſerunt

4

&inſerunt, extantia deprimunt iacentia extollunt, riuos& flamina deducut, puteos perfodiunt, da

. 7.„„.... 4.. mos extruunt, aliag innumerabila moliuntur, ut natura rerum meliore cmodiorec, utantur. N l-

ZOLIVS quaſi Deus aliquis, linguæ Latinæ tanquam uniuerſitatem quandam fabricatus erT,

quam poſtea hominibus non ſölumutendam, uerumeètiam excolendam tradidit. Et ut Deus ille in Pla

3 nit,& habere tanti operu, tantec; molitionus ſocios: ſic Wolius, quiprima ille Suniuerſa genera in hoc Opere conaidit, nobis hac tauquam formas quaſdam fingularés Operi attexenda libenter tra-

Aidit ac reliquit. Quis enim aliquid ſuul Ginuenit,& expoliuit? Inuenerant uctuſtißimi illi, Em- pedocles, Thyſias,& Corax rhetoricam, Zeno& Cbvryſcppus dialecticam: uerum illam Iſocrates, Demoſihenes& Cicero, hans Arifloteles at qxè eius diſcipulus J. heophraſtus præcipuꝰ excolucrunt, adéòꝰ ut earum artiam penè inuentores habeantur. Hus accedit iphius Nizvol; conſenſus, qui nobis hanc prouinciam obire cogitantibus, cum id literis ei ſignificaréemus, liberè conceſiit, rogauitq; ut

ſuos pro noitra uirili conatus inuaremus: ſe libenter quæ haberet, ſiquidem per locorum longiſtima in- teruall liceret, nobiſcum cõmunicaturum. Quid quod mibi hanc prouinciam allumere propemodi

neceſſariam fuit? Nam cum à me idpoſceret NERVA G I V S. uir non uulgariter eruditus, G& ad iauandus literas mirifd propenſus, ac deme præclarè meritusſine ingrati animi indicio ei quicquam

negare uix licuiſſet. Nam cui homini multum& uelis&debeas, eidé aliquid negare quod honeſtum ſit, etiaſt id ſine tuo magno incommodo laboreq;, praſtare non poßis, homimnis eſt non ſolum diſſöluti&

ingrati, werumetiam amicitia bonorum uirorum abutentis. Quæ cum ita ſint, uideor mihi mei huius muneru& opereæ nonunam aliqua, ſedmuitas, easq; firmißimas rationes reddidiſſe. Quod enim pro-

pter communem tum utilitatem, tum literarum dignitatem, tum etiam ut amici ſatuisfaceremus uo-

luntati, arq, id non modo concedente, ſed etiam cupieute Nizolio ſuſceptum at; perfectum æſt, id ane

mine mortalium iure reprebendi poteſt. Quod Opus, BONIFACI optime, tuo mihi nomine di- uulgandum ſumpſi, dj haudleuibus de cauſis. Nam quæ res me primã impulit, ea eſt, quõd nuilli me-

lius ſammi&́ praſtantißimi oratoru ſupellex uniaerſa cöuenire uiſa&ſt, quam ei quipropter ſummã & ſingularem luris actionum,& controuerſiarum omnium ſcientiam ivrbs peritißimus:& propter

raram quandam in explicando lure civili diuinamq; dictionem, eloquétiimus uno omnium ore præ-

., 4„.* 22 ⸗.„„—* 6.„. dicatur. Sunt enim iſa omnia paucißimus excéptis quæ toto hocwolumine comprehenſa ſunt, Cicero-

nls. ⁴ℳlt

... F.. 5 2.. 7..—„. 2 7 tonis Timæo, indiuidua& formas quaſdam minoribus dis gignenda ehciendac traderenon dubita-