Teil eines Werkes 
Prior Tomus (1594) Adiecti sunt quattuor Indices, vnus quæstionum, alter|| eorum quæ pertinent ad doctrinam moralem, & vsum|| concionantium, tertius Iocorum sacræ Scri-||pturæ,quartus generalis &|| alphabeticus.
Entstehung
Seite
780
Einzelbild herunterladen

1 b 78 CO MMENTARIORVM

interpretum fortaſſe hæc legentibus, ad manum erit volumen Auguſtini, vniuer- 4

ndan rre- ſa eius diſputatione hic adſcripta, commemorare libuit.

Lennnae§1 cigitur Auguſtinus lib. 15.de Ciuitate Dei cap. 13. ſcribit: Se b

annorum, qui Cuim hoc dixero, continuo teferetur,illud Iudæorum eſſe mendacium: de quo ſu- b

ab Adamo perius ſatis actum t. Nam LA. interpretes laudabiliter celebratos viron,

Dene, 29, 4 potuiſſe mentiri Aaſene.I. bi ſi qucram quid ſun eredibilius, ludæorum gen- 2

ohhauso ſu⸗ tem tam longe latecq Aißfuſam in Hoc conſoribendum mendaciam vnd conſlio 1

ad ortum A- Conſpirare potuiſſe,& dum aliis inuideant auttoritatem, ſibi abituliſſe veritm- 2

braha in ſcri. tem: an Septuaginta homines, qui etiam ipſi Iudæi erant, in vno loco poſitos,quo- 4

Pturæ recen- niam rex eAeg)ypti Ptolemaus eos ad hoc opus aſciuerat, ipſan veritatem gen⸗ 2

feuius. tibus aliænigenis inuidiſſe,& communicauo iſtud tuno feciſſe conſilio, quis mon n videat, quid procliuius faciliuſque credatur? Sed abſit, vr prudens quiſpiam, del b

Iudaos cuius libet peruer ſitatis atque malitiæ, tintum potuiſſe eredat in codici. B 3

bus tam multis,& tam longe latéque diſberſis:vel Septuaginta illos memora- 9

2eaagsate biles viros hoe de inuidenda geéntibus Veritate Vnunn communicaſſe conlium. 4

mter preiti co- Credibilins ergo quis dixerit, aum primum de Bibliotheca Ptolemaæi de ſoribi

dices à libra- i/ia Cœperunt, tunc aliquid tale fieri potuiſſe in codice vno, ſeilice: primituuin-

cio corrupti. de de Oripto, vnde iam latius emanaret, vbi potuit quidem accidere etiam h

ſöëriptoris error. Sed hoc in illa quætione de vita Matluſalem non abſurdum 3

eſt ſuspicari:& in illo alio, vbi ſuperantibus vigintiquatuor annis, ſuuma 2

non conuenit. In his autem in quibus continuatur ipſius mendoſinatus ſimilitu- 2

do ita vt antè genitum filium, qui ordini inſeritur, alibi ſuperſint cenium anni, 3

alibi deſint: poſt genitum autem vbi deerant, ſuperſint: vbi ſupererant, deſint, ti

e 12

Vr ſumma conueniat:& hac in prima, ſecunda tertia quarta, quinta, ſep

1 generatione inuenitur: videtur habere quamdam, ſi disi poteſt, error pſe con- 4 fiantiam nec caſum redolet ſed induitriam. 1

ITAQAV illa diuerſitas numerorum aliter ſe babentium in codicibus Gre- cis& Latinis, aliter in Hebrais, vbi non eſt iſtz de centum annis prius addi- 3 fis,& postea detracli⸗ per tot generationes continuata parilitas: nec malitia 7 ITudæorum nec diligentiæ, vel prudentiæ Septuugintna interpretum, ſed ſcriptoris tribuatur errori qui de Bibliotheca ſupraditti regis codicen deſcribendun In numeris Primus actepit. Vam etiam nunc, vbi numeri non faciunt intentum ad ali- maximè de- quid quod facilé poſſit intelligi, vel quod appareat vtiliter diſci& négligen- ſeribendis er- ter deſeribuntur& negligentius emendantur. Quis enim existimet ſibi eſſe di- N Waaf leat cendum, quot millia hominum tribus Ifrael ſingillatim habere potuerunt quo- D 1 niam prodeſſe aliquid non putatur?& quoruſquiſque hominum eſt, cui pro- do funditus vtilitatis huins appareat? Hic verò vbi per tot contextas generatio- 6 nes centum anni alibi adſunt, alibi deſunt,& poſt natum qui commemoran- 8 dus fuerat filium, deſunt, vbi adâfuerunt, ad ſunt, vbi defuerunt, vt ſummaà con- cordet: nimirum cum vellet perſuadere, qui hoc ſtcit, ideo nume roſuſſimos an- e nos vixiſſe antiquos, quod eos breuiſſimos nuncupabant.& hoc de maturinue 0 pubertatis, qua idonea fili gignerentur, conaretur oftendere: atque ideo in b illis centum annis decem nostros inſinuandos putaret incredulis, ne homines 4 tamdiu vixiſſe recipere in fidem nollent, addidit centum, vbi gignendus filiis n habilem non inuenit atatem: eoſdêmque poſt genitos filios, vt congrueret ſumma 4

2 e AeirA*l⸗