Tuma u eke. 0. 8 2
11. RAi 4 Wab. 4 Mlepan 1 1 d ad nedman as int
m
7
wrom nd Udg
4 44 8 2 uin Ar“ a Lacreh l Aetdie 1 1
4 4 8 n d Ao..
4
— der 4 6
4 NNr NrS
4. 1“ dd
4 4 A
44 3
— nmort 7 Wm
Prlmm Potmad nn .
4
1
— Aenmamn eum r 1 R
Napa crptane Bedeh. d nfeans edra ß whn
vſ1“ 3
Hnn Ferermandd ee
.
4“ dnun 12 1
17
*
8 7 U 6
1 8— 4b11hb;
R 1 A d 4— 1
4 2 p
— m
nmnaae lolepuf nes
4 4 N,
aen don mnt A pand
nlala crodoint et
un cäm Kcrptaath e —
gerun teddet ſenter*
,—“
4 nn momait e bA, 1 Kn.““
.
1* A loſephi ceniolusd i Bu
4 4 v A I 1 r 8„f5 8*4
A Beda in lihro de Sex ætatibus mundi, non ſolum in hoc de quo nunc agitur, ſed vbicunq; Græci codices ita diſcrepant ab Hebræis, vt nul-
la ratione concordari poſſint, potius his quam illis credendum& ſtã-
dum eſſe: præſertim cum Hebraica Scriptura non ſicut Græca, notis numerorũ vtatur, quas facilè eſt peruerti& vitiari, ſed propriè ipſo-
rum numerorum nomina adhibeat. Si enim codices Græcos Septua- Gene. ginta interpretum ſequi volumus, neceſſe eſt nos facere Mathuſalem 1. Petr.z. poſt diluuium annos ſexdecim ſuperſtitem: quod ipſa ſcriptura do-
cet eſſe falſum, quippe quæ trahit octo duntaxat animas diluuij exi-
tium euaſiſſe, Noë cum ſua vxore,& tres eius filios cum tribus eo- rum vxoribus. Codices namque Græci habent, Marhuſalem cum eſſet
cẽtum ſexagintaquinque annorum, genuiſſe Lamech: ob ortu autem
Lamech vfque ad ſexcenteſimum annum vitæ Noé quo diluuium
accidit numerant annos ſeptingentos octoginta octo: ipſi vero Ma- thuſalem poſt genitum Lamech, tribuunt quatuor& octingentos b annos: ſecũdum quam ſupputationem neceſſe eſt Mathuſalem an nis Mathuſalem
... 1. quomodo non ſexdecim poſt diluuium vixiſſe. Hoc autem incommodum non at- T*o*noa u⸗ — ſuperuixerit tin
git codices Hebræos, ſecundum quos cùm Mathuſalem natus an- Aauao. nos centum octoginta ſeptem genuerit Lamech, ipſe autem Lamech cum eſſet annorum centum octogintaduorum genuerit Noë, effici- tur vt principio anni, quo euenit diluuium, mortuus fuerit Mathufa- lem: ab ortu namque Lamech vſque ad ſexcente ſimum annum Noë &.initium diluuij, ſunt anni ſeptingẽti octogintaduo: totidem autem 8 annis Scriptura Hebraica facit ſuperſtitem Mathuſalem poſt ortum Lamech. Quod dixi de ſupputatione annorum Mathuſalem ſecundũ codices Græcos, id volo à lectore intelligi de iis, qui nunc extant. Nam antiqui, quos citat Auguſti. lib. 15. de Ciuitate Dei cap. 11.& Cum his co- Hieronymus de traditionibus Hebraicis in Geneſim, tribuunt Ma- 4cibus con- g 2. ſaentit Gracus thuſalæ ante genitum Lamech cétum ſexagintaſeptem annos,& ipſi-μρα deptn⸗ Lamech ante genitum Noë centum octogintaocto: quo fit vt Ma- ginta nouiſßi- thuſale ſuperſint quatuordecim anni tépore diluuij, licet Auguſt. prę- mè eduus Ro dicto lib. c. 1 3. tradat in tribus codicibus Græcis& vno Latino, vnôq;** Siro fimiliter inueniri Mathuſala mortuum ſex annis ante diluuium.. SEQAVYAMVR igitur ſcripturam Hebraicam& noſtram editio- E eaige. D nem vulgatam præſertim cum illa annorum additio inanis& vitio- feguuds. ſa ſit, non modo ad Scripturam non pertinens, ſed vt latè diſputat ſupradicto loco Auguſt. nec ab ipſis LXX. interpretibus profeda, verum ab eo qui primus tranſlationem LXX. interpretum, ex libro qui erat in bibliotheca Ptolemæi deſcripſit, ficta,& Scripturæ inſer- ta. Ex quo libro cum cæteri omnes codices deſcripti fuerint, mirum non eſt hoc vitium ad omnes codices ex vno quaſi fonte dimanaſſe. Quid autem primum illum ſcriptorem mouerit vt eiuſmodi addi- tionem comminiſceretur, diſquirit atque diſcutit eo quem ſupra po- Diſpatauo ſuimus loco B. Auguſt. cuius coniecturas, quoniam id ad explanatio- Auguftimi nem noſtræ Chronologiæ nonnihil pertinet,& quia non omnibus Pnae e, E GGGG 3 fortaſſe 0nsAN.


