dicit,& pau e innuentas, à n0 tentias ſcripturæ communes, hi aquam non vt aquam accipiunt, am naturam,& piſcem& herbam,& alia ad id„dudd ipſis videtur. nterpretationes: ſimiliter òt ſömniorum interpretes, qui ad id propoſuerunt ſöomniorum inierpretationes fingere ſolent. fœnum intelligo,& ſtirpem„E& piſcem,& feram,

quano ſuas retorquent i reſpicientes, quod ſibi

Ego verdò cum fænum audio

8

25

„ 44 14

CO MMENTARIORV M lé etiam illuſtriora, Noui, ait, Leges allegoriarum,& ſi non A b aliis tumen elaboratas teneornam qui non acceptant ſen-

ſed vt aliam

coõ iumentum, omnia, vt ditta ſunt ita accipio. Sic Bafilius. Et Beda ſuper Exhameron exponens illa verba: In principio creauit Deu⸗s Cœlum e5⸗ terram. Diligenter, inquit zintuendum eſt, vt ita quiſque ſenſilꝛus allogoricis ſiu- dium impendat, quatenus apertam hittorie fidem allegoricando non derelinqmat. Videtur etiam Auguſtinum cenſura hæc, ſanè veriſſima, quodam- modo attingere. Siquidem is verba Mofis, quæ propriè ſignificant res corporeas, vt Ccœelum lux, tenebræ, dies, nox mane,& veſpe- ra, à propria earum ſignificarione ad expofitionem,& intelligen- tiam rerum ſpiritalium, quaſi figuratè accipi debeant, ſæpe tradu- cit. Adiicio vnum hoc, velut clauſulam huius regulæ; ſi, quæ tradit Moſes hoc loco, non hiſtoricè ac propriè, ſed figuratè& allegoricèe ſint accipienda, fore, vt ex Moſe aut nullam, aut certè non ſtabilem, ratam certamque habeamus de mundi origine& effectione doctri- nam, cùm tamen, quam ea de te tenet Eccleſia Catholica, quam que in fidei articulos retulit, ex hoc potiſſimum libro Moſis acceperit. Etenim ſenſus Myſticus& allegoricus, præterquam quod non eſt

Non eſſe fine

neceſſaria cau ſa coufugien- dum ad mira⸗- cula& abſo-

potentiam.

ad docendum quippiam, probandumque ſatis idoneus& firmus,

eſt etiam varius, multiplex,& incertus, tantaque in varierate con- ſtirutus, quanta eſt hominum ad eos ſenſus fingendos ſolertia,&

vbertas ingenij. SECVNDA regu

la. In hac Moſis doctrina trattanda& explicanda,

non eſt ſine cauſd recurrendum ad miracula,& ad potentiam Dei abſolutam, ſicut inſcienter& ineptè faciunt nonnulli, qui cum opinionis ſuæ rationem idoneam& probabilern reddere non poſſint quaſi ad aſy- lutam omu lum, confugiunt ad miracula& omnipotentiam Dei. Etenim in pri- ma rerum omnium molitione& mundi fabricatione, nequaquam

ſpect

4

andum eſt, quid ſimpliciter& abſolutè Deus facere potuerit,

ſed quid eum feciſſe conſentaneum ſit eius ſapientiæ,& quid natu- ralis ipſarum rerum vis, diſpoſitio,& conuenientia depoſcar. Hanc regulam vr ſatis per ſe manifeſtam;& cuiuis ſanæ mentis probabi- lem; nonm alirer confirmabo, quàm vnico Auguſtini teſtimonio:is enim initio libri ſecundi de Geneſi ad lirteram; de aquis, quæ ſuper firmamentum ſunt diſputans, docet eds, qui ſuper eœlum aquas eſſe Auguſt lb.2. poſſe negant„non eſſe miraculis& ommpotentia Dei confutandos,

de Geneſ. ad& tanquam obruendos Sic enim ait: Nec quiſcquam istos ita debet re- Luteram ca. 2. fellerer&r dicat ſecundum omnipotentiam Dei, oui cuncia ſunt poſſibilia, opor- tere nos credere tales eſſe aquas ſuper cœlos quales ſunt uper terram, nunc enim quenadmodum Deus initituerit naturas rerum, ſecundum ſcripturas

eius

8

A eiuus no un nniotemua TIITIA Anyleuu oſ außti am 1 ul auurſimas ieſcrptura 1 um ſententian lis Kngenij b Kiauguftinu em:Si quis la Finer ſaluaſt huui tnenus rentu eam i fe ea noltn itz cum patin vele debeamu 4NI. gienum gmi fannr ſeniam iimuu phibſe Oune ſempet Cdraam ed elle comen luit:eodem modũ ſcribi nundidena litteris unn 4 iunn ſ kli

G gunu m nuni mhi, Milſyii b unumur. 4 l Adorunde D Weüiciendas e- Nocopiu G. eriptotam ca as per colun lpodasa 4 ttiam tertan mmentis, nec 0NANM ſtol⸗ Jad M. Riun auctun, un den 7

omm.