X

4

AREA KI ——II.

„½* 4 am xplanan. 4

1„ d p Alld vera

uc it maols 4.

I

4445

exordio huius Üibticn

corporati& aſpectabilis&oha

—— 1 ½ ½ I 8 kamh ofaf 416X 4pud lekriptétes tamſeicz 4

* 4* 11 4 Pffenig 4 K.“ 4168 Patuchan 4 6 1e' rj F AII Kaſerhgen 151 AsCuI Arenpeh

1 96,

4 8 , quam multæ ſint;, äauet 1 f Ix lunt tallæ, nonnolleni * 4 3 um lubricæ per .„ aus heri polliſne

nneſtigande o 11u.* 8

L 000 4 . eat; Jo lic & verbis Mohs cong 48 40 K 1 maghs 8 4

1 N GENESIM,

L I B. Il. 23

A pere pitoricam narrationem huius libri, ex quo dimiſſi de Paradiſs Adam& I.„

Eua conuenerunte ntque genuerunt, quaſi Verdo V ur atum nobis 2„Vel quod lal Aan

nos illi vixerunt, vel quod Henoch tranſtatus eſt, vel quoa grandæua,&' ſterilis

Sara filium peperit,& cæteru buiuſcemodi. Hæc Auguſtinus.

Ex his perſpicuè intelligitur, ſi narratio Moſis eſt hiſtorica, con- ſequens eſſe, vt is proprius& germanus, atque, vt vocant, litteralis ſenſus ſit verborum Moſis, quem reddunt verba eius ſecundum pro- priam,& vulgo vfitatam eorum ſignificarionẽ accepta. Si enim Mo- ſes Hiſtoricè ſeripſit, proculdubio id docere voluit, quod verba eius propriè ſumpta declarant, quare eorum interpretatio maximè lau- danda& probanda eſt, qui, quæcumque à Mofe traduntur hoc loco,

edulò curant, vt verba ipſa ſonant& præſeferunt, interpretari. Atque huius rei teſtem,& approbatorem exeitabo Auguſtinum, qui libri octaui de Geneſi adlitteram c. z. pattim corrigens quæ ſcripſerat ſu-

er Geneſim in duobus libris contra Manichæos, quod non hiſtori- cum, ſed figuratum& myſticum inrerprotationis genus in illis ſecu- tus eſſet; partim oſtendens ſibi in iis libris; quos poſterius, ætate& doctrina maturior,& in ſtudio ſacrarum litterarum exercitatior ſeri- bebat, cordi& curæ fore, vt expoſitionem ſententiæ verborum in- hærentem, quoad poſſet, ſequeretur, ad hune modum ſcribit: Scripſi ago contra Manichæos duos libros ſuper Geneſim recenti temporæ connei ſionis mea: &- quia non occurrebant mihi tunc omnia quemadmodum propris poſſent accipi, quid figurate ſignificarent ea, quæ ad litteram non polui inuenire„quanta valui brenitate e⁵ perſpicuitate explicaui„memor tamen quid maximèé Vvoluerim, nec potuerim, vt non figuratè, ſed propriè primitus cuntta intelligerentur: nec omnino deſperans etiam ſic poſſe intelliguid ipſum in prima parte ſecuncii libri,(hoc eſt, in c. 2.) Ita poſui: Quiſquis voluerit omnia, quæ dicta ſunt à Moſe ſecundum lit- teram accipereʒnec aliter intelligere quaum littera ſonat; idq citra vllam fidei in-

3

iuriam faciat, non ſälum ei non eſt inuidendum, ſed præcipuus, multumq; laudabi- lis intellector habendus eſt,hæc tum dixi. Nunc autem quia voluit Dominus, vt ea

‿f

diligentius intuens atque oonſiderans non fruſira, quantum opinor, exittimarem etiam per me poſſe ſecundum propriam, non autem ſecundum allegoricam locuiio- nem hæc diéta eſſe a Moſe demonſtrarisſicut ea qua ſuperius voluimus oſtendere,

ſic etiam quæ ſequuntur de Paradiſo perſcrutemur. Hactenus Auguſtinus.

VERVH nihil eſt quod hanc regulam& fortius confirmet,& lu-

culentius illuſtret, quàm quod ſcribit in eam ſententiã Bas1LIVS, ORLGENEMtacito tamen eius nomine, reprehendens, Is enim in tertia Homilia ſuper Geneſim, cum cõmemoraſſet opinionem OR- GERNIS intelligentis per aquas ſuperccœleſtes, bonos Angelos per ſublunares verò aquas, malos Spiritus, ſubdit ea quæ ſequuntur: Ei quidem isti, aitipretextu anagogici ſenſus,& ſublimioris intelligentiæ, ad allego- rias trangſerunt omnia: nos vero hiſce interpretationibus, vt quæ ſömniis& anili- bus fabulis ſimiles ſunt, relegatis, nomine aquæ intelligamus Veram aquam,& ca-

teras res ſimiliter. IN EXORDPIO autem nonæ Homi

lie ſuper Geneſim ſimilia dicit

Senſus litte- ralus propriur 22 germanus

M ofis ſenſus.

Falde obſer. uandla Baſilij

ſententia.