.

r 8 ed et apud 1 1 1 ad ul 1

ud nmmuu, ewurd.

1 1

3

A 9

uuamen 44 4 4

* 4 p 4

Km. 4

AAe d 8

1 ur peun in is cuce inn

4 “ 1981 1 S.

„ 4 8 4 4 mdmt atc. 8

*

d 1 4

9“ 1 15 8 umn M

20

21

GENES. CA p. IL.

p lato verò libro ſecundo de legibus non modò tuos ſepeliri, ſed agros etiam ſteriſes nulli

873 in agris iubet mor- lato.

que alij futuros vſui deſtinat ſe-

pulturis, vt quæ ſine detrimẽto viuorum, recipit mortuos, ea potiſſimm

terra compleatur: quæ autem terra fruges ferre, vt mater cibos homini ſuppeditare poſſit, eam vetat mortuorum corporibus occupari:non enim eſſe conſentaneum, vt mortui viuorum minuant vtilitates. His addit Ci- Ceee,,. cero libro ſecundo de legibus, Athenis vſque ab ipſo Cecrope, eum per- manſiſſe morem& ius, vt cùm cadauer terrà iniectà& obducta eſſet c6- ditum, ea deinde fructibus obſereretur, vt ſinus&

tris tribueretur mortuo, ſolum autem frugibus expi Apud Romanos quoque intra vrbem ſe

gremium quaſi ma-

atũ viuis redderetur. peliri mortuos, lege xij. tabu-

larũ prohibebatur; in qua ſic erat: Hominẽ mortuũ in vrbe ne ſepelito, ne ve vrito. Ex quo illa verba de mortuis in vſũ loquẽdi venère, educere, ef- ferre. Huic etiam rei fidem faciunt antiqua Romanorum ſepulchra ex- tra vrbem in agris iuxta vias publicas, Flaminiam præſertim& Latinam conftructa, quorum inſcripriones& Epitaphia ferè appellant viatorem: erant præterea certis quibuſdam ſignata notis, quot agri pedes, quòdque

ſepulcrum teneret, ſignificantibus.

Cur autem in id conſenſerint ferè gentes, vt extra domicilia viuorum mortui conderentur, tres potiſſimùm reperio cauſas: primam, ne tetro cadauerum odore& homines infeſtarentur,& aër corruptus peſtilens& exitialis exiſteret: Alteram, vt illac tranſeuntes, ad clarorum hominum memoriam reducerentur& imitationem accenderentur:tertiã, ne ciues paterentur in maiorum ſuorum monumenta

graſſari hoſtes; quocirca

CGur apud om- nes fe rmegen- tes eætra ciui- tatẽ ſepeliren- tur mortus, tres cauſæ.

eos alacriori animo à mœnibus arcerent arque propulſarent. Non igitur inficias eo, ſepulturas extra vrbes exſtruendi morem fuiſſe Quod etiam antiquiſſimum,& à pleriſque gentibus ſeruatum; ſed illud equidem ab- uxaitus

nego quod affirmat Thoſtatus, ſepeliri mortuos intra domicilia viuor, ita proprium eſſe Chriſtianorum inſtitutum, vt ante Chriſtianos à nulla

mortus intra vrbes, Giufra 4 des religioſa

.. 8.. gente vnquam vſurpatum ſit: quin apud Romanos primùm in more fuit ſepeliren-

intra vrhem& domum corpora defunctorum condere. Namque hinc

extitit religio larium, qui ea de cauſa domi ab illis colebantur. Idèmque Iſidoras.

firmat Iſidorus libro xv. Etymologiarum, capite xj. Diodorus quidem

Diodorus.

certè libro 2. de Aegyptijs ſcribens. ſepeliunt, inquit, quiſque ſuos vel in Proprijs ſepulcris, vel quibus ea deſunt domi apud firmiorem parietem atea corporis erecta: qui autem crimine aliquo aut fœnore ſepultura pro

hibentur, domi abſquc arca ponuntur; quos poſteri ditiores facti,& debi-

ta atque crimina luentes, honorificè ſepeliunt; gloriantur enim Aegyptij, barentes ſuos, maioréſque magnificè ſepultos eſſe. Quibus id quoque

moris eſt defunctorum parentum corpora dare in pignus creditori: ſum- ma cos qui non redimunt ſequitur infamia, ob idque ſepultura priuantur. Aethiopas mortuos per vnum annum domi tenere, poſt id temporis ex- travrbem monimentis condere ſolitos teſtis eſt Herodotus libro 3. Poſt- quam, inquit, mortuum arefecerunt, totum gypſ inducunt, picturaque

Sepultura Ae thiopum.

Herodotus Plutarch.

exornantes repræſentant quoad fieri poteſt, effigiem eius: deinde cippum

“

Comm. in Gen. Tom. 4.

ö,.–.‧— Ere

liſſſ

—