Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
872
Einzelbild herunterladen

Nouend.

Eecleſ. 22

87² COMMENT. IN credendum eft, quòd ad Iordanem venturus eſſet ad eas terras poſtez lacob cum filijs ſuis. Super eo autem quod dicitur laxiſſe ibi lacob ſeptem dies, Neſcio, 1 inquit Auguſtinus, an in ſcripturis vſpiam legatur celebratum eſſe lu⸗ ctum alicui Sanctorum nouem dies, quod apud Latinos Nouendialap- ellant. Vnde mihi videntur ab hac conſuetudine prohibendi, ſi qui Chriſtianorũ iſtũ in mortuis ſuis numerũ ſeruãt, qui magis eſt in Gèti. liũ cõſuetudine. At ſeptẽ dierũ luctus auctoritatem habet in Scriptura: ſcriptũ enim eſt:luctus mortui ſepte gierii: etenim ſe ptenarius propterſab pati ſacramentũ, præcipuè quietis indiciũ eſt:vnde meritò mortuis ta. quam requieſcentibus exhibetur: quẽ ſane numeri in luctu Iacob decu. plauerunt EÆgypti, ſeptuaginta eum diebus lugentes. Sic Auguſtinus.

VARTA DISPVTATIO

De more ſpeliendi mortuos extra Vrbes.

Super illi Verbis,

VERS. 13. Sepelierunt eum in ſpelunca duplici quam emerat Abraham

mortuos intra e

ciuitates.

Cic lib. 4.Ep. inficior, id quod ait Thoſtatus,& antiquiſſimum,& in pleriſqi-

Fam.

cum agro, in poſſeſſionem ſepulcri, ab Ephron Hethæo.

Thoſtatus.—, Vtrum ante—j AE C verba explanans Thoſtatus, ait ſignatè dici pelun Chriſtianos ccam illam emptam in ius ſepuleri, fuiſſe in agro& extra fwerit alicubi ciuitatem, quia nunquam fuit mos ſepeliri corpora mor- mos ſepeliendi i Itra

tuorum intra ciuitates, niſi apud Chriſtianos, qui intra — l ciuitatem& prope tẽpla habent loca in vlum ſepeliendi mortuos ſacrata, quæ appellant cœmeteria,& ſecundum qſpoſitionẽ Eccleſiæ, pars aliqua pœnæ remittitur bonis fidelibusibi ſepuſtis. EN quo illud boni accidit, vt fideles qui Eccleſias viſitant proptet vium Sacramentorũ& celebrationẽ Miſſarũ atque horarũ Canonicaru, con- ſpectis ibi mortuorũ ſepulcris. cömoueantur ad preces pro illis apud Deum fundendas: quoniã Sancdta ep-ſalubris cogitatio eſt pro defunttus oran, vt à peccatis ſoluantur: quemadmodum tradi tur lib. 2. Machabeori cap 12. Hæc T hoſtatus, qui cætera quidẽ rectè, illud tamen non rectè,qud- putat, ante Chriſtianos nullo tempore, nullàque in gente morem full

4..—. 8„„ 6. 8 12 9 ſepeliendi mortuos intra ciuitates, viuorumque domicilia. equidéo 4⸗ S

bus vſitatiffimum fuiſſe. Quocirca Seruius Sulpicius, vt ſcribit en quadam Epiſtola æd Ciceronem miſſa, ab Athenienſibus locum ſepu turæ intra vrbem vt darent, impetrare non potuit, quòd religione m pediri ſe dicerent, nec id antea cuiquam eſſet conceſſum. Idem mols fuiſſe apud Sicyonios, Plutarchus tradit in Arato. d