K m Propnetat

Sparat 1 80, Er faa. mn * 1 Am Ahh 4 4. 4

dlagendum eile 5 1. Pocndememah 34. 1mMerar lacad ain 2 18 « Rodnum c ulbn d. äferntendettat ut corpas ſuum cqxriſ a ncns icn— 4 as,n doc zone— euna isruciaman A pun fitnamun!

8***

4 5“„

cnduscktamt datmg 1

tLaslat 8— b 1 anc vim& taa

1 zehen ar- 3 - a ele

1 4 ,‧‧ m iai corporssid t 4 „pulcrocuü pa ey 4

36* den

4 1 4 8 uo pouus is lauus 2ab lHene e u⸗ „tertio 1 Henc 7 r

„ ci l

ce plungentum 9 dson ett noman]ſ S n granciotenqu

GENESIS CAP. XLIX. 871

nus;vnde eſt illud in Pſalmo lvij: Prinſquam intelligerent ſpinaæ veſtræ rbä- num: quæ verba explanans accuratè Genebrardus, Rhamnus, inquit, eſt Genebrard. ſpina maior, quæ ſpeciem arboris ferè gerit, noſtris dicitur rubus, acu- leis acutiſſimis& præduris in rectum extenſis, vnum e generibus ſen- tum aſperrimum, cùm ſpinæ ipſæ teneriores ſint. Fruticem ſpinis hor- ridum facit Dioſcorides, duorùmque generum, album& nigrum Dioſcorid. ſemper virentem, Theophraſto, inſtar lauri, vt ſenſus fit: Priuſquã ſpinæ Theophraſtae. veſtræ creſcant in menſuram, acutiem& duritiem rhamni, id eſt, ante- quam perueniatis ad prouectam xætatem firmúmque robur, Deus vos perdet ac delebit: ſic Genebrardus. Ergo locus ille appellatus eſt area Arad, quòd eſſet illiuſmodi ſpinarum& rhamnorum ſepimento vallatus, vel illis ſpinis obſitus. 15 Gloſſa interlinearis habet hoc loco, idémq. memorat Hiſſoria ſcho- Ehhie h laſtica, aream illã fuiſſe eundem ipſum locum, in quo multis annis poſt, Dahe Seh Hebræis contra Dominum in deſerto murmurantibus, multa eorum millia igne conſumpta ſunt. Quare planctus ille non tam ad mortem lacob pertinuit, quàm ad lugendam Hebræi populi fururam& impie- tatem& cladem. Verùm huic interpretationi non conſtat ratio Choro graphie: Siue enim loquamur de incendio Hebræorum quod narratur in lib. Numer. cap. 1 1. ſiue de eo quòd memoratur eiuſdem libri ca. 16. neutrius locus conuenit cum area Arad quæ erat trans Iordanem, vnde remotifſima erant illa loca, vt manifeſtum eſt conſiderate legenti hi- ſtoriam Moſis in illis duobus locis. 1 15 Sed quærat aliquis, cur illum planctum&exequias ſeptẽ dierum nõ fecerint in duplici illa ſpelunca vbi ſepeliendum erat corpus. Reſpõde- mus, Ægyptios& Hebræos noluiſſe tot dies manere in terra Chanaà, verẽtes ne fortè armata manu in eos irruerẽt Chananei:in illa verò area Arad, cùm eſſet in principio terræ Chanaam, ſi quid periculi à Chana- næis ingrueret, poterãt facilè tutéque pedem referre; quamobrẽ inibi ſeptẽ dies, peragẽdis exequijs cõſumpſerunt, quos in loco ſepulchri trã- ſigere debebant. Paululuùm diuerſa, eõdem fermè ſpectantia ſcribit Au- Auguftin. guſtinus quæſt. 17 1. in Geneſim: Quorſum, inquit, cùm irent ad ſepe- liendum Iacob in ſpelunca duplici quæ erat contra Mambre, venerunt ad aream Arad quæ erat trans Iordanem, ibique ſeptem dies luctum& planctum fecerunt? Prætergreſſi enim ſunt locum illum in quo mortuus crat, milia paſſuum, ſicut perhibent qui nouerant, pluſquam quinqua- ginta: tantum quippe ſpatij eſt plus minus ab eo loco vbi ſepulti fuerãt Abraham& Iſaac;& cum ipſis poſtea Iacob, vſque ad eum locum quò eos veniſſe narratur. Vnde peracto ſeptem dierum planctu, redierunt ad locum quem præterierant, rurſus Iordane traiecto. Niſi fortè quis dicat aliquorum hoſtium vitandorum cauſa, per eremum eò veniſſe, qua via etiam Hebræos duxit Moſes ab EÆgypto liberatos. IIlo quip- pPé itinere vt plurimum circumitur,& per lordanem venitur ad Mam- re. Vr autem trans illa loca ad orientem verſus tam longè iretur, & inde ad ea per Iordanem veniretur, ſignificationis cauſa factum eſſe 4 credendum

EE— f