———“ — 8

—-—

50 tis, quo v ſupradicta

.1 2„†⸗.*⁸.. X nita Eſau, non dixiſſet Paulus præcisè genituram propter vnam hæc eſt. Sciebat Jacob ius

COGMMENT ARIORVM

enditio Primogenituræ inter illos pacta ſit. Id ipſum conuincũt

Pauli verba:Si enim magno alio pretio vendidiſſet primoge-

& abſolutè, vendidiſſe eum Primo- eſcam. Quocirca vera eius obiectionis ſolutio, Primogenituræ ſuum eſſe, nec legitimum illius

eſſe poſſeſſorẽ Eſau;& idcirco poterat ſine pretio vllo eam accipere. Il- lud ergo non obtulit vt verum pretium, cum vera nec emptio nec vendi-

tio eſſet: ſed quò traheret Eſau a ſanè Iacob voluit emere; quippe cum em

d id dandum ſibi, nõ aliter daturum. Nec ptio ſit alienæ rei,& ab alio iuſto

eius rei poſſeſſore ac domino. Abuſus itaque eſt lacob verbo vendendi,

propter ignorantiam& m

alitiam Eſau: ignorantiam dico, quia neſciebat

Primogenituram, Dei decreto tranſlatam eſſe ad lacob: malitiam verò,

quia licet ſciuiſſet, nan tamen ei ceſſiſſet.

Reſtat tertia obiectio, quomodo lacob emerit,& vendi fecerit ſibi ius 75

Primogenituræ, cui eo tempore annexum erat Sacerdotium; qua ex parte quiddam erat ſpirituale, atque ob eam cauſam nequaquam venale. Sed huius obiectionis communis fermè omnium eſt illa ſolutio: Eſau peccaſſe vendendo, quia quod ſuum eſſe putabat, nec eſſe quadamtenus ſpirituale Lippomanus. ignorare poterat, victus cupiditate gulæ, vendidit: At Iacob non voluit e- mere, quia ſuum id eſſe ſciebat: ſed voluit redimere ſuam vexationẽ, quo- quomodo poterat acquirens,& recipiens ab Eſau, qui tunc id occupabat,

Breuis diſpu- tatioanprimo geniti omnes eſſent Sacerdo tes.

Geneſ.4.

& tenebat. Hanc peruulgatam,& communem ſolutionem bene Lippo- manus explicuit in catena ſuper hunc ipſum locum Geneſis. Primogeni- turæ, inquit, de qua hic agitur, fuit ſucceſſio patris in principatu, atque ho nore eius, ita vt ceteri fratres aſſurgerent ei,& miniſtrarẽt, ſicut filij patri. Accipiebat item Primogenitus, ex omnibus bonis paternis, duas portio- nes. Præterea in ſolennitatibus,& cõuiuijs publicis, ſolitus erat benedice- re iunioribus,& Deo victimas, ac ſacrificia offerre. Quocirca Primoge- nitura aliquid ſpirituale includebat, maximè verò Sacerdotium,& aucto ritatem benedicendi Quomodo ergo Iacob petijt ſibi talem primogeni- turam vendi, cùm hoc eſſe Simoniacum videatur? Reſpondet Ir, Izcob, docente matre, cognouiſſe ius Primogenituræ, Dei volũtate,& decreto, ſibi eſſe delatum, vnde ſuam intelligitur vexationem redemiſſe, reuocan- do prudenter ad ſe, quod ſibi ex gratia Dei competebat, licet tum ab Eſau occuparetur. Dicunt etiam nonnulli ſicut ius Patronatus, partim eſt ſpi- rituale,& partim temporale; propter quod per ſe quidem vendi non po- teſt, ſed poteſt tamen cum fundo vendito transferri in alium: ita ius pri-

m ogenituræ cum reddiribus, aliiſque bonis temporalibus ad ſe pertinen- tibus, transferri poterat per venditionem. Sic Lippomanus.

. Verumenimuerò, iſtud ipſum, quod ab omnibus fermè receptum,& 75 vſurpatum eſt, ius Primogenituræ„in illo tempore, coniunctum fuiſſe cum ſacerdotio, ita vt primogeniti ſolum ſacerdotali dignitate, ac munere fungerentur, pollet in dubium vocari. Si quidem legimus, Abel, qui erat ſecundus natu filius Adam, non ſol˙ùm ſacrificaſſe, verùm ctiam ſacrificaſ- ſe coram fratre ſuo primogenito Cain, idque ſacrificium, à Deo fuiſſe cœ

leſti

let bgn g pon A nlS,e9, wmoN unca9 metoll

wadlb tmpar Kgemta

1

tet am

Necpeft Sedkoir nus dale k wgeg dS

o

con

7 7 Noë

)