*

Hicuſta- erba. hui ran di ſunt: e, dumil. eo neccauit

0,= pelligi⸗ thiſd,— bisacu. lis vit r lacob: tum um:tum mog, n am; ad

aven dacob in

acific e nquam ionis, nie quæ enitu Nabitum merat Mt ucere euenia dan na 24 um exaha- errum. Sedad ddma ics eics ſeclara ta hoc lä- b, certi u i Primo- nquam doccupa- 2 præl xautem ius, ad a uris co- eſtè dos— ulus 3d ab inh ☛ itate,nů zuebath! m qula do ſpeſ rhuiuſ

emptiot ſecund 1

61 reliquit!“

IN GENESIS CA pP. XXV. 49 ciare, quia tenebatur obedire diuinæ ordinationi: ſed ipſe Eſau occaſio- nem peccandi accepit ex verbis lacob. Nec obſtat ſi dicatur, Eſau inſcium diuinæ ordinationis, bona fide tenuiſſe Primogenituram, quoniam etiam fi ſciuiſſet Eſau diuinam ordinationem, non propterea ceſſiſſer, ſed nihilo- minus retinere eam voluiſſet. Siquidem cognita poſt ordinatione patris, & Dei, cum lacob præripuit ei benedictionem patris, dixit: Venient dies lu ſtus patris mei,& interficiam Iacob, Geneſ. 27. Licuit ergo redimere vexatio- nem ſuam ab ignorante;& quidem tantò magis, quantò minus peccandi

occaſionem accipit ignorans ſe poſſidere alienum, quàm ſciens. Hactenus

ex Caietano.

73 Ex hac diſputarione Caietani ſatis apparet, nec peccaſſe Iacob, ſimuùl-

74

rit ſibi tam vili pretio vendi ius Primogenituræ. Tradunt Hebræi(vt me-

que quemadmodum primæ obiectioni earum trium quas in principio hu

ius diſputationis poſuimus reſpondendum ſit. Obijciebatur enim inhu- . 1——.. 4.B

maniter crudelitèrque Iacob egiſſe cum fratre ſuo Eſau, quòd ei multùm

Di luunt us tres ſupr a po- ſita obiectio-

nes.

laſſo eſurientique, niſi antè promiſſa venditione Primogenituræ, cibum dare noluerit. Reſpondetur enim, ſciuiſſe Iacob, illam cibi petitionem E-

ſau, non ex neceſſitate, aut magna indigentia proueniſſe, ſedex immodica cupiditate, nimiæque gulæ intemperantia. Potuiſſet enim laſſitudinem&

fameimaliter tollere, quàm per eſum illius pulmenti, quare prudenter eam

occaſionem arque opportunitatem Iacob arripuit, vt quod ſuum erat, ſi- bique Dei voluntate delatum fuerat, obrineret. Si enim Eſau tunc in ex- trema fuiſſet neceſſitate, nec eam aliter propulſare, niſi per illud pulmen- tum lentis potuiſſet, haud dubiè non peccaſſer in eo quod egit, aut certè non tam grauiter; ſed grauiſſimè peccaſſet lacob. Atqui grauiſſimum fuiſ- ſe peccatum Eſau, teſtificatur B. Paulus, appellans eum profanũ, quòd ob eſcam vendiderit primogenita.

Altera obiectio illic poſita, hæc erat; videri peccaſſe Iacob, quòd fece-

morant hoc loco Lyranus& Thoſtatus)non fuiſſe pulmentumillud len. tis, darum Eſau tãquam iuſtum pretium venditionis primogenituræ; illud

Ad Heb. 12.

Traditio He- bræorumquòd Iacob prater

edulium lentis

aliud magnis

enim principale pretium, fuiſſe magnum aliud quoddam pretium, quan- eretium dede-

tum ſcilicet competens erat tanti boni venditioni: ſed pulmentum illud lenticulæ, fuiſſe datum per modum cuiuſdam humanæ conſuetudinis. In tranſlatione enim rei cuiuſpiam magni pretij, is qui eam emit, vltra pre- tium, præbet vrbanitatis cuiuſdam gratia, vinum vel prandium vendenti. Sed cõtra hanc Hebræorũ traditionẽ facit ſententia B. Pauli ad Hebr. cap. 12 affirmantis, Eſau propter vnam eſcã vendidiſſe ſua primogenita. Qua- uis verba hæc Pauli ſic interpretari quiſpiã poſſet, illud( propter) nõ ſigni- ficare cauſã principalẽ vẽditionis, totumque pretiũ, ſed tantummodo mo- tiuum quoddã, vt loqui in ſcholis ſolemus, quo Eſau adductus eſt vt pro tali pretio venderet primogenita: vel ſignificare rationem, ſine qua non vendidiſſet; fames enim, vel vt veriùs dicam, gulæ intemperantia fecit, vr qui nullo pretio Primogeniturã, vendidiſſet, tunc venderet conſtituto ali- quo prerio. Verùm iſtam Hebræorum opinionis defenſionẽ excludit hi- Koria huius loci, quæ nullum aliud pretium nominat, præter edulium len- Comm. in Gen. Tom. 4. g

rit Eſau pro venditione Primogenitu- ra, ſed id refel litur. Lyranus. Thoſtatus.

&