1

le, 1n quod

lteiſ um uli. qu inc appaxet, dannr„-& po qut rufeſtum mol Ma rerum na el tus Abra. b ſut

cto 2 1

3

do xdi Hec egete Mt dera- dac i 4 reäl-

u ven gii,

itterig te nguam,

ſſe vei ³αz t. oralen t megil eſt. Quram vo- in ſchi s vfur- crudel= lueim- aPlalm ☚ Apfel⸗ ua nofth EPA & nos!

„i ſubſe. ludle⸗

—

huius ſeculi,

IN GCENESIS, CAP. X

culta derelinquunt.

60

61

Atenim ſtudium,& exercitium venandi non eſſe malum, nec ob i

XV.

41

rantò magis exteriora colunt, quanto magis interiora ſua in-

d Nec Rudiam

.. 44 nec exercitiα

culpabilem fuiſſe Eſau, ex ipſa Scriptura colli gi poteſt, quæ hoc loco ait, venamdi, per Iſaac valde fuiſſe delectarum venationibus Eſau, atque ob eam cauſam ſe malum eſſe,

præcipuè dilexiſſe eum: Mſaac, inquit, amabàt Eſau, eo qu 0 illius veſceretur. Et infra cap. 27. aac dixit filio ſuo Eſau: Sume arma ma, haretram,& arcum,& egredere foras, cimque venatu aliquid apprehenderis,

od de venationibus nec obid fuiſſe

culpabilem Eſau.

fac mihi inde pulmentum. Vir nempe ſanctus Iſaac non eſſet delectatus ve nationibus Eſau, nec ad eas fuo imperio impuliſſet eum, ſi exercitium ve- nandi malum eſſet. Legimus præterea Leuit. 17. Si quis venatione, atque au cupio ceperit feram, vel auem, quibus veſci licitum&tfundat ſanguinem eiu,

& operiat illum terra. Sed ad hoc oſtendendum illud ſanè accommo

N

da- Locus Leuiti-

tum magis eſt teſtimonium ex pſalmo13 I. Viduam eius benedicens benedi- ci e. 1⁷ Locus cam. Vbi pro illo vocabulo(viduam) Hebraicè,& Græcè eſt, venationem: Pſalmi. t.

& vt à quibuſdam peritè obſeruatum eſt, interdum Scriptura vocabulum venationis pro victu,& cibatu hominis vniuerſè ponit. Quantaverò in,

Ouanta in ——— laude, atque

laude, atque honore apud veteres fuerit ſtudium,& exercitatio venandi, honore apad argumentum eſſe poteſt, inuentionem artis venatoriæffuiſſe ab. Æthnicis Ethnicos fue- attributam Apollini,& Dianæ. Quapropter mos erat venaroribhus, vt ſi rit olimvena-

quando feram inſignem cepiſſent, partem eius, ſiue caput, ſiue pedem cla- uo affigerent alicui arbori eius Syluæ. vbi capta erat, ob honorem Dianæ. Xenophon etiam magnas aliquot venatoriæ exercitationis vtilitates di-

toria ars.

Xenophon.

ſertiſſimè commemorat:Verùm duas præcipuè ad tuendam, firmandam- que valetudinem, corpuùfque aduerſus graues labores roborandum, du-

randùmque:& ad bellicam artem. Eſt enim venator

bellorum, præliorumque progymnaſma.

ia exercitatio, quaſi

Quod ſi de venatione ira ſentiendum eſt, quanto magis de agricultura Qaußm hane- in ſacris iuxta profaniſque litteris mirifice laudata? Non oderis, ait ſapiens ſium,& lau-

Eccleſiaſtici 7. laborioſa opera,& ruſticationem oreatam ab altiſſtmo. Qua- dahile ſit ſtu- obrem non indignum eſſe duxit Saluator noſter, Agricolæ Deum afſi= d iu Agricul-

mulare: Pater meus, inquit, agricola eſt. Et Ariſtoteles libro primo Oeco- Eeatey. b nomicorumagriculturam dixit, omnium artium eſſe iuſtiſſimam; vr quæ Locus Ioa.

citra cuiuſquam iniuriam,& ingenti cum vtilitate omnium exerceat

ur. cap. 15.

Non enim, inquit, ab hominihus, aut volentibus, vt cauponaria,& aliæ Ariſte teles. mercenariæ artes, aut ab inuitis, vt ars bellica commodum ſuum,& lu- crum quærit:& eſt earum rerum, quę ſunt ſecundùm naturam: ſecundùm

enim naturam eſt, educatio omnium à matre, quare etiam hominibus eſt

à terra. Non igitur quia Eſau fuit homo improbus, ideo ſtudium venan-

di,& agri colendi in quo ille verſatus eſt, crimini, aut vitio verti debet;

non enim ob hæc ille fuit improbus, quanquãà quia ille improbus fuir,&

figura hominũ improborũ; hinc fit;vt per allegoriã, ſtudiũ.& exercitium

vitæ eius, accipiatur tanquam typus quidam& imago eius vitæ, quam a⸗

gunt ij, qui cupiditatibus rerum terrenarum, vitiiſq Comm. in Gen. Tom. 4.

ue ſunt dediti.