= Poſen.

8ʃ dſuom. 8, opinio. un us wy. 88N um nos

—„quales 5 qr Auſtoti, 4— niles eo nt— proba.

48, enoteſ. 1

m)mz, eum ndd uſtori- nio E dricum 10 Cr atis ar. rim oonere line Namyſti. mem rieres, lis in anr

ATran m. qpe

n vat Maneſt, ædt α Sed- d præ iſtori⸗ habe uine- anter ν& ti⸗ e, do mque 1i08, d ⁴ααρ mi- tari di ν †qui- dprob imo- nomiſ* aucto, bauli 1 Scri- nquia4 Aus cu- rintellii ſeque

pertiſlt erbis

illo⸗ 2 tlem- mal 94 one. mis cul tr etat no octi oLu Deaum t nen, Dauidis Nmo um inus ⁸ bus getde ☛ hur.

ir luit

*

1N GENESIS CALP. XXVv. 7

Voluiti gitur Paulus illis verbis ſign ificare, curam miniſtrorum Euan ge-

lij, per allegoriam illo Dei præcepto ſignificatain, tanto priorem,& po-

tiorem eſſe apud Deũ, vt præ la boum cura, quaſi nulla æſtimari qucat.

Non igitur abs re Sancti Patres in exponendo ſacras Scriprturas, atque in erudiendis ſidelibus, tam diligentes, tam accurati; tam copioſ, in perue- ſtigandis, eruendis, explicandiſque ſenſibus myſticis fuere: vt quos ſei- rent à Spiritu Sancto principaliter intentos,& ad illuſtrandam noui Te- ſtamenti doctrinam, ipiritualéſque fidelium vtilitates promouendas ma- ximè accommoedatos. Sed iam tempus eſt, vt quaſi vela reflectentes e8 vnde ſoluimus, ad hiſtoriam nos Moſis referamus. Tracti enim dignita- te, atque vtilitate earum rerum, quæ in illius loci, ac ſententiæ Pauli kaau inciderunt, quaſi quodam æſtu abrepti, longiùs prouecti umus. 4

Qui primus egreſſus eſt, rufus erat,& totus in morem pellis hiſpidus: vocatumque eſt no- men eius Efau.

☛ Vfus eſt color, non plenè ruber; ſed ad flauum nonnihil de-

E rietate coloris tufi.& rubri, videat Lector apud Aulum Gel- 4½ lium, libro 2. cap. 26. fubtilem, atque elegantem M. Fronto- nis diſputationem. Hiſpidus autem, ſiue hiſpidoſus, ſiue hirſutus, is di- citur, qui craſſis,& aſperis pilis obſitus.& horridus eſt. Quàm porrò fue- rit piloſus Eſau, præſertim autem manibus,& collo, coniectare licet ex ijs, quæ infra cap. xxvij. ſcripta ſunt de lacob, qui vt ſimularer Eſau, pelli-

culas hodorum circumdedit manibus,& colli nuda protexit; vr ita pi⸗

loſum Eſau repræſentaret patri. Qua propter cùm Iſaac tactu exploraret,

vtrũ eſſer Elau dixit: Vox quidẽ, v;x‿ lacob eſt, ſed manus manus ſunt Eſaus & non cogmuit eum quia piloſæ manus

A„ 5„ 3 1. 4 clinans. Verùm de propria ſignifieatione, ac multi formi va-

ſjimili tudinẽ maioris expreſſerant. Sic

VERS. Z5.

4

A. Gelllius.

. ene 2 Uam fuerit

piloſus Eſau.

autem eſſe natum Eſau, fuit prodigioſum„& quaſi monſtruoſum quip-

piam: comra naturam enim eſt, naſci hominem toto corpore piloſum:

— 8„

Secunduùm enim naturam naſcitur homo capite ſolùm,& ſupercilijs, ac

palpebris piloſus; cæteris partibus per ætates pili adnaſcuntur. Hoc etiam libro 3.de Biſtoria an malium teſtatur Ariſtoteles, cm ait: Pili in homi- ne, animalium omnium vno, pattim ſimul, partim poſtea per ærtates gi-

gauntur. Congeniti ſunt pili capiris,& ſuperciliorumn,& palpebrarum: poſt geniti; pubis primùm, moxa

Ariſtoteles in eiuſdem operis libro quarto ſcribens, pilorum abundantià,

2

& hirſutiem, copiam indicare excrementi: atque ob eam rem piloſos ho- mines, eſſe libidimoſiores,& ſeminis copioſiores, quèm ſint læues. Elt robuſti corporis, callidi&

præterea ſignum præferuidi tem peramenti, ce 3

—

larum, poſtremò menti: Loca enim quibus pili proueniunt, totidem ſunt congenitis deputata, quot poſtgeni- tis. Cuius verò rei faciat indicium in homine, copia pilorum, declarat idẽ

Pilorut in ho- mine copia cu ius rei ſit in- dictum

Arislotel.