Cur vocatus fi t Eſau.

Hieronymus.

Caietanus.

Oleaſter.

Tria nomina, Eſau, Edo 2„ Seir.

38 COMMENTARIORVM

aſtuti ingenij,& ferocis, ac ſæui animi: ad quæ vitia propenſum fuiſſe

Eſau, ſcriptura varijs locis non obſcurè indicat. Sedenim illud: Et vocatum eſt nomen eius Eſau, fert hanc quæſtionem. 54 Cur tale nomen ei fuerit inditum. Origenes homilia 1 2. ſcribit ſic voca- tum eſſe(vt cenſent qui vocabula Hebræa interpretantur) vel 3 rubore, quaſi rubrum; vel àterra, quaſi terrenum; vel,vt alijs viſum eſt, à factura. B. Hieronymus in libro de Interpretatione nominum Hebræorum inter- pretatur nomen Eſau velrubrum, vel aceruũ lapidum, vel vanũ ſiue fru- ſtra, vel facturam. Adiiciã Caietani expoſitionẽ: Aiunt, inquit, dictũ eſſe Eſau, eo quòd natus ſit quaſi perfectus homo: piloſitas enim, perfectæ ætatis ſignũ erat, quatenus erat effectus adulti hominis. Non eſt abſimile quod hoc loco annotauit Oleaſter: Sonat, ait, vox Eſau factũ ſiue facturã eius; ſed qualiter alludat ad rem, ignoratur: niſi dicamus, eum ſic vocari, quòd quaſi factus& adultus homo- ſit ex vtero matris egreſſus; ferẽs ſecũ pilos, qui in aliis pueris ſucceſſu tẽporis naſcuntur& creſcunt. Sic iſti: Et hãc ego probabiliorẽ iudico eius nominis ſignificationẽ atq; interpreta- tionem. Sed miror cur Scriptura nõ dixerit: Et ideo vocatum eſt nomen eius Eſau.cũ tale nomẽ aptè reſpõderet modo generationis eius:quemadmo- dũ paulò infra, in hoc ipſo capite dixit tam de Iacob, quàm de ipſo Eſau. Ceteruùm ſciat Lector, tribus nominibus hunc filium Iſaac& Rebeccæ 75 appellari ſolitum in Scriptura. Vocatur enim Eſau, de quo nomine iam dictum eſt. Nominatur pręterea Edom, ab edulio rufo lentis, pro quo vẽ- didit primogenita ſua, vt paulò infra in hoc ipſo capite traditur;& inde tractum eſt nomen gentis Idumæorum,& regionis Idumææ: ac demum appellatus eſt Seir; id autem ſignificat piloſum, quòd natus ſit, in pellis modum piloſus; ex quo datum eſt nomen regioni, quami pſe inſedit ac tenuit, vt diceretur mons Seir. Ergo quod infra cap. 36. ſcriptum eſt; Eſau digreſsũ à fratre ſuo Iacob, habitaſſe in monte Seir;& multo magis quod proditum eſt ſupra cap. 14. in tempore Abrahæ, Horrhæos, qui habitabãt montem Seir, bello victos& expulſos eſſe à quatuor regibus Aſiæ; haud dubiè dictum id fuit per Anticipationem. Ponam hic verba Hieronymi ex Commentariis eius in primum caput Abdiæ, quibus cõfirmatur quod diximus. In libro Geneſeoslait Hieronymus) manifeſtè legitur, Eſau ap- pellatum fuiſſe Edom; quia propter rufum lenticulæ cibum, primogen ita

vendiderit: Edom enim interpretatur rufus. In eodẽ volumine ſcribitur, hunc eundem vocatum eſſe Seir, id eſt, piloſum, quia hiſpidus erat,& non habebat læuitatem lacob. Vnus ergo atque idẽ tribus nominibus appel- latur, Eſau, Edom, Seir. Poſſeditque eam regionem, quæ nunc Gebalena dicitur,& in finibus eſt Eleutheropolis, vbi antea habitauerant Horrhæi, qui interpretantur Liberi: vnde& ipſa vrbs poſtea ſortita vocabulum eſt. Nunc 1dumæa viculus eſt, àconditore ſic impoſito nomine: cuius Latina quoque& Græca meminit hiſtoria. Hactenus ex Hieronymo. Rupertus libro 7. Commentariorum in Geneſim cap. 5. ait Eſau vocatum ſic eſſe à

. I„ rubedinerwerihn dubio procul, lapſus eſt, confundẽs nomen Edom, quod rubrum ſignificat, cum nomine Eſau.

Proti

dlrke crs.Nänl ln vteäma ai wane dotstme um de lent eg w ae unc

R

&met inpedh quiate Atero dool W er

mat