33 FCOMMENTARIORVM quæ id remporis vigeret in Synagoga& ex communi Docorden Liih4 remporis conſenſu. Multa quippe de Scripturarum intelle u oocn tiori & myſtico, minimè litteris expreſſa, nec in vulgus nota, her ntiaenn Maiorum traditionem, apud proceres Synagogæ, ſapie ntèéſque lu. communi ſeuſu& approbatione recepta erant; quibus Paulus& vt vexris, & vt confeſſis libenter vtebatur. Atque id fortaſſe fuit quod de lacob& Eſau eo loco Paulus vſurpauit. Illud tamen probabilius dictu fuerit, per- notuiſſe id Paulo ex diuina reuelatione: nam cum electus ipſe„‚conſtitu- tuſque à Deo eſſet maximus Eccleſiæ doctor;, minimè dubitandu m eſt, quin perfecta Scripturarum intelligentia, tam hiſtorica quàm my ſtica, fuerit ei diuinitus inſpirata: quam ipſe tum verbis, tum ſcriptis Eccleſiæ cognoſcendam, colendam,& cuſtodiendam traderet. Secundum hanc igitur Sapientiam(vt vocat Petrus ſecundæ Epiſtolæ capite vIrimo)à Deo ſibi datam intellexit Paulus hiſtoriam de duobus filijs Abrahæ, liaac& Iſimahele, allegoriam fuiſſe duorum teſtamentorum, Veteris& Noui,& Synagogæ atque Eccleſiæ, ad Galatas capitulo quarto& quod in coniu- 8 2. gio primorum hominum dictum eſt: Hoc nunc os ex oſſibus meis,& caro Matzhio. Ae carne mea: propter hoc relinquet homo patrem ſuum& matrem,& adhære- bit vxori ſuæ:& erunt dus in carne vna: vidit fuiſſe Sacramentum magnum Exod 14& myſterium in Chrito& Eccleſia, ad Epheſ. ·tranſitum quoque He- Sopra 13. bræorum per Mare rubrum ſubmerſis£ᷣgyptijs,& ductum columnæ Num.I. nubis ſignificare Chriſtianum baptiſma;& item Petram ex qua percuſſa ſcaturiuit aqua in potum populi Hebræi, figuram fuiſſe Chriſti, primæ ad Corinthios capite decims. Et ideo confidenter pronuntiauit, legem Mo- ſaicam vmbram habuiſſe teturorum bonorum, non autem ipſam veri- tatem, ad Hebræos 10. Ac deiaum omnia quæ illi populo contigerunt, in futurarum rerum figuram& ſigaificationem contigiſſe, affirmat primæ ad Corinth. 10. Ad eundem igiturmodum, Paulus cognouit,& pro vero & certo tradidit, gratuitam electionem lacob fuiſſe fi guram gratuitæ e- lectionis tam ipſius quàm aliorum omaium prædeſtinatorum hominum ad vitam æternam. Quiſna ſẽſus cne ſer. argumentandum,& probandum. Non enim quemlibet ad id eſſe ido- mentandum. neum& accommodatum, in confeſſo eſt. Reſpondeo, talem eſſe eum, quem planè conſtet, ſub ſpecie& figura hiſtoriæ, præcipuè à Spiritu ſan- cto fuiſſe ſpectatum& deſignatum, atque intentum. Si enim de ſenſu quopiam myſtico liquet, eum à Spiritu ſancto eſſe intentum, neceſſe eſt confiteri, verum eſſe eum, certamque fidem facere;atque idcirco ab om- nibus, quibus manifeſtum id fuerit, concedi& admitti oportere. Sed vn- de, quæſo, conſtare nobis poteſt, hunc aut illum ſenſum myſticum, eſſe intentum à Spiritu ſancto: Hoc namque opus, hic labor eſt. Poteſt ſanè Quubus mo- id exploratum& compertum eſſe duobus modis: vno modò certè atque 79, hea⸗ indubitanteraltero modò ſolum probabiliter. Priori modo cognoſci- quem moſticui tur id dupliciter. Primo auctoritate ſacrorum ſcriptorum Noui Teſta- huſe pnmei. meuti, qui complures hiſtorias Veteris Teſtamenti, ſecundùm myſti- cum
Altera quæſtio: Quiſnam ſenſus myſticus ſit idoneus,& validus ad 49
un(alum lals pſt nrliiccblec iufhuaa Hierenie Londs un umm magtn rnimc numbor kat torcpee reutto alſteb ſenlcho, R ſiken knm x h dunsid
kart