Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
33
Einzelbild herunterladen

t A wigdemn b

tmario. — lenſum in— onaré. 1= madvi. 4— eateſti. XtI batione elt niis non onſta tur au- luh= ud Ma- m 6:Hanc iet in Epi- ayſt Hiero- wc llittera- lerd Sus, tale mus eiſdem do et cictio- a in wmpore degit Gia bo⸗ o lac derodiũ &lic uiſta

Ac cemplo

onath Aob&

dona 6 ttalia&

x eles s lacob

modu tat ly- Sad H Nonem it pats= t Mel- ntate 4aquo- præde 1 it um xternd un:cto ac myſte* Kalle⸗ dbont Joralia uangel, R ke⸗ putare undem ſpurat ztionem

ſgnißa Liecko- eb pre afue fullus

1N GCENESIS CAP. XNV. 33

daùm hiſtoricum& litteralem ſenſum, aut etiam ſecundùm myſticum& allegoricum:& item locutum eſſe Paulum de diuina electione lacob&

8

reprobatione Eſau quantum ad bona ſolùm temporalia ſecundùm hiſto- ricum ſenſum: vel ſecundùm myſticum& allegoricum, etiam quantum

ad vitam æternam. Vtrolibet autem modo teſtimonia illa fuerint ³ Paulo accepta. valdè congruunt& conducunt propoſito eius, vt per tocam hanc Diſputationem manifeſtum Lectori fecimus.

SEPTIMA DISPVTATIO. An Pauli argumentatio,ſi ea ducta fuit ex ſenſumſtic,

ſit validga.

o, T KRVvu, poſſet illud dicere fortaſſe quiſpiamſi ad pro- N bandum diuinam electionem hominum ad vitam æter- nam K item reprobarionem, non ex proprijs eorum meri-

S tis, ſed mera Dei voluntate prouenire; vſus eſt Paulus e-

N xemplo lacob& Eſau, non ſecundurs hiſtoricum& litte- ralem ſenſum ſed myſticum: ergo Pauli argumeutatio& probatiò fuit inualida. Siquidem ſolus litteralis ſenſus eſt,(vtnunc loquimur in ſcho- lis argumentatiuus& probatiuus; ſoluſque valet ad reuincendos aduer-

ſarios veritatis: myſticus verò ſenſus ad hæc inefficax eſt,& ſolum ad eos qui iam fideles ſunt,& pietatis cultores, commonendos, cohortandos, eru diendos, ſolandôſque conducir. Verùm don ita res habet:& Pauli argumentatio exemplo lacob& Eſau nix⸗fültaque, eſt præualida. Hanc

enim illa vim habet: Electio lacob& reprobatio Eſau, quantum ad bona

temporalia, figgura fuit diuinæ electiouis& reprobationis hominũ, quan- tum ad vitam æternam.& hoc præfgurari per illud, S piritus fanctus vo- luit; cuius nimirum conſilio& voſuntare,& res illa geſta eſt,& ſcriptis à

Moſe prodita: ſed electio& reprobatio lacob atque Eiſau, facta eſt non ob propria eorum merita, quippe cum adhuc in vrero matris eſſent; ſed quia

ſic Deo viſum& placitum eſt: ergo ſimiliter, neque diuina electio& re- probatio hominum quantum ad vitam æternam, ex proprijs eorum vel bonis, vel malis meritis prouenit, ſed ex mera Dei voluntate. Palam igitur eſt, exemplum lacob& Eſau etiam myſtico ſenſu acceptum, præbuiſſè B. P aulo Brmum ad id quod eo loco Ppro bare volebat arg umentum. Cæte- rùm hoc quod dixi, non poteſt, ⁵ita vt oporter, intelligi,& lectori perſua-

deri, niſi duabus antè quæſtionibus breuiter explicartis. P

cob& reprobationem Eſau quantum ad bona temporalia, ſiguram fuiſſfe à Spiritu ſancto intentam, electionis& reprobationis quantum ad vitam æternam, tam ipſorum illorum frarrum, quàm aliorum quorumlibet ho-

₰

1 Vnde copertis 48 Prima quæſtio: Vnde compertum fuir B. Paulo, illam electionem lIa- fueru B. Pau-

lo, Ia cob figu- ram à Spiritis ſanclo intẽtã,

fuiſeelectoris

minum electorum, atque reprobor um Reſpondeo, potuiſſe id exploratũi E ſau autem & cognitum eſſe Paulò dupliciter, Pritna quidem ex antiqua traditione, reproborum.

Comm. in Gen. Tom. 4. e