3² COMMENTARIORVM

Iacoh& Eſau Hoc probatur duplicitertum ratione, tum auctoritate. Et ratio quidem quantum ad euidens eſt, atque in promptu ex antecedentis propoſitionis confirmatio- vaan, eſh. ne. Si enim ſcriptura illis locis ſecundùm hiſtoric um& litteralem ſe nſum / 2.„on hi- loquitur de electione lacob& reprobatione Eſau quantum ad bona tẽ- ſoricoſed my poralia, non autem de prædeſtinatione aut reprobatione quantum ad vi- ſiico ſenſu. tam æternam, vti am oſtenſum eſt; hinc planè concluditur, ſi ea teſti monia Paulus intellexit& vſurpauit de diuina electione& reprobatione eorum quantum ad vitam æternam, eum fuiſſe vſum illis teſtimoniis non hiſtorico ſenſu, ſed myſtico& allegorico. Idem ipſum confirmatur au- . ctoritate B. Hieronymi: qui explanans verba illa Dei, quæ ſunt apud Ma- 5. Hieron. jachiam: Iacob dilexi,& Eſau odio habui, Ad hunc modum ſcribit: Hunc locum Apoſtolus, myſtica diſputatione euentilans, egregiè tractat in Epi- ſtola ad Romanos. Ecce tibi, tractationem illam Pauli, myſticam Hiero- nymus appellat, non autem hiſtoricam& litteralem: nam, quæ eſt littera- lis eorum verborum intelligentia, eam mox fubiungit Hieronymus 2 talẽ nempe, qualem nos paulò ſuperius tradidimus. Et Lyranus ſuper eiſdem illis verbis Malachiæ ſic inquit: lacob dilexit Deus, dando ei benedictio- nem paternam,& hæreditatis promiſſionem, quæ bona in eo tempore annexa erant Primogenituræ. Elau verò odio habuit, denegando iſta bo- na illi, cum tamen eſſet primogenitus. Hæc autem dilectio Iacob& odiũ Eſau, fuerunt ſigna electionis& reprobationis æternæ:& ſic allegat iſta verba Paulus ad Romanos 9.

Lyranus.

Eleclio Iacob

& reprobatio Iacob& Eſau. Primò quidem reſpectu ipſarum perſonarum lacob&

Eſau, cuinſnã Eſau; quaſi docens, dilectionem Iacob quantum ad bona temporalia,&

zei m) ſterium reprobationem Eſau, fuiſſe figuram vel ſignum diuinæ electionis Iacob & figuram ha. 4 5. u 9a,

2e,e. ad vitam æternam,& reprobationis Eſau:& ad hunc modum putat Ly-

ranus accepiſſe Paulum. Quemadmodum enim Denus ad poſſeſſionem

primogenituræ,& ad hæreditatem terræ Chanaan,& vt pater eſſet Meſ-

ſiæ, elegit lacob, ob nulla eius merita, ſed gratuita voluntate ſua: ita quo-

que ex beneplacitò ſuo ab æterno dilexit,& elegit,& prædeſtinauit eum

in adoptionem filiorum Dei,& participationem vitæ æternæ, reiecto ac

reprobaro Eſau. Altero modo ſic intelligi poteſt illud myſterium& alle-

goria: vt electio Iacob& re probatio Eſau, quantum ad bonatemporalia,

fuerit figura diuinæ electionis Gentium ad gratiam Euangelicam,& re-

probationis Iudæorum, de qua videtur ibi Paulus diſputare: ad eundem

Ad Gal.* ſcilicet modum quo Paulus in epiſtola ad Galatas diſputat, eiectionem

Geneſ. 21. Agar& Iſmahelis ex domo Abrahæ, per allegoriam ſignificaſſe eiectio-

nem ſynagogæ à regno Dei: ſicut Chriſtus Dominus eis præminatus fue- rat, dicens: Auferetur à vobis regnum Dei,& dabitur genti facienti fyultus eius. Vel electionem illam lIacob& reprobationem Eſau, Paulus in vni- uerſum accepit vt fi probationis, non ob merita hominum, ſed ex beneplacito Dei. Ergo, vt in ſumma dicam, quod fuſius hic diſputaui, vtrumuis licet probabiliter opi- nari, aut Paulum citaſſe teſtimonia illa Scripturæ de lacob& Eſau ſecun- dum

Matt. 21.

Dupliciter porrò potuit vti Paulus figuratè ac myſticè iſto exemplo

guram eleckionis hominum ad vitam æternam,& re-

om 5 4 deſe

dcarende ALa 1 ccepädd Dihum

—

rlenſc ac N M furio oali cten