Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
31
Einzelbild herunterladen

1 Alüqur 1Edem,& 26 Daxiele 1 puelan⸗ l. Kicalle 3 vei cultui 0rosom- Im ntus mi. uiz g llilmü

us Gtatione

lxi eutare tun 0s! anielem

=

TI

onec N naba-

Iau erne,

ecdoh= uarum 45

catiol. conft- ſtimoi a a Scti- Mala as raccepit oprijs i oci,& etur q lum, B. tione quã- n; ſed ruma

latus Acri ſuo ur duß r. Ac

ePau aplti

ſpicuè declarant: tale enim ſu

4 Sic porro teſti a iſta Scripturæ du liciter inſeruiunt ro- 44 Sic porrò ſumpta teſtimonia iſta Scrip P pro- howia Jem⸗

uolntum atq; opertum, vt quod de electione lacob& reprobatione Eſau

1s Secunda propoſitio. Si Paulus citauit illa Scripturæ loca loquẽs de di- Si Paulas te-

1N GENESIS CA P. XXV. 31 bdit Deus argumentum odij ſui, ſeu repro- bationis Elau, quòd ei dediſſet regionem aſperam in montibus Seir,& quòd eam deuaſtaturus& demoliturus eſſet in æternum; cum tamen Iacob fertilem& amæœnam terram, ſtabilémque ſedem afſignaſſet. Sed præſtat ex eo loco ipſa Seripturæ verba hic ponere. Dilexi vos, dicit Do- minus: Et dixiſtis, In quo Ailexisi nos? None frater erat E ſau I. acob, dicit Do- minus;& dilexi Tabob, Eſau autem odio habui& poſui eir montes eius in ſa- litudinem,& hæreditatem eius in dracones d⸗ſerti. Quod ſi dixerit Idumaæa, Destrutti ſumus, ſed reuertentes ædificabimus quc deεtructa ſunt; hæc dicit Pominus exercituum: Isti adificabunt,& ego dertruam,& vocabuntur ter-- mini impietatis,& populius cui iratus e Dominus vſque in æternum. E toculi vestri videbunt, e vos dicetis Magnificetur Dominus ſaper termini in W rael. Ergo bona temporalia Hebræis, qui poſteri erant lacob, tum data, deinceps danda, argumentum& ſignum euidens ponit Deus dilectionis ſuæ erga lacob: contrà verò, mala& calamitates poſterorum Eſau, odij ſui ac reprobationis Eſau. Qupmodo ke-

poſito Pauli: tum ad probandam ilam diſtinctionem filiorum Abrahæ ptura de ete- ſecundùm carnem& ſecundùm repromiſſionem, vt ſuprà docuimus: οne lacob ad oſtendendum, in diuina electione hominum non eſſe ſpectanda pro-&reprobatio- pria eorum merita ſiue bona, ſiue mala, ſed æternum Dei propoſitum, be- 2e ſ ſn neplacitum,& gratuitam voluntatem. Quod autem Paulus teſtimonia il- 72τ ½ hoei la Scripturæ ſecundùm ſenſum hiſtoricum citauerit de Diuina electione ſenſum, reſpe- Iacob& reprobatione Eſau quantum ad bona temporalia, non autẽ quã- cla bonorum tum ad vitam æternam, eſſe præterea poteſt hoc alterum argumentum. reae nn dehe Paulus commemorauit teſtimonium illud Scripturæ de lacob& Eſau, daau G. tanquam rem notiſſimam ludæis,& ex illis Scripturæ locis exploratiſſi- Heuba pro- mam:erat autem ludæis notum, Iacob fuiſſe dilectum& electum à Deo; poſito eius. Eſau verò reprobatum& quaſi odio habitum, propter inſignia bona quæ dederat lacob& poſteris eius, autem Eſau;idque ex locis illis ſcriptu- cognitum habebant: quòd autem lacob fuiſſet predeſtinatus à Deo ad vitam eternam, Eſau verò reprobatus, id non erat illis compertum, neque notum ex iſtis locis Scripturæ: non igitur Paulus de hac electione vel re- probatione locutus eſt, verùm de illa priori, quæ pertinet ad bona tem- poralia. Adde, ſi placet, in veteri Teſtamento, vt docet B. Hieronymus, a- 8. Hieron. ad liique Doctores, de præmio vitæ æternæ,& de ſupplicio æternæ mortis, 4 2 1eon aut nullum fieri ſermonem, aut certè perquàm rarum; atque eum non.. niſi figuratum,& bonorum malorùmve tẽporalium ſimilitudinibus in-

proditum eſt in ſacris litteris, non ad vitam æternam ‚ſed ad bona tempo- ralia retuliſſe Iudæos, minimè dubitandum ſit. uina dilectione& electione lacob, atq; de odio&reprobatione Eſau quã Peee illa .... 4 3. cripturek tum ad vitã æternam; videtur dicendũ, ea teſtimonia Paulum non citaſſe 2/ 4. ehaſ ſecũdum litteralem Sc hiſtoricum ſenſum, ſed myſticum& allegoricum. na eleclione . Hoc