Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
30
Einzelbild herunterladen

30 COoMMENTARIORVM non refert ad ſaneuſicationem eius in vtero, ſed, vt Auguſtinus aliique Auguſtinus. complures interpretantur, ad Diuinam dilectionem& electionem& rædeſtinationem eius vitam æternam. Neque verò quod exX Daniele ductum eſt, iſtam opiniorem iuuat. Dicitur enim Iacob præcipuè ſan- ctus, vel quia primus omniun. ſanctificaſſe videtur ſeipſum,& dicaſſe 1 Deo vouens ei decimas omnium auæ poſſideret ac ſe totum Dei cultui Geneſ. 28. obſtringens& mancipans vel quia Rlenus Spiritu ſancto, futuros om- nium filiorum ſuorum,& qui naſcituri exillis erant, caſus& euentus mi- rabiliter præuidit atque prænunciauit præſerim verò, quia nobiliſſimũ illud de tempore aduentus Meſſiæ vaticinium edrlit; cuius expectatione ſeipſum conſolans lacob, lætiſsimque animo morieas, dixit: Salutare tuii

infra 49.

ſuper eo i pſo loco.

SEXTA DISPVIAIIO.

. 4. 4 4. Qupo ſenſu Paulus teſtimonio Scripturæ de Iacob electione& reproba- .* 4.. 7* 2 8 12 A tione Bſau ſit vſus, Hiſtoricone an myſtico;& reſpectu vitæ aæternæ, an tantummodo reſpectu bonorum temporalium.

Quo ſenſu Paulus teſti- monia ſcriptu ra citauerit, an biſtorico, in myſtico 62- ſu: G reſbeclu ne vitæ æter , an ſolum reßpec᷑tu bo- norum tem- poralium.

S Vius quæſtionis ſolutionem percipiet Lector ex duarum

propoſitionum, quas hic ſubiiciam, explicatione ac confir- matione. Prima propoſitio. Si Paulus teſtimonia illa Scri- pturæ ex libro Geneſis,& ex prophetia Malachiæ accepit in ſenſu hiſtorico, quem habenr illa in proprijs ſuis locis,& ſecundùm quem à proprijs auctoribus ſcripta ſunt, videtur dicendum, B. Paulum non eſſe locutum de diuina dilectione& electione lacob, quã- tum ad gratiam prædeſtinationis eius ad vitam æternam ſed quantum ad excellenriam bonorum temporalium, in quibus prælatus eſt fratri ſuo Eſau,& à Deo veliementer magnificatus. Hoc probatur dupliciter. Ac pri md quidem in vigeſimoquinto capite Geneſis, vnde Paulus ſum pfit il- ludreſtimonium: Maior ſeruiet minori: manifeſtum eſt non agi de diui- na electione ac prædeſtinatione Iacob ad vitam æternam, ſed de emi-

8

½

girur; Reſpondit ei(Rebeccæ) Deus: Duæ gentes ſunt in vtero tuo,&; duo populi diuidétur ex Vtéro tuo,& populus populum ſuperabit,& maior ſeruiet minori. Quis non videt, hoc, ſecundùm hiſtoriamnon pertinere ad electionem & Prædeſtinarionem lacob ad vitam æternam, ſed ad præ ſtantiam po- ſteritatis lacob? Hebræi namquę potentiores futuri erant, dominaturi- Locas Mala- que Idumæis. Similiter quod dixir apud Malachiam Deus: Iacob dilexi, chæ c.. C Eſau odio habui, Secunduùm litteralem ſenſum, non ſpectare ad dile- ctiouem lacob reſpectu vitæ æternæ, verba quæ proximè ſequuntur, per-

X 1

expettabo, Domine. Videat Lector Commentarios noftos in Danielem

ſpicud

4 43

nentia eius ſuper fratrem ſuum Eſau in poſteris vtriuſque: ſic enim ibi le-

jiedeckn drocßan düm lacodfecder rrette8 nna Pun

nnugeil

un wiaaj ns euen malumpbo kinegt

ſuæ crollac

diu tdrd AM R der lacob tunac Das, tanqlan mamer⸗ Kauper dadetat n M Inm