Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
29
Einzelbild herunterladen

Aabui ed Amne ligna. A honoris 1 ſl 8

muimi. rumt.

n 1 poten. 08 Eᷣ

1 Aͤit pol. 1* ac de- 5 ¹ Iacop mit mn ue do. & Gm omnes

uren= eo. du4 e quia acob Damen nter unCha- 1, ſe anci in Deuse ltla. tum,detew x d Wordio-

nlace euen.

um, I ecturi r3, qu v edili- liliget a kante Epiſtq æca-

V prior Kit not.

daulus ophel. lus dits KRo- pirithn um, um di mem prior Au- tatem

on ſu-

ex

3 6

dio t:quali

citer Deum diligere hominem,

I1N GENESIS CAP. XXV. 29

QvINTA DISPVTAIIO.

An Tacob fuerit ſanctificaus in Vtéro matrus ſuæ. e On faciam, vt i hoc loco non indicem lectori, quod à-

3., N nullis minine ob 3 di 4 catione lacob in vtero matris ſuæ creditum& proditum

eſt. Putarunt quidam, ex eo quod S. Paulus dixit, Deum N duexiſſe Iacob priulquam boni quicquam egiſſet,& cum

ſcuris& indoctis auctoribus, de ſanctifi-

adhuc eſſet ip vtero matris ſuæ; ſignificari lacob fuiſſe in vtero matris

ſanctificatum. Hoc iſti ſic argumentari voluiſſe videntur: Deum dilige-

re aliquem hominem; non tantům ſignificat affectum voluntatis diuinæ,

ſed effectum quoque,& boni alicuius donationem:idem enim eſt, Deum

3 4 3 4. 4 1 diligere aliquem, ac facere& tribuere ei bonum aliquod. Quare; ſimpli

eſt dare homini bonum ſimpliciter di- ctuen; hoc autem eſt id quod pertinet ad ſanctificationem hominis. 81 Deus igitur fimpliciter dilexit lacob adhue in vrero matris oucieneuln. hinc ſequitur, vt bono ſimpliciter dicto eum affecerit; id autem eſt, vt

eum ſanctificauerit. Huc etiam applicari poteſt, quod apud Danielem

cap. 3. ſcriptum eſt, vbi Azarias in oratione, quam habet ad Deum, hæc

Locus Danie 4. lus, cap. 3.

inter alia dicit verba: Propter Abraham dilectum tuum,& Iſaac ſeruum

tuum,& Iſrael ſanttum tuum. Quid obſecro cauſæ eſt, vt Iſrael ſiue Ia-

cob propriè appelletur ſanctus, potius quàm Abraham& Iſaac? Non alia

ſanè fingividetur poſſe cauſaniſi ſingularis Aanchtisarionizein in afaro gratia& priuilegium. Carthuſianus, ſuper iſtum locum Danielis, refert

B. Auguſtinum videri ſenſiſſe, Iacòb fuiſſe ſanctificatum in vtero: ſed vbi Auguſtinus id ſignificet, equidem adhuc quæro. N n lle locum Augu. ſtini citat nullum:& ego diu multùmque Auguſtini ſcripta peruolutan-

do, tale nihil adhuc reperi. Idipsũ præterea tradit Auctor Hiſtoriæ S cho- laſticæ; cuius in capite 66. ſuper librum G eneſis, hæc ſunt verba Credi- tur in vtero iam tunc ſanctificatus fuiſſe lacob;& per illum motum col-

liſionis eius in vtero cum Eſau, id eſſe præfiguratum; quia non eſſet con-

ſenſus Chriſti cum Bélial.

Ego de re tam graui, de qua nihil in ſacr is littetis proditum, nihil Ec- cleſiæ auctoritare conſtitutum, nihil Patrum& Theologorum ſentenria

firmatum eſt, non ſatis tutum reor, aſſeuerare quidquam;ſed ſatius eſſe,

1⸗ 5. 1 4* 4-... aſſenſum pariter ac diſſenſum ſuſtinere. Firmamenta certe illius opinio- nis parum firma ſunt. Cùm enim Deus apud Malachiam dixit ſe dilexiſſe Iacob, continuò ſignum eius dilectionis ſubdit ‚non ſane ſanctificationẽ

eius in vtero, ſed quia dederat ei poſſeſſionem melioris& ſtabilioris ter-

, vt manifeſtum eſt conſideranti locum illum Malachiæ. Paulus item

Dionyſius Carthuſianu⸗

Auckor Hiſto riæ Scholafti- .

1. Cor. Io.

Auctorus ſen- tentis.

citans hoc ipſum teſtimonium Malachiæ, Diuinam dilectionem Iacob,