Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
28
Einzelbild herunterladen

28 COMMENTARIORVM

ex primo capite Prophetiæ Malachiæ: Iacob dilexi,& Eſau odinu habui. exi

Ouatuor cla- . QuatuEle

riſſimaeximiæ dilectionis Dei ergalacob ar-

gumenta.

An lacob di- lectus à Deo, electuſque hit Propoer bona eius opera fu- IurA

2. Cor.

miæ autem dilectionis Dei erga Iacob. quatuor clariſſima fuere ſigna. Vnum fuit ſignum, quòd ius Primogenituræ, id temporis magni honoris &W vtilitatis, naturaliter debitum Elau, Deus tranſtulerit ad Iacob: quo fa- ctum eſt vt Eſau quaſi ſeruus conſtitueretur Iacob,& maior ſeruituti mi- noris ſubijceretur, ſicut etiam indicauit Iſaac infra Geneſ. 2 7. Alterum ſi- gnum fuit, quòd Jacob progeniem& poſteritatem, Deus multo poten- tiorem,& nobiliorem fecit, quàm Eſau: immò verò poſteros Eſau ſeruire fecit poſteris Iacob. Tertium ſignum fuit, quòd ipſi lIacob aſſignauit poſ

ſeſſionem amplioris, fertilioris, amæœnioris, celebrioriſque terræ, ac de-

mum fuentis ſacte& melle. Quartum ſignum, quòd ex ſemine lacob generari voluit Meſſiam, filium ſuum, Regem regum, Dominumque do- minantium,& Saluatorem mundi, in quo benedicendæ erant omnes gentes. Ob hæc igirur verè dictum eſt: Iacob dilexi, Eſau odio habuit: quaſi diceret Deus, Cuùm fratres eſſent Iacob& Eſau, ijſdem parentibus,& eo- dem ſatu generati, nulliſque meritis prorſus diſpares; niſi quòd Eſau, quia primogenitus erat, præferendus hoc nomine videbatur lacob:ego tamen gratuita mea dilectione, elegi Iacob, vt darem ei fertilem terram Cha- naan,& vt ex ipſo naſceretur Meſſias: Eſau verò non elegi, ſed reieci in aſpera ſaxa,& montoſa loca Seir. Sed numquid propterea Deus dilexit Ia- cob, Eſauverò odio häbuit quia præuidir, iri ſe ab eo dilectum, autem ab Elau?nam& hoc ſignificari videtur illis verbis ſcripturæ Prouerbio- rum 8. Ego diligentes me diligo. Minimè verò: dilectio enim lacob præuen-

ta eſt à dilectione Dei;non enim quia nos ail gimus Deum aut ileenune

ſumus Deum ideo Deus diligit, aut dilexit nos; ſed contrà, quia ipſe dili- git nos, inde accipimus& habemu s quo poſſi muscum dil igere, teſtante hoc ipſum dilecto Ieſu diſcipulo Ioanne, cum ait primæ Epiſtolæ ſuæ ca- pite quarto: Von quaſi nos dilexerimus Deum ſed quia ipſe prior dilexit nos. Nam ſi fides qua credimus Deo eſt donũ Dei; vr inquit Paulus ad Ephei. 2.:quanto magis charitas qua Deum diligimus? cum paulus dicat ad Ro- manos 5. Charitas Dei difuſa eſt in cordibus noſtris per Spiritum ſanttum, qui datus eſt nobis. Deus autem diligentes ſe diligit, eorum dilectionem augendo, conſeruando; tandémque remunerando At prior ipſe di- lexit eos gratiam illis immerentibus, atque charitatem do. nando, quo poſſent ipſum diligere. Si enim non ſu- mus ſuſficientes cogitare aliquid boni ex nobis, quanto minus Deum, vt opor- tet, diligere?

teaaen ſech 4 kct dligeed netDer dtun h Deti dneK du dad. inter vunn, co 7 Luß gratad N.Jdg d düc don le turi Mlol ſenſc 59