Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
21
Einzelbild herunterladen

otice a

Daulug

fuiſle 1 ia dici es=emduͤm

u N, cap.

erh rinori. 1

1 iipol.

u Efau,

ulg reo.

quit nusin- 92 pera- d 48 5, niſi gul anc ugt Iis in ns: Con di- ecun aut li-

V cor oitter aid 21 de- terin lere. luda Le dor popihri. uinæ x ad ſeo et; mher um ac A m dus Dr Mgtis potius 8 alcripi εes icente d. de tiquei mico- a, mut x non

slibrit une-

maior ls ad cig eum tinus der nens W lla 2 eunns do

tus cap l 7 31

ulo ſech em eſtamet 1 m

1. 1☚2 ue hic

nam illi etiam tunc proprios habuere Principes, propriamque regionem

admodum illi duo paruuli in vtero Rebeccæ, ſic& iſti populi, in ventre Eccleſiæ, vſque in diem Iudicij colliduntur, dum improbi perpetuò inſe- ctantur bonos,& quantum poſl unt, lædere conantur. Et populus quidem

quomodo mali ſeruiunt bonis, cum dominari potius eis videanturad-

in fornace aurificis, palea ſeruit auro, vbi ſine dubio palea conſumitur,&

nis aliquas tribulationes immiſerint: quia cum illos perſequuntur in

1N GENESIS CA D. XX V. 21 (vt Apoſtolus ait ad Rom. 9. adoptio erat filiorum,& gloria,& legiſſa- tio,& obſequium,& teſtamentum,& promiſſacuius Patres, ex quibus Chriſtus ſecunduùm carnem, qui eſt ſuper omnia Deus benedictus. Quo- modo autem minor maiorem ſuperauerit,& maior ſeruierit minori, iux- ta hiſtoriam notum eſt, quia percuſſit Dauid Edom(vt ſcriptum eſt libro 2. Regum cap. 8.)& tributarium fecit. luxta ſpiritualem verò ſen- ſum pulchrè Apoſtolus ad Rom. 1 1. id docer per ſimilitudinem oliuæ& oleaſtri. Fracti ſant, inquit, naturales rami,& tu cum eſſes oleaster, contra na- ruram inſertus es in illis,& ſöcius radicis& pinguedinis olinæ factus es. Pro- pter incredulitatem fracti ſunt illi, tu autem fide ſtas. Ergo maiorem incredu- litate fractum, minor in fide ſtans ſuperauit:& maior ſeruit minori, dum oleaſtro, naturalis oliuæ ramus in ſocietatem ceditradicis oliuæ& pin- guedinis. Sic Rupertus. Sedenim non modò inxtaiſtũ ſenſum myſticũ,& ſecũduùm potentiam& gloriã ſpiritualẽ; ſed etiam temporali potentia& & dominatione, Chriſtianus populus Iudaicum ſuperauit,& maior ille ſeruit minori: quia Chriſtiani principes in pleriſque regionibus Iudæos ſeruitutem etiam corporalem& ciuilem ſeruire ſibi cogunt: immò infe- rioris ſunt conditionis, viliorèſque quàm fuere Idumæi ſubiecti Iudæis;

tempora, numquam datum eſt.

poſſederunt, quod ludæis poſt excidium illud Titi& Adriani, ad hæc Alteram ex hac ipſa hiſtoria allegoriam excudit Auguſtinus, quæ per-

tinet ad oſtendendum diuerſam conditrionem bonorum virorum arque

improborum, qui ſunt in populo Chriſtiano. Qui cum ex eodem Chriſti

ſemine, id eſt, per verbum eius,& in vtero Eccleſiæ ſint concepti& gene-

rati, multum tamen inter ſe ſtudijs atque moribus diſcrepant:& mali qui-

dem, quorum maior eſt populus, hoſtiliter bonos inſectantur atque infe-

ſtant: verùm denique boni præualent, quia quicquid aduerſus eos mo-

liuntur improbi, ad maiorem eorum virtutem& gloriam proficit. Ponam;. Auguft.

hic Auguſtini verba ex eodem illo ſermone, quem dixi, 78. Ex vno, in-

quit, ſemine Iſaac,& Eſau naſcitur,& lacob: dic de vno Baptiſmo Chri-

ſti& Eccleſiæ vtero procreatur populus Chriſtianus: qui tamen pro mo-

diuerſitate, ſicut Eſau& lacob in duas partes diuiditur; cum ex fru-

ctibus operũ vnapars cognoſcatur eſſe carnalis, altera ſpiritualis. Et qué-

Altera Alle- goria eiuſdem. hiſioria.

improborum, rectè dici poteſt maior, quia ſemper maior eſt numerus malorum,&(vt Scriptura inquit) ſtultorum infinitus eſt numerus. Sed Ecel..

dem nempe modum, quo limæ& mallei ſeruiunt auro,& molæ ſeruiunt tritico,& panibus coquendis& conficiendis furnalia. Er quemadmodum aurum probatur. Non ergo glorientur nec ſe extollant mali, quando bo-

c 3 cor