8
ch, m h 8 dar de
em Raxio. 4,— ignift. mtar ad 4S 1 1 appel. u t, Do- in s quæ. qd a quæ vII titatis tub an ver- ret he his Rasr i poni dn AA⁵ atio- crtut ube- t. O dem li dit atidi- vela ref- ninal enk, ne in Men- à do Mantor ami iean⸗
japu Mpto-
„& d 10ho- pulu 3
auend otu- 28 ccæ, E cate dita& Acipi atque NMo- ncipun ulls
ligione;eruntque ſtudi b mæos& Hebræos, conſtat ex multis Scripturæ locis. lam verò quod ad- iunctum eſt: Et populus populunn fuperabn, completum eſt in poſteris Eſau tempore Dauidis: is enim ſubiugauit Idumæos; ſibique ſeruire coegit:in
quidem Ducum, t multò fuerit numeroſior quàm Hebræorumaid enim ſignificaſſe videtur Moyſes Deureronomij cap. 7. 29 Hebræi quod de poſteris Eſau dicitur, id referunt ipſi ad Romanos; Hehraori fa-
1N GENESIS CAP. XNXV.„9
ſatores duorum populorum, qui diuiſi erunt ſedibus, moribus, legibus, re-
s arque animis inuicẽ contrarijs; tales fuiſſe Idu- 1s atq
qua illi ſeruitute aliquot ſeculis permanſerunt. Atque hoc proditum eſt
libro 2. Regu m, cap. 8. P oſctit Dauid(ait ſcriptura)in Idumæa cuſtodes, ſta- tuitque, praſidin,& facta eſt vniuerſa Idumæa ſeruiens Dauid. Sequitur Ma- ior ſeruiet minori. Idumæus populus vocatur maior populo Hebræo, quòd PI 3. 3 multis ſeculis ante Hebræos, propriam Idumæi regionem poffederant in monte Seir; quodq. multò ante proprium ipſi regimen habuerint, primò
ogenitus eſſet ex Eſau fratre maiore natu quàm lacob. Deinde, quòd
tum Regum. Ad hæc, quòd ab initio gens Idumæorum
quos nugantur, originem& genus duxiſle ex gente Idumæorum: dicunt bula, quoties
enim luſium Cæſarem,& qui poſt illum Romano præfuère imperio, ex prophetaæ va- gente Ildumæorum cxtitiſſe. Hanc fabulam tradunt Dauid Chimhi in Ab„ 2, neer de. diam prophetam,& in 34. cap. Ilaiæ,& Rabbi Salomon in Abdiam,& in nomane Iaa- cap. 4. Threnorum, denique multis in locis Talmud ſeriptum legitur. Sed meorum deuo
longs vetuſtius fuiſſe id figmẽrum Hebræorum, declarat 5. Bieromy mus 5 e. 8 3 5 A*!4
— 2... 2 1 8— 2 8 1 compluribus locis id commemorans ac deridens;præſertim verò in cap.„, np, 3, Joëlis, ſuper illis verbis: Aegyptus in deſblationem erit,& Idumæa in deſer Rab. Jalom.
tum perditionis: quo in loco ſcribit Hieronymus Hebræos vaniſſima ſpe S. Hieron) deluſos tradere; quemadmodum Pharao, qui per quadringentos& trigin mus. ta annos Hebræos captiuos afflixerat,& ip ſe& omni eius exercitus in Mari rubro ſubmerſus eſt: Sic fore vt Romani, qui eodem annorum ſpatio Iudæos ſibi ſubiectos oppreſſuri ſunt, denique vltione Dei delean- tur. Idem quoque diſertis verbis ſuper ea re diſputat in primum caput Abdiæ. Ergo quod hic de Hebræis aduerſus Idumæos dictum eſt, Popu- lus populum ſuperabit,& maier ſeruiet minori; ipſi de ſua gente interpre- tantur aduerſus Romanos. Hoc Hebræorum commentum, ſiue delirium, confutat Paulus Burgenſis in Additione ad primum cap. Abdiæ,& ad„ 35 trigeſimum quartum Iſaiæ,& ad 7. cap. Danielis;& item Galatinus lib.. Lenße 8 de Arcanis Catholicæ veritatis cap. 28. Eequod autem magis ridiculum eſſe poteſt mendacium, quàm dicere lulium Cæſarem, ceteroſq. deinceps Imperatores Romanorum genere fuiſſe Idumæos: Verùm, eſto. Sed ſi propterea Romani cenſeri debent nomine Idumęorum, quorum exitium & Abdias, aliique complures propheræ vaticinati ſunt, quia lulius Cæſar Imperator Romanorum genus duxerit ex Idumæis;hinc neceſſariò effi- citur ipſos Hebræos eſſe Idumæos; quippe qui regem habuerint Hero- dem, quem fuiſſe Idumæum negari non poteſt. ſed nugas& fabulas He- Galatinu. bræorum miſſas faciamus.
Exo. 14.
—
0 2