COMMENTARIORVM

Primus mo- 71. AIIIISNGSTN—— m* 2 r 8.* 3 2 1* dus conſulédi bat populus vel publicè vniuerſus ‚vel priuatim ſinguli, cùm grauis ali-

TERTIA DISPVTATIO.

De quatuor modu conſulenai Deum, olim in populo Hebræo ante Sal- uatoris nostri aduentum, vſitatus atque celebratis.

adiungere bene cum illa cohærentem atque congruentem, ipſam certè per ſe dignam tractatu atque cognitu: in cuius Sexplicatu, ſimul etiam non paucos alios Scripturæ locos il- g* 9 P P P EAluſtrabimus. Legenti ſacras literas manifeſtum fit, ab exor- dio populi Hebræi, fermè ad tempora vſque principarus Machabæorum ſemper in eo populo fuiſſe inſignes aliquos viros ſapientia, pietare, ac ſan- ctimonia, diuinæ ſententiæ ac voluntatis conſcios& interpretes, quos 85 1.* 1 3.. dopn us in rebus maximè arduis& dubijs conſulebat,& per eos diuina 8 2 41. 2. reſponſa ſuper eiſdem rebus accipiebat. Horum primus ac præſtantiſſi- mus fuit Moſes: qui partim ad columnam nubis& ignis, partim intra

xod. 28. 1n. t en Se453 1.... 3 Sanctuarium vbi erat Arca& Cherubin,& Propitiatorium, Deum ſibi

loquentem audiebat, vel vltro edentem oracula, vel reſponſa eorum quæ ſciſcitatus fuerat populus, reddentem, vt in libro Exodi, Leuitici, Nume- rorum Deuteronomij mulrifariam proditum eſt. Verùm quia tantæ con- ſulentium multitudini vnus ipſe ſufficere ac ſatisfacere non poterat, iuſſit

Deus Septuaginta Seniores deligi, quos ipſe ſimili prophetiæ ſpiritu im- plens, voluit quæſtionibus& duditationibus populi ſatisfacere, vt ſcriptũ eſt in libro Numerorum, capite 11. Poſt Moyſen, iſtiuſin odi gratiam& poteſtatem poſuit Deus in ſummo Pontifice Elcazaro, ad quem adire conſulendi gratia voluit Deus, non modò populum, ſed ipſum etiam po- puli Ducem. Lege caput Numerorum 27.

Cęteruùm quatuor obſeruare licet fuiſſe in eo populo nobiles atque in-

ſignes.& ſolemnes Deum conſulendi modos, quos in præſens curſim at- tingam. Primus modus conſ ulendi Deum, erat per Prophetas: hos adi-

8

*

3„ 5.— 5 qua& ardua dubitatio incidebat, quæ humano conſilio& prudentia ex- plicari non poſſet. Exemplum huius rei habes illuſtre in primo libro Re-

11 8— 4 g„ 1 p† 3— 1. 3 2. 85—.* gum capite nono, vbi narrarur hiſtoria Saulis euntis conſultum Samue-

Locus 1. 2

Keg. cap 9.

lem ſuper aſinis quas amiſerat: ſic enim in eo locv ſcriptum eſt: Ecce vir 2 6 8/.,.. 8 7 8„.—„.. 3* 8 Dai oſt in ciuitate ha, vir nobilis: omne quod loquitur, ſine ambiguitate venit:

7

nunc ergo eamus Muc, ſi forte indicet nobis de via nostra ꝑropter quam veni-

mus Et ſubditur: Olim in Iſrael ſic loquebatur vnuſquiſque vadens conſule-

Z Xoccaſione ſuperioris diſputationis, viſum eſt alteram hãc 2

9

27 m„..—. re Deum: Venite,& eamus ad Videntem: qui enim Propheta dicitur hodie, vocabatur olim Videns. Et paulo infra, cum adiiſſent Samuelem,& ſciſcita

3 effent quod volebant; is reſpondit Sauli: Omnia quæ ſunt in corde tuo indicabo tihi. Et de aſinis quas nudius tertius perdidisti, ne ſollicitus ſis, quia 1 Q₰͗᷑Qꝛ o.. 1... 2.

inuentæ ſunt: nec ſolum hoc quod rogatus fuerat, indicauit, ſed præterea

de

zeKegno duntul de Dixi ler emili nid euen ereodk Plierenan Duiekm Kckaln

NI nauemn jelturi galcis l conülcba 4968 ledewab, cta zotum lntegtoga wohtetd te,Hato gii 4! one nocdk büie nume ptume 7 Ak Rgg. 14 necper pridcor tettria nio co ad drulſ taine niluj Gtor! Wonyn Dmil 1 ter d den dan den nt arath

— 11

420