nits vNtexr m pore nqdu, mum inut pon⸗ um Adham, &EI lea- rifie offe- le, i amecit

acerd auanc

rahan 2 wel. „eau sie ad ngiun. orte 13 A W ill graule all⸗

onten ria, 17 ei alti atl,& onſule autt ab ſe ink uali= elatun ute uod nono inatum

ſotes. Menim

xit vt& ulleret inauit Acer- volebe— cere. ter om= illle- mnia t tnette, dc crat ⁸. o-

18

1 1N GENESIS CA P. XXV. 13 iuiſſe ad altaria, in quibus ſacrificari Deo à ſanctis Patriarchis ſolebat. Quidam(inquit Theodoretus) Rebeccam adüſſe dieunt ad Melchiſe- dech, nempe Sacerdotem Dei altiſſimi, virum nobilem,& pietate inſi-

nem. Verùm, cum Patriarchæ conſueuiſſent in locis in quibus habita- Pans conſtruere altaria quędam, veriſimile eſt illam, ad vnum ex iſtis ſup- plicaſſe Deo,& ita nouiſſe quæ furura erant. S. Auguſtinus omnes fermè prædictas ſententias complexus eſt; ſuper eadem etiam ipſe quæſtione breuiter diſſerens in libro Quæſtionum in Geneſim, quæſt. 72. Quæritur, inquit Auguſtinus, quõnam abierit Re- becca, vt conſuleret Dominum: non enim erant tunc Prophetæ aut Sa- cerdotes ſecundùm ordinem Tabernaculi vel Templi Domini:niſi fortè

iuit ad locum, vbi aram conſtituerat Abraham. Sed illic, quomodo reſpõ-

ſa darentur, omnino tacet Scriptura; vtrum per aliquem Sacerdotem. quodmcredibile eſt, ſi erat, non fuiſſe nominatum,& nullam Sacerdotũ

aliquorum factam eſſe mentionem. An fortè ibi, cum orando allegaſſent

deſideria ſua ad Deum, dormiebant in eo loco, vt per ſomnium mo-

nerentur? An erant aliqui tales etiam illo tempore homines Dei, in qui-

bus poſſet Deus interrogari? Quicquid horum eſt,& ſi quid aliud, quod me fortè, ne commemorarem, præterierit: mentiri tamen Scriptura non poteſt, quæ dixit, Rebeccam iurſſe ad interrogandum Dominum, atque Dominum reſpondiſſe. Hæc Auguſtinus.

19 Super eadem re Auctor Hiſtoriæ Scholaſticæ in libcum Geneſis cap.

66. enarrans hiſtoriam huius loci, ad hunc modum ſcribit: Dicitur Re- becca iuiſſe ad conſulendum Dominum. Fortaſſe igitur iuit ad montem Moria, vbi Abraham altare fecerat Domino:& immolatis hoſtiis, ſub-

ſtratis earum pellibus incubans, per ſomnium accepit oraculum. Fortaſſe

etiam more Gentium quem viderat apud parentes ſuos in Meſopotamia. ſpeciem Lauri, quam Tripodem dicunt, capiti ſuppoſuit;& ramis arbo- ris, quæ Agnus Caſtus dicitur, incubuit, vt ſic viſiones capitis phantaſti- cas dormiens non ſentirer,& diuinæ reuelationis ritè capax eſſet. Vel vi- uentem adhuc ſummum Sacerdotem Melchiſedech cõſuluit. Quocum- que autem modo id factum ſit, eam bene feciſſe ſatis indicat reſponſum diuinum ei redditum. Sic ille. Ego, ſi in rebus tam incompertis,& incer- tis locus eſt vllus coniecturæ, aut potius diuinationi, propenſior ſum ad ſententiam Diodori, quam ſupra expoſui, Rebeccam ſeceſſiſſe in locum aliquem abditum, remotùmque tanquam quoddam Oratorium; vbi in preces effuſa, diuinum reſponſum ſuper ea re quam ſcire cupiebat, ſtudio- ſiſſimè expetiit. Et velin ſomno, reſi vigilia per interiorẽ illuſtrationẽ

Dei, aut per vocẽ aliquã cœlitus editam,& ad ipſam miſſam, vel per An-

elum quempiam in figura humana cum ea loquentem, Diuinum oracu- um,& reſponſum accepit.

TER

Thesda

§. Aagastie.

Auctor Mlke riæ Scbelaſti=

E.

Auctorus opt- nio.

„.