Gennadius in Catena, in Geneſ.

G Dio dorus.

G Malach. a.

h 54 G Casetahus. V

4 ' lene Gleaſer —

1²2 CO MMENTARIORVM

SECVNDA DISPVTATIO.

Ad quem locum, ſiue ad quam penſonam perrexerit Rebecca,& quemadmodum ronſuluerit Deum.

WS, AInTaNVS vtrumque eſſe putat incertum, cum ne- 16 Aque hic, neque alibi expoſitum ſit à Scriptura. Hebræo- rum opinio eſt, Rebeccam iuiſſe ad Sem filium Noéẽ, quem dtemporis, ſacris præfuiſſe ferunt,& per ipſum ſoli- Ntum eſſe DEV M, conſulentibus, oracula& reſponſa red- dere: cui ſententiæ adſtipulatur Paraphraſtes Hieroſolymitanus, vt ex verbis paulò antè memoratis manifeſtum eſt. Viuebat autem eo tempore Sem; immò vſque ad quadrageſimum octauum, vel quinquageſimum æcatis IJacob annum viram produxit. Aben- eſra ait, Dominum reſpon- ſum dediſſe Rebeccæ per prophetam aliquem, vel per ip ſum Abraham, quem vixiſſe conſtat quindecim annis poſt ortum lacob& Eſau. Olea- ſter ſuper ea re ita ſcribit: Putarem iuiſfe Rebeccam ad ſacrificium offe- rendum Domino,& ibidem à Domino reſponſum accepiſſe, ſicut fecit Abraham. Nec ſollicitus ſis de Sacerdote, quoniam ſine Sacerdote tunc quilibet Domino hoſtias offerebat, vt legimus ſupra de Abraham Geneſ. 15.& infra Geneſ.3 3. de Iacob. Non enim audeo dicere, eam iuiſſe ad Melchiſedech; quia nullum eius rei extat in Scriprura veſtigium. Fortè tunc aliquis erat propheta Domini, à quo fiſcitari poterar; ſed quis ille fuerit ignoratur. Sic Oleaſter. Verùm nos antiquiorum& grauiorum au-

ctorum ſuper ea re ſententias recenſeamus.

Euſebius& Gennadius rradunt, Rebeccam iuiſſe ad montem Moria, 17 & ad Melchiſedec, qui eo in loco Sacerdotem agebat Dei altiſſimi,& tanquam diuinorum arcanorum conſcius& interpres, conſulebatur ab omnibus. Diodorus Tarſenſis purat, Rebeccam recepiſſe ſe in locum ali- uem ſecretum orandi cauſa,& poſt orationem fuiſſe reuelatum ei, quod cire auebat: ſicut accidit Danieli, vt in eius libro, capite nono ſcriptum

§. Chrſaſtom. eſt. Sanctus Chryſoſtomus exiſtimat eam adijſſe Sacerdotes. Sic enim

ſcribit homil. 0. in Geneſim: Quid eſt quod ait: Perrexit vt conſulerer Deminum, nimirum cucurrit ad veram ſcientiam,& feſtinauit ad Sacer- dotem, Dei miniſtrum, per quem latentium ſcientiam volebat diſcere. Et enarrans omnia quæ ſibi contigerant, didicit diligenter omnia, miſe- ricorde Deo, per Sacerdotis linguam detegente ei omnia manifeſtè, & alacriorem eam reddente. Et vide quanta etiam tunc erat Sacerdo- tum dignitas. Nuſquam enim dicit, quòd Sacerdos ei reſponderit, ſed quòd Dominus ei reſponderit; nempe per Sacerdotem. Etenim& alio loco Angelum vocat Sacerdotem diuina Scriptura, monſtrans quòd ea loquatur Sacerdos, quæ inſpirat ac ſuggerit ei diuini Spiritus gratia. Hæc Chryſoſtomus. Theodoretus quæſtione 7 5. in Geneſim arbitratur,

6 4 iuifle

4

uiſe dit uidam( zech pem dem. N her conl lealed, 15 S4h eadenetus Cercdn berchner erbrele jütadlocau ſacwertur ucdncte zäscorom dellletia: netetur dapoller nnd poteteg DaWidoo 19 K 55. 8n hecca Moria tratbe etam m peciem tacue eador dentem ltau duime ti loc ſenter dique preces ſlüme da al

a