Teil eines Werkes 
Tomus Quartus (1600) A capite vigesimo quinto, vsque ad quinquage-||simum; finem Libri.|| Hic porrò quartus Tomus, præter copiosam verborum, & sententiarum|| Moysis expositionem, continet centum & vndecim|| principales Disputationes
Entstehung
Seite
11
Einzelbild herunterladen

præ. lar quiſ. etn vſu. uncepti ig n pro 74¼ iſtoria m Nares ſig u diem ein A nage- m an nidus 0 i8ma- un fœ⸗ etiam ge ſtior. in 2₰ᷣ ſicut zcut vnus ſoret u ura- angt ivee. ump Maret, oſſet Mahac

natu-. 1;

Aun a& inufj 1a. pre ſe ca usum. elaco re- um v aAk ab ſcii mm- ero ar. aenta ura 1p nint, andut uras Siquid naper reſpon ai Duc er, En Spe⸗ in vt cctus otuit u*& pockt

14

eorum inuidentes. Hæc Kupertus.

IN GENESIS CAP. XXVv. 11

permoueri ſolent, qualia ſæpe iam facta nouimus,& adhuc maiora futu-

ra ſunt, reſtante Domino Luc. 21. Erunt ſigna in ſole, luna,& ſtellis,&c. Sed iuxta myſticum ſenſum, colliſio paruulorum in vtero Rebeccæ, præſi- gnabat id quod in Actibus Apoſtolorum legimus: Gentiles namque ad fi- dem& gratiam Chriſti admiſſos, Iudæi propellere contendebant, ſaluii

Luc. 21.

0 Perrexitque vt conſuleret Dominum. b ILLI vp perrexit ſignificat eam ex eo loco vbi erat, conceſſiſſe in alium locum, conſulendi oraculi gratid. Ariſtoteles qui- hotel dem libro 7. Poliric cap. 16. tradit, ſalubre prægnantibus eſ-.

8

deln Prægnatibas Iſe, ſi exercendi corporis gratia, quoti

die aliquantulum ſpatij quotidianam, conficiantat que huius rei gratia, ſacram aliquam ædem viſant, præſer- ſed modicam tim eorũ Deorũ, qui tuendæ ac proſperandæ generationi prolis humanæ 2 e præeſſe credũtur. Ariſtotelis verba, hæc ſunt: Mulieribus vterũ gerétibus, alubremzcon corporũ eſt adhibenda cura, vt neque deſidia torpeãt, nec cibo vrantur te- traerdò,quie-

nuiore. Quod facile fuerit Le gislatori prouidere, ſi lege ſanxerit, vt ſingu- 17 e. tran- quillitatem

ment:s.

lis diebus ſpatium aliquod, deos, qui generationi præeſſe putantur, vene- randi gratia, conficiant. Mentem autem, contra quàm corpus, tranquillam

ſecuramque gerere conuenit. Sic Ariſtoteles. Verum non ob eam cau-

ſam Rebecca perrexit ad conſulendum Deum: Sed, vt narrat Scriptura,

territa prodigioſa illa filiorum in vtero colliſione, vt ſuper ea re diuinum ſciſcitaretur oraculum& reſponſum. Quare latis miror, quendam hu- meras in ius temporis ſcriprorem, virum ſanè nec indoctum,& valdè pium, in ſuis Gene 5 Commenrarijs prodidiſſe, illam Rebeccæ profectionem non tam diuine

rei graria fuſceptam fuiſſe, quàm quòd prægnantibus commoda& ſalu-

bris eſſe ſoleat nonnulla corporis agitatio,&ad Diuorum ſacra profectio. Pro illo(vt conſuleret Dominum)) Paraphraſis Chaldaica ſic habet: Ab't, vt peteret doctrinam à facie Domini. Paraphraſtes veré Hieroſolimitanus ita vertit. Abilt, vt peteret miſericordiam a Domi- no, in domo vbi conciona- batur Sem.

5 2 SECVN