1 10 CoMMENTARIORVM An ile motus ED quæritur, an ille motus filio Rel fiorum Re- ralis, id eſt, ex natura profectus an verò ſingulariter à Deoeffectus, præ-
— vi ter modum& ordinem naturæ. Fuiſſe eum motum naturalẽ, poſſet quiſ- Eaturals, nec piam fortaſſe opinari, duabus hiſce rationibus adductus. Solet enim vſu- ne. venire mulieribus, vt poſt conceptum, graues quoſdam motus concepti fœtus in vtero ſentiant, vel in dextro latere„vel in ſiniſtroznimirum pro Aristotel. Jarietate ſexus vel maſculini, velfœminini. Ariſtotelis libro 7 de Hiſtoria
Animalium cap. 3.& 4. breuem ea de re ſententiam audiamus: Mares
0
fœtus, inquit Ariſtoteles, magna ex parte circa quadrageſimum diem
ſimum,. Nihil tamen certi in his affirmari licet: multis enim ferentibus fœminam, motus agitur in dextro;& contrà in ſiniſtro gerentibus ma- rem. Pplus etiam motus magna ex parte mas in vtero infert quàm fœ- mina,& celeriùs prodit fœminæ enim partus tardior eſt. Dolor etiam ex fœmina continuus, ſed obtuſior; ex mare acer,& longè moleſtior. Sic Ariſtoreles. Quid igitur mirum, ſi duo ſimul fœtus in vtero, ſicut habebat Rebecca grauem motum& moleſtiam efficerent;cum vel vnus fœtus maſculinus acrem& moleſtum cum agitatione dolorem natura- liter afferat? Deinde naturaliter factum videtur, vt propter anguſtias vte- ri, qui geminos commodè non poterat capere, vnus alterum premeret, commodiorem ſibi locum quærens. Atque hæc dubitari poſſent in hac ſententia.
Verùm contraria ſententia, non ſolùm probabilior, ſed planè vera& certa eſt. Etenim motus ille in vtero, fuit nouus, ſingularis, inuſitatus, præ ter modum& ordinem naturæ, tanquam duorum inter ſe certantium. Nam ſi propter anguſtiam loci eſſet id factum, non vtique lacob, egre- dientis ex vtero Eſau plantam tenuiſſet, quaſi retrahere eum volens ab egreſſu; ſed eum potius extruſiſſet,& egredi coegiſſet, quò ſcilicet am-
plior ſibilocus in vtero relinqueretur Sed quid ego quæro argumenta ad id probandum? cùm certifſimam eius rei fidem ſcriptura ipſa faciat, declarans eum morum eſſe diuinitus factum ad præfigurandum futuras diſcordias& contentiones inter poſteros lacob& Eſau. Siquidem ſuper eo motu filiorum in vtero conſultus à Rebecca Deus, reſpondit: Duæ gentes ſunt in vtero tuo,& duo populi ex ventre tuo diuidentur,& populus po- pulum ſuperabit:& maior ſeruiet minori. Ergo ſi motus ille in vtero, factus eſt ad præfigurandum id quod poſt futurum erat non potuit eiuſmodi motus, vel ex naturali, vel ex humana cauſa proficiſci; ſed ex tali cauſa, -1 quæ prænoſceret futura,& ad ea ſignificanda poſſet ordinare quod age-
bat. Talis cauſa nec eſt natura, vt quæ non agit per intellectum, ordinans ad aliud quod agit; nec eſt homo vel Angelus, quibus, nempe futura, vt
I vocant, contingentia non ſunt nota. Ad hanc fententiam ſpectat quod ſcribit Rupertus lib. 7. Commentariorum in Geneſim cap. 3. Collide- bantur, ait ille, paruuli, non ſtudio contendendi, vel ſcientia certandi, ſiue affectatione vincendi: ſed eodem Dei nutu permoti, quo non ſolùm ir- rationalia pecora, verùm etiam inanimata elementa præſagio futurorum
permo
Rupert us.
dextro potius latere mouentur, fœmmæ autem ſiniſtro⸗circiter nonage-
rum in vtero Rebeccæ, fuerit natu- 13
14
moner
a unte 1uNtA) madati dem R&p
ecruni
ennRtan ipeorü pherle cKporü mWore. diche mmä 9 Ko dan terti ceilc ice Comu rigta Arisel
Dro


