tum ſud 1=. Huims

nes tradit =cautt pro = ſibi elle 34non eua⸗ :kA Ktura ab⸗ muis con⸗ 1a Sinat igi- ſ meda, aAl= das per aue R cau. dide ddlict rol— non ta- Srtamen Des licauit

reſt 1 iplum 10⁰

tt. 8 dutans wad aohban. eus c aneptum edeh unss fuit. Sno et. Ex uuari 1O. Ve- penit a ehauri- o ch Maufide- na,& a ctum Steſti um San- mo Guuari ic pro Mireffe⸗ das, Iu'idere deſtim Wiis non d eosc uscquen- plené Muræde- dam, ſ* iradiu-

iuſmo uſis&

tum Peaturis am 1+ æ uerſalis Siiplum as adiui rlidem (B. Tho.

perrima frego l

te 8. hut b0 1.

ollund eequaqi N

ant ita dot ant, oran pta

1N GCENESIS CAP. XXV.„

74

prædeſtinata ſunt, vt precibus obtineantur. Nam ipſa quoque perennis

regni prædeſtinatio ita eſtab Omnipotenti Deo diſpoſita;vt ad hoc ele-

cti per laborem perueniant: quatenus poſtulando mereantur accipere,

quod eis Omnipotẽs Deus ante ſecula diſpoſuir donare. Quod profectò videre licetin ipſa Scriptura, quæ narrat dixiſſe Deum Abrahæ: In ſaao vocabiturtibi femen. Et rurſus: Patrem multarum gentium conſtitui te. Et, Be- nedicam tibi,& multiplicabo ſemen tuum ſicut ſtellas cœli:& ſicut arenam ma- ris. Ex quo apertè conſtat prædeſtinaſſe Deum multiplicare ſemen Abra- hæ per lſaac. Et ſcriptum tamen eſt, deprecatum eſſe Iſaac Dominum

Geneſ. ar. G17. Infra aa.

pro vxore ſua,& exauditum eſſe à Deo, qui dedit conceptum Rebeccæ. Infta 27.

Si ergo multiplicatio ſeminis Abrahæ per Iſaac prædeſtinata fuerat, cur Iſaac coniugem, ſterilem accepit, quæ propter preces eius concepiſſe di- citur? Sed nimirum conſtat, quia prædeſtinatio precibus impletur: quãdo

is per quem Deus multiplicare ſemen Abrahæ prædeſtinauetat, oratione obtinuit vt filios habere poſſet. Sic B. Gregorius.

Sed collidebantur in vtero eius paruuli: quæ ait; Si ſic

mihi futurum erat, quid neceſſe fuit concipere?

39 8— 4 4 38 3

us Auguſtinus quæſtione ſeptuageſima ſecunda in Geneſim,& li-

& conterere. Vtriuſque verbi differens ſignificatio apparet in illis verbis Iſaiæ cap. 42. quibus loquens de Meſſia, inquit, Calamum quaſſatum non confringet. Quoniam igitur non planè liquet propria eius verbi ſignifi- catio, idcirco non omnino, inquit Caietanus, certus eſt modus commo- tionis infantium in vtero Rebeccæ:an ſcilicet eſſet motus tanquam cur-

rentium contra ſe inuicem, an in modum pugnantium, an in ſimili-

tudinem inuicem ſe collidentium. Certum tamen eſt, eum morum,

qualiſcumque fuerit, grauiſſimum fuiſſe ac moleſtiſſimum matri:

propterea enim dixit ipla: Sa ſic mihi futurum erat, quiĩd neceſſe fuis gncipere?

Verſu 22.

Auguſtin us.

Hieron) mas.

Oleaſter.

Locus Iſaja. Saeᷣ. 42.

Caietanas.