310 b IAcC. GCARPENTARII uulo in hac academia ſemper ſum verſatus, in cadémque ab annis ſex& wiginti perpetua bonarum artium profeſtione in variis gymnaſiis vixi non omnino inglorius. Ante an- nos decem in medicorum ordinem cum aliqua celebritate cooptatus, in eodémque nuper turbulentißimis regni tem- poribus, ſummo decanatus honore perfunclus:& paulo ante, repugnante te tuòque T heſſalo, regiorum profeſſorum collegio magna mea gloria a Rege exceptus, maioréue ce- lebritate à Senatu contra weſtras factiones in eodem confir- matus. In quibus omnibus verè pradicare poſſum me ſem- per meis fhiſſe iucundiſeimum, nihil vnquam inter eos tur- barum excitauiſſe. Niſß forte turbatam à me Academiam arbitraris, aut huius publicam pacem hoſſiliter in eo oppu- gnatam, quod olim Rector& postea rectoria dignitate per- fundtus, ſemper eodem indefeſß õque ſtudio I heſſalicam ſe- ſtam in Ariflotelem, vel potius in omnes honos ſcriptores inſanientem, expugnare ſum conatus. Quam non modo ipſa Academia aut regno, ſed vniuerſa Europa voluiſſem F- ne, ſi potuiſſem explodere. At hæc ſumma eſtmea gloria& apud omnes honos pacis in re literaria quæſitæ, aut ſummo Nudio defenſæ clariſſimum monumentum. Quod quandiu extabit, tandiu omnibus teſtabitur me nouaso piniones we- teris diſciplinæ perturbatrices oppugnando, pacem in reli-

teraria ſemper expetiuiſſe. Pro quo etiam vniuerſa Acade-

mia mihi frequentes publicdäſque, quod nõ ignoras, gratias egit: edque detulit quibus ornatus facile fero me a te tui- que ſimilibus vituperari. A tque quo animo ium extiti in defenſione veteris doctrinæ Peripateticæ, eodem toto ſu- b periore

yrrid

lacer dicos hac! tem Opt⸗ anin neba

niſ pat 6

dla n nema noltu conter quen tius Pn A k dico de re ort 7 hoſten dſeh té au ex an barte perio

ſa

mMnes