14 3 hn lien. ·in Säarnil. i. fa 1 b auune 4. jali a ed whelum. 1 A aim luan Sainok. jaſ an.

nu R fanftl. guu Shu asn Wiiu. b neg K. amic. Anun. m uu celtei nn Kehi. tſeng daum. T.. lng Kub nun W'n. ananmfmlb 1quic iu utut Wuuu jimm 4 wta⸗ Arbd Weſt N dun M

5. brn P uno

njmu e ma⸗ b 1ed Wſts

EPISTOILA. b bo, conatus: aliãque permulia quæ à te profecta hominem ar- dentem inuidia magis, qudm de literis contendentem de- cent. Sed hoc profécto diſßsimulanter ferre no poſſum quod me apud exteros, quibus de meliore nota voluiſſem inno- teſcere, publicæ quietis& pacis hoſtem nominas. Nam cum patriæ ſalus publica requie paceque contineatur, quid hoc aliud eſt qudm me patriæ hoſtem,& perduelem iudi- care. Bona verba Hercle, mi L. tuque& tuorum offi- cina digniſtima. Quæ ſi in media Vrbe, aut ſi in clariſtima noſtræ academiæ luce diceres, ferrem profeto moderatius: quoniam multos haberem innocentiæ meæ teſtes. Qui cum vtrümque noftrim ex vita anteacta bene nouerint, illa profecto in tuos iactari mallent, eiſdemque auditis proti- nus extlamarent,

Claudius accuſat mœchos, Catilina Cethegum.

Sed cum ad eos efferantur apud quos nullus mihi patro- nus conflitutus, aut quorum perpaucis vtérque noſtrum eſt cognitus, ad illa obmuteſcere hominus eſſe videretur ommi- no diſſoluti, aut conſcientiæ ſuæ teſtimonio non ſatis ere- cti. Itaque cum ea in jllis literis perlegiſſem, valdéẽque ſ

ſem cõmotus, quanquam plerique temporibus, quibus nunc viderius inſoleſcere, cedendum arbitrarentur, tenere me ta- men non potui, quin hæc ad te quocum que periculo ſcri- berem,& in omnium bonorum oculos emitterem: quo-

niam illa tua per multorum manus erant peruagata. De

quibus ne tuorum quidem iudicium recuſo, modo in ſlatuẽ- do priuatis animis nihil indulgeãt: ſæd eam moderationem

1.—. adhibeant, quam veritati& æquitati debent. Egod par-