295 IAC. CARPENTARII noſtra Gallia hodie ea tempora ſunt, quæ tibi iftam licen- tiam indulgent. In hoc ſi te idem Manutius dolenter wide- rit: ſi ob eam cauſam ſuorum catalogo expunxerit: ſi forte vniuerſa ltalia repudiauerit: ſi in Galiia noſtri te auerſa- buntur: at Britanni, Germani plerique omnes, Gali quo- que longe plures quam ego velim, te in ſuo ſinu fouebunt. Qui iſtos quaſi in diem wiuentes, nec in re omnium maxima quicquam definitum habentes quod ſequantur, merito oe- runt: nec, vt opinor, minus quã nos ipſi eoſdem inſeclaren- tur, niſi horum opera quotidie abuterentur ad noſtram reli-

gionem oppugnanda. Quam ſi quãado(quod Deus Optimus

Maximus auertat)expugnartt, in hos mea quidem opini-

ne, ſeueritatis exempla ederent noſtris longe grauiora. Hoc te monere volui, in quo nemo eſt wel ex amiciſtimis quiti- bi melius velit conſultum. Vt intelligeres quanquã de lueris mihi tecum quædam ſit contentio, edque, vt ſcis, A te profe- cta, nihil tamen propter hanc me, aut fortunis tuis aut no- mini, vitæ vero multo minus inſidiari. In quibus, mal per- eam ſi tibi deterius quicquam expeto qudm egomet mihn. De eõque ipſo teſtem appello conſcientiam tuam, h modo ea ex animo nondum exciderunt, in quibur poftremis ciui- libus diſcordiis A nonnuliis vexatus, noſtra manu ſeruatus es, iiſque liberatus„ quc tum grauiſßsima tibi imminere ar- bitrabaris. E go vero pro iis quid a te hodierno die refe- ro? Omitto varios rumores quos de me rebus vtcümque compoſitis apud tuos diſſeminaſſi. Querelas apud Vros maximos quos nominis mei fautores fortunarümque mea- rum parentes falſis delationibus tuis à me alienare ſæpe es