duul uramn, anl(ieil, ſ u

wi d vaun

alſn Siam da eena

runel n en. Auno vu

4 tnä.

nn S ſeſ. u nd irn e deeſr mu Kmſi. uaud APye ua u nüi

uann oc.

aahi ajchenn

OCRATIO. 297

ſingulari breuitate perpetuã eſſe luxuriẽ e putida redun-

dantiã. In ſentẽtiis auté, ſi quado cotra nos voluit nonihil in

ſuis 7 holiis philoſo p hari, ſic inſulſa eſſe omnia,& ab eiuſ⸗

modi reri philoſophicarii ignoratione profecta, vt ea legens tenere me nõ poſum quin frequèter exclam, Jutorem vltra crepidã. Quonia vt alli in græcis atꝗ latinis, in quibus nuhil vnquã mihi arrogaui, quatuũ volet facile ccedo: ſic in reri cognitioe, quoniaã in hac ætatt coſumpſi, ſi quid mihi aſſumo pſertim cotra huius Logodædaliã, videor id meo iure quodã modo vẽdicare. Hoc niſi efficio, bumani Auditores& vtri- uſque interpretatidus perpetua cõparatione, quaſi in re præ- ſente venti ſit, digito aperte demöſtro, causã nõ dico, quin de noſtri nominis& famæ exiſtimatione, quatu quiſque volet detrahatur. Vos vero in his omnibò iudices vehemèter ex pe- timꝰ:quos vniuerſos fingulöſq; rogamus atq; obteſtamur, noõ quide vr nobis aliquid codonetis, niſi id forte quod„p veſtra humanitate denegare nõ poteſtis: ſed ui vtriuſq, noſtrü in- terpretationè ſeueriſimè inquiratis, ac de ijs ĩ quibꝰ peccati eſſe widebitur, ſcripto velviua voce liberè moneatis. Ego, ut olim Apelles, tadiu latebo poſt mea tabulã, quadiu vnuſqui- ſq; veſtru ſnceri intelligeſqᷓ; iudicii ad eaã rẽ, quà prius bene nouerit, adhibere videbitur. Vt hoc modo quaſ publica e cõmuni omniii ceſura ad noſtru conati accedete, vel potius endé extitate, aut hor hic inter latinos ſcriptores täde ei lucis ſpledorè recipiat, qut illi ia pridè expetimꝰ: noſtriſque coten- tionibus veſtro iudicio moderatis res literaria creſcat, nulla animorum noſtrorii acerbitate offendatur: nullu conuiciis dedecoretur, præſertim quæ proftciſcantur ab tis qui ſuo

exemplo ad omnem modeſtia aliis prælucere debent. uod em modeſtid alils Plal, 5, 7 Quo