296 TA C. CARPENTARII re conatus eſt, nomen fortund ſque noſtras quantum, potuit oppugnauit: cum denique is ipſe ſit qui erat antea, quado no- bis in Ariſt. pro philoſophia mera ſophiſmata: in Sphera, quã tum interpretabamur, inſulſam barbariẽ: in Alcinoo, Platonicori& · Peripateticorum ſumma ignorationt, di. cendo ſcribendõque tam ſuperbè obiiciebat, quis reprehen- dat, ſi hic in eam arenà iuſtiſeimis cõditionibus reuocamu: in qua nos antea ſæpe iniuſtiſtimꝰ prouocauitè aut ſi de ilii conamur reſpondere, in quibus ſine ſudore de nobis voluit triiphare? Nam conuitia omnia quæ hoc ipſo loco contra nos ſape ex eiuſdẽ ore audita ſunt, libelliſſque famoſis atzus alijs huius ſcriptis pleriſque teſtata, fucilè cõdono. Quonii in omnibus quæ nihil habent præter contumeliã, vina ſem- per mallo quã quemquam vincere. In Alcinoo vero' in quo de doctrina agitur, conabor efſicere, vt intelligatis, non qui- dem à me nihil eſſe peccati(quoniam homo ſum, ne zue hu- mani quicqud à me alienum puto: nec ſolco niſi lambendo fætus meos efformare, quod facturũ me in hoc authore ſpo- ponderã, feciſſemque niſi huius præceps inuidia recognoſcẽ- di facultatẽ præripuiſſet) ſed multa adhuc ab illo eſſe præ- terita, quæ noud animaduerſionẽ deſiderant: plura in nobis reprehenſa, in quibus nõ deeſt interpretationi noſtræ iuſtiſi- ma defenſio: pene vero infinita in quibus hic qui in alieni perſpiciedis tã acutus videri vult, in ſuis talpa cæcior eſt: in totquè interpretadi genere noſtra authoris ingeniu ſua bre- uitate imprimis cõmendabile, ma gna ex parte pene expreſ- jiſſe, ſeruata in verbori delectu&orationis cõpoſitione, phi loſophica liꝛertate: cui, vt iſtis Logodaædalis ſiomachu mo- neam, quantu poſſum ſemper indulgeo. A pud huc vero pro

ſauud Aant 7 ſuis 1 modil tener⸗ crepid vnqu cognul Fſerti moad ſjur ſeutk noſtri detral timd: zuili luma terpre

toni, Aninno

dedlec

c eip