——————————’’;9x —;(ᷣ-—- ꝗMůdñłöuẽ?——— ⸗——

ALCINOI INSTITVTIO AD

Quia ad primam philoſophiæ partem quæ eſt de diſſerendo, per- rinet vis iudicandi, hæc in animo qualss ſit ſiue in vita hac, ſiue in altera, quæritur, quoque modo ſe habeat ad ſenſum& intellectum, itémque ad ſcien- tiam& opinionem.

(Cap. 4. rQuoniam eſl quiddam quod iudisat,& eſtid quod iu- dicatur, erit etiam̃ aliquid, qjuod ex ii perficiatur, quòd pro- pn zdimm vorare pofis. I oc idem prop rie dictum iudi⸗ cium, poſtit quis appellare: iudicatorium. Sed his commu- nius eſt, ipſum iudicans. Hoc autem duplex, vnum à quo, alterum per quòd iudicatur: quorum illud, intellettus eſt hoc, inſtrumentum naturale ad iudicadum accommodatum. Qudd primo verorum eſt, deinde etiam falſorum: nequea- liud quicquã eſt quam ratio naturalis. Apertius autem hus in iis quæ ſunt. Iudex quidem dicatur philoſophus, à quo res ipſeæ dnudicantur: itemque& ratio, per quam V'erum iudicatur, quod modo inſtrumentum diximus appellari.¹ Duplex autem ratio eſt: vna quidem quæ omnino incom- prehenſibilis& certa, altera ſecundum eorum quæ ſunt co- gnitionem, nunquam fallens. Prior in dei poteſtate eſt, homi- nis verd minim. Poſteriorem etii homo poteſt aſſequi. Se

23

hæc quoque duplex, vna quidem circa intelligibilia: altera

circa ſenſilia.? Quarum quæ circa intelligibilia occupatur, ea ſcietia eſt& ratio ſcieutiam gięnens. Qucæ verd ad ſemſilia refertur, ratio opinionis effectrix& opinio. Qua- re ratio quæ ſcientiam parit, firmiorum eſt conſtantium: vt pote quæ de firmis& conſtantibus principiis. Ratio au- tẽ veriſimilis opinioniſque effectrix, maxim probabilium eft. Quoniam circa conttantia no verſatur. Scientiæ auten

ö

nuainelidii intelettio 7 mernuntiahi no gerſen in Treſa(umm pxxi uuni huu riui utmmemonis tns mualriͦ 6 u ſtuuun 2 anaſtyenume mun Ginolu. ljuub eenriju uanly ſaperon uin Htnger ſitſuenilan uan Jaunuu- h bgn ſus lnaanen Dann⸗ mn nut, o- uucf nino fa menuuufun,, 1 nuaty nennn enima agitarion

Sfß

Ma? hhus ſan