Druckschrift 
Platonis Cvm Aristotele In Vniversa Philosophia, Comparatio : Quæ hoc Commentario , in Alcinoi Institutionem ad eiusdem Platonis doctrinam,explicatur. / Avthore Iac. Carpentario, Claromontano Bellouaco ; Ad Illvstrissimvm Galliæ Cardinalem & Principem, Carolum Lotharingum.
Entstehung
Seite
22
Einzelbild herunterladen

1XIE an 8 ger eKabi ematica 1 1

lo Da ua defini ee, kreen dialecti. ſeur oaß eitem the 1 adius cap 4 1 mema intran tur, cadt 4 ü5. GWian c lib. 2.11 dorleg ayh ex veriſin N e dnorum, h cs erxemn. ekelex ian exemp i z)induGtionba er.d de kaamene ratlocina a8 Keinducton .,De A 24 omnidus gans Ariltotele bxaoitara- nodi nuga druathen ben 1. Katlell 1oOedan deſcriptio igicæ. Et anlmt a2. ArAnl n Lrlas Pan atur. Qoreu rolitantibi uis Dxun.( nem Meno gteNum lgiun hentia cont n 1 E. Hoc ſum ntiam habe anperalegiie edununm munquam ſe ncedit, nor.au andiu köen ſſarium ap thr. Qamohmt Sræſtantior s atur, qauati. dubito. S C oftinquuba ic prorſus. h. iakaul- pud nos ex unt¹ k. Wiint tatque aufu ufat- ligarr r d ſolutum 1⁴. ud magui atum verò, uhecationedgi a dico? Verz aunopiciomungs ulchra quæc mtyperalunat enolunt, ſed rnumiaisꝛmmt vel ſunt, do umm ais ilasmin s, in diſtind ae artis den nter clt oblet ast us.

4

f 1II ſg uo genena

. ti aeh ſed ab eo qui M ktitut, deng e j g aſtituta eſt, al um1. Altennr 1 ſurpantur:i ah ſam lhe um illud, Om n nexdi 5 ectis quàm ob l lineis an⸗ b um ſemicire in ales jotet er 01 11, ut ninæqualium M irculos ſur ſunt Ariſt. in

0 ica, 2 4 alten⸗ rantc)

b 8 cöſta.:749⸗ Drim. ie ele il

12 Hablll

quòd maxime

DOCTRINAM PILAT. 34

virtutibus quas Plaronici Purgantes anEcllat. Quoniam per cas corporis cöra- giòne homo repurgatur: cum perrurbationes quæ ex illa naſcutur, ad partis ani- mi ſuperioris regulam reuocantur. Pęr e ue viriboni.hos onlequungur vt ſibi imperent: cum Plato contra lib 3. de legibus, prauos ſui dominos eſſe ne- get. Qui verò ſibi imperare poteſt iam dignus eſt qui familiæ præſit in eaque vxoris, DPerorum& feruorum curam ſuſcipiat. Quibus ex eiuſdem Platonis mẽ- te rectè imperabit, qui prudentia atque iuſtitia erit inſtructus. Prudentia quidem qua ſe ipſum& alios poſſit dignoſcere, rationémq; officij ſingulis præſcriberc: Iuſtitia, vt per hanc idipſum velit, quod rectũ eſſe prudentia cognouerit:& in eo negligẽtes, aut cõtra officiũ peccantes, pœna reprimere: ne quid illi tale poſthae, & cæteri ad peccandũ ſint tardiores. um cinilis imperij rariané eandem,

Lecm quaſi regulã Lesbià, contineant: hæc 4 de eduo& bono Ariſt. ſcribit cap. 10. Iib.. Ethic.)pro rebus nouis quotidie interueniëtibus mutetur,& his ſe accomo- det, à Platone concluditur dialogo de philoſophia,& in Ciuili eundem eſſe Re- gem, Tyrannum, Ciuilem, œconomũ,&domihum: multitudine verò& paucita- te eorum qui parent, horum imperia diſtingui Qus icur fa- tione ſgoificarum eft. eꝑrchendit in œconomicis& cap.I. lib. 1. Pœlitic.

Phiſoſophiæ in contemplando verſanris, tres particulas ponit, in Metaphy- ſicis, Phy ficis& Mathematicis. De quarum diſtinctione& ordine nonnihil ca- pite ſuperiore dictum eſt: plura verò cõtra Theſſalum à nobis collecta ſunt cap. 3.prælcctionum in Spheram. In Phyſicis autem aſtrorum cõuerſiones intellige, cum ſub obliquitate Zodiaci, intra duos Tropicos illa ita fetuntur, vt nonnun- quam propius accedere, alias à nobis declinare videantur. Quod Soli manifeſtè accidit in iis quæ Solſtitia nominantur. Si quidem poſt Solſtirium hyemale, hic ad nos redire incipit, verno tempore: poſt æſtiuũ verò à nobis declinat, autum- no. Ex quo rerum harum inferiorum, quæ Lunæ ſunt ſubiectæ, primum ordinatę mutationes contingunt, in cauſis ortus& interitus. Quia virtute cæleſti ita

... 8 1.. I reguntur, vt Sol ex eo gignat qu òd propèe accedit, idèmque hoc ipſo quòd rece-

dit rebus interirum afferat. Quoniam contrariorum effectuum cauſæ ſunt con- trariæ, iſcut Ariſt. ſcribit ad finem lib. 2. de ortu& interitu. mator

mutationes accidũt, quarum abſeruatio ſuperat vnius hominis ætatem: ideêque minus quã ſuperiores nobis notæ. De quibus Ariſt. inirio lib. 1. Meteꝑr⸗& Pla- to prima parte Timæi. Platonicis autem alte ra generalis eſt rerum renouatio, omnia in integrum reſtituunturaſtris ommibus redcuntibus ad idem punctum à quo ceperunt moueri. Quam Alcinous hoc loco videtur intellexiſſe. De hac verò poſtea pluribus diſſeretur cap. 12½. in explicando magno ſcœculo Platonis, cuius Cicero mentionem facit in Somnio Scipionis,

G iij