rio ſa

Latinè re Ar ſche antum.

Eu Lroclorna —— am in ac=n nodi 1=h ad mathe düerdin 1 ontra Th 4 rnlole m ethodicäen nidus in§ J verd larie teplatione ti iimeagun ones Mat EÆ ler)cogirtmn parare. 44=nem awem un rum philéx«um daeym s igniculq= ici nomimm, dam mod helantem tla generali: qu Ees iceronelhalh ralis: quòd tm umomaimu ſt lib. z. Ech t„Kditia urxgerat quę poſtea: atoicomn)n quæ Cicet tν⁄ Philoſoyiuin deum eſſe u⁴* udã: Keumgui nquam eiu*= blavonisſänat trema pagi enonis Kin Re quo poſtea& lus diſſeeurah nu pulchrũ 2 rſantüfnmd mihi Deus Ait.MGä animi puli K durm müns paratio: qu π ⁸ gooqxkiu occultas co e ur. Gum gäh atlibris de&ᷣ tr n Erhic. atqu midunth: b Polit. I hkttihn

de Philoſo p h A lndenennl anio lib.b. 3r Mlht arura exp rr iuteßrſa Jili un eritaenic

Ifitatem, dult ed penitus n 3 gnatum R nir quäm re epeni endacem. 5 em O

mei

118 n

ntiæ qu philofophicar Rarim à puerl? Kum diste,

andacium 4 110.3... jnrer dh tconſuetudins tn⸗ n. Fidapud ipt 2u and

10 1 14 p

Jfaciunt vel hol anf zblierän liquis à mendac 2 Im littotie

DOCTRINAM PLAT. 3

ne, ſtatuit totidem genera cupiditatum atque voluptatum. Tandè mque con-

cladit philoſophũ cæteras voluptates flocci pender e: dum eas ad ingens diſcẽ-

........ di gaudiam, quo ipſe fruitur in inueſtigãda v eritate, comparat. Et lib. 6. Qui- cunque, inquit, ad diſciplinas& cætera talia omnia deſiderio flagrant, puram

ipfius animæ expetunt voluptatem: corporis autem oblectamenta deſpiciunt: niſi quis fictus, non verus philoſophus ſit Qui locni maxime conſentit cum A- riſt dofirina lih 1c. Erhi

9 Obſeruanda hæc rationis redditio, quam valde illuſtrat Platonis locus ini- tio. 6. de Rep. Timidæ illiberalique naturæ, inquit, philoſophia vera non conue- nit. Non, vt videtu r. Vir autem modeſtus, non queſtui deditus, non pufillami- nis. non ſuperbus, non timidus, non in commerciis difficilis erit, aut iniuſtus? Nullo modo. Quinetiam cum diſcernere cupies quis animus philoſophis fit, qu is non, ſtatim Ateneris annis id obſeruabis, nũ quid iuſtus& mitis, an iniquus & agreſtis. Maxime. Neque hoc vt arbitror, prætermittes. Quidnam? Vtrum ad percipiendum velox an tardus, Num cenſes quempiam illud vnquam diligere quod cum aggreditur ſumma cum difficultate agit& vix tandem parum quid proßcit? Nunquam profecto. Quid ſi nihil ſeruet eorum quæ diſcit, obliuiſca- turque omnium, nonne erit ſcientia vacuus: Vacuus. Cum vero irritus illi labor omnis ſuſcipiatur, an non cogetur tandem ſe ipſum& actionem talem odiſſe? Nihil prohibet. Obliuioſum igitur animum legitimorum philoſophorum inge- niis conuenire nequaquam exiſtimemus, ſed admodum memorem. Ita prorſus. Abſona præterea& inconcinna natura ad intemperiem ſemper trahit? Semper. Veritatem verò an cum intemperie& immoderatione congruere putas an cum temperie potius? Cum temperie. Ergo compoſitam& gratam preter cætera co- gitationem huic ingenio tribuamus quod ſuapte natura propenſum eſſe volu- mus, ad ideam cuiuſque quod versè eſt, inſpiciendam. Nempe? An non tibi vide- mur ſingula percurriſſe quæ neceſſc eſt continuata ſerie ſibi inuicem ſucceden- tia ei animo cõpetere qui veritaté rerum perfectè ſit conſequuturus? Ita prorſus Non potes igitur quoquo modo ſtudium id damnare, quod nullus fufficienter exæquo poteſt niſi natura ſit perſpicax, me mor, magnificus, gratioſus, amicus fa- miliariſque veritatis, iuſtit iæ, fortitudinis, temperantiæ. Similis locus eſt apud eundem ad finem lib. 7. de Rep. vbi agit de dialectico. 1 10 Non ſolum neglectæ hæc naturæ dotes multorum malorum cauſæ ſunt: ſed multo magis quãdo qui his ſunt præditi, eiſdem abutuntur& ad deteriorẽ par- tem animum applicant. Nam, vt Plato ait 7. de Rep. qui malus eſt ſapiens habe- tur, 8ò plura peragit mala, quo acutius videt. Contra vero exile ingenium, vt ide ait lib. 6.nunquam quicquam magnum& memorabile potuit efficere. Et ſi me- moria repetimus magnas clades quæ nobilibus Rebuſp. acciderunt ab iis certè ſunt profectæ qui magno ingenio& iis naturæ dotibus inſtructo, erant præditi- præſerrim qui ad hæc magna naturæ ornamenta literarum etiam cognitionem adiecerant. Quare Athenis crudelius dicuntur imperaſſe qui ſapientes nomi- nabantur quam qui lirerarum omnino ignari. Nam vt homg. fine erfe-

ctionis aſſecutus(inquit Ariſt. caꝑ-. jte guoquc a lege ſeductus& d iudicio, cæterorum omnium eſt peſſimum. Nihil enim immirius atquc ſeuius qua arma ininſtitia. Homo autem inna- ta prudentia atque virtute armatus eſt, quæ nullo negotio in vſus cõtrarios ver- tuntur. Quapropter homine qui virtute careat, nihil eſt nefarium magis& im- mane.—

II Animi, inquit Cicero lib. 5.de Finibus,& cius partis quæ princeps eſt, quęeque mens nominatur, plures ſunt virtutes, ſed duo prima genera: vnum earum quæ

L