—-ʒʒ———— yx————— ——————————

4LCINOI 1NSTITVTIO AD

7.. 4 Hrmare videtur, quod hoc loco 3e?te, à nobis Latine redditur vehemens appe-

titio potius quàm ſicut à nonnullis, appetitio rantum. 6 Præpaxall 4

Alcinoo in duobus. 4u- rum vnum in contem plation contemplationem corum quæ intelligibil ia) oportet eum natuta aptu quibus pædiam futuri philoſophi eſſe poſitã, contra 1 xagitatoré, abüdè docuimus noſtris prelectionibus in Sphærã. Id verò ſignificat eum ſolum aptum eſſe ad philoſophicam contéplarionem quil etiam ea quæ te- uera cũ ſenſilibus cõiuncta ſunt(quales affectiones Mathematicæ)cogirationem ſuam poteſt ſuprà ſenſum excitare& ab hoc ſeparare. Adactionem autem&per-

fectionem virtutum moralium, eu ndem futurum philofophum habere oportet ad has inſita eiuſdem naturæ ſeminaria, quos igniculos Stoici nominant. De do temperantem eſſe de-

qmbũs cum Alcinous dixit hunc natura quodam modo te bere, hoc intelligendum eſt de temperantia generali: quæ à Cicerone lib. 1. Offi-

ciorum, ponitur in obſeruarione decori generalis: quòd virtutum omnium mo- ralium officia complectitur: ſicut& apud Ariſt lib. 5. Ethic. iuftitia quæ generalis dicitur. Ex hac verò opinione Platonicorum(que poſtea fuit Stoicorum) de na- turæ ſeminariis ad virtutes, profecta ſunt ea quæ Ciceroni in Philoſophia ſunt familiaria, Naturã in viuẽdo ducem tanquã deum eſſe ſequendã:& eum qui il- lam ſequitur, nunquam poſſe aberrare. Quanquam ciuſdem Platonis ſententia virtutes neque doctrina parãtur:ſed vt ait extrema pagina Menonis,& in Thea- ge diuina forte in animos noſtros influũt: de quo poſtea amplius diſſeretur cap. 21. lib. huius. Quare cũ eædem virtutes animũ pulchrũ efficiãt, ſanctiſſimum eſt Socratis votum eiuſmodi in Alcibiade Da mihi Deus, inquit, vt meus animus ꝑulcher efficiatur& quæ ad corpus artinent animi pulchritudinem non impe- diant. Nobiſcum verò naſcitur ad illas præparatio: quæ varias quoque& indi- uiduas ſingulorum hominum proprie tates occultas conſequitur. Cum quibus cõferenda ſunt quæ de partu aureo dici ſolent libris de Repub.& quæ ab Ariſt. de idoneo auditore philofophiæ moralis lib. 1. Ethic. atque de hom inibus natis ad imperandum, aliis autem ad ſeruiendum lib.--Polit. Locus verò hic deſcri ptus eſt ex initio lib 6. de Repub. vbi hæc omnia de Philoſopho fuſiſſimè explicantur. 7 Rationem huius rei ſic Plato explicat initio lib. 6. de Kep. Philofophis, in- quit, hoc ineſſe neceſſe eſt vt mendacij omnis natura expertes ſint, neque ſponte mentiantur vnquam, ſed omnem oderint falſitatem, diligant veritatem. Proba- bilè eſt. Non ſolum probabile eſt 6 amice, ſed penitus neceſſarium eum qui ex natura ad aliquid amore afficitur, quicquid cognatum& familiare eſt amato, di- ligere. Scitè. Num familiarius aliquid ſapientiæ quàm veritas reperitur? Nihil. An ergo poſſibile eſt naturam eandem eſſe philoſophicam& mendacem? Nullo modo. Ergo diſcendi cupidum neceſſe eſt ſtatim à pueritia veritatem omnem ſummopere affectare? Prorſus. Idem Plato lib. 2. de Rep. mendacium diis dæmo- nibus hominibuüſque odioſum eſſe ſcribit. Et lib. z. Concludit mendacium ciuita- tis eſſe calamitatem quando ſcilicet priuati conſuetudine quadam inter ſe cum voluptate veritatem occultant: maximè verò ſi id apud ipſos magiſtratus faciãt. perinde enim id eſſe ac ſiægri medico,& nautæ ſuo gubernatori mentiantur. Hominibus tamen nonnunquam pro medicamento mendacium eſſe vtile, non omnibus:ſed iis qui remp. adminiſtrant, ſi id faciunt vel hoſtium vel ciuium cau- ſa, ad communem ciuitatis vrilitatem. Keliquis à mendacio eſſe abſtinendum. 8 Plato lib. 9. de Repub. pro triplici partium animi ſiue facultatum diſtinctio-

eſt. ꝑonitur hoc loco ab

neribus vitæ ꝑhiloſophicæ, quo- everitatis, alterum in actione verfatur. Nam ad erẽ ſunt(cuiuſmodi Platoni ſunt Ideæ Prima que m eſſe ad mathematicas ab ſtrationes: in ſitã, contra Thefſalu methodicã earum

— 8—— “ 2 L 8—, 4 “

jpfus animx 3 . 5Gtos,no¹ nd gel 8,—

1* 9 Oblerunde ec 3 do.edekcy m 111 rir Nontli nur 5 u mnliyettus 10h Vollmodo. Gic— u wn atim tent 0 Kaotkis-Dlarime. rtendum ſebra2 wodonzggrätul en roh Nonquum hI tnaommum,nonn 2 onnglllipiarut, au Agolide. bliui M is dalenire nequaq i liueteaincat periuen ſetoan cun 32 reemtie potiuseCum T ralenem huic ingel. nu Aamcdidlc n nnaglaecning dn el aalmo cope. rE Nn pores gitur quue eraouo potett niſi uen Mlariſgoe feritari ite eoncem ad fnem il ab. 1 ſonſolam neglen uh nagid quädo 281 in umom applicat Pe Kgglus erzgirn, a Kſsaonquam quiten Aerztepetimus mag n lemite uinag 8 guiadkxtn terunt. Quare 4.* m dhr ban uu EE bualen nunr Wäecuining 4 1 5 eſedu 4 männgen Ie 2

char upro— meg ntet dr 3

I Auin

d. maupno Riit

nima älu