Druckschrift 
Platonis Cvm Aristotele In Vniversa Philosophia, Comparatio : Quæ hoc Commentario , in Alcinoi Institutionem ad eiusdem Platonis doctrinam,explicatur. / Avthore Iac. Carpentario, Claromontano Bellouaco ; Ad Illvstrissimvm Galliæ Cardinalem & Principem, Carolum Lotharingum.
Entstehung
Seite
5
Einzelbild herunterladen

ALCINOI 1NSTITVIIO AD

cis conferantur. Similes ſumus, inquit hominibus, qui in exteras na- tiones, profecti non ſolum domeſticis omnibus errurba 3 ut, verum etiã ère- ione externa perturbationibus& conſuetudinibus 11 ddis Preßrini ira Fucrunt imbuti, vt ad ea propenſi admodum ünt.Nenahe um iDesn⸗ quis inde redire domũ vellet, non modpo iter facere a ſeie, ed quo à irzamite retur, daret operam quoque, vt deponeret Aniccuida Ernis zcaepi ereaq ſibi in memoriã reuocaret quæ cum antca haberet, fuerat oblitus, ſine quibus ad- mitti à domeſticis nullo modo poſſet: fimili modo etiã nos debemus, ſi hinc ad ea quæ verè nobis domeſtica ac propria ſunt, reuerſuri ſumus, ea Linui depone- re quæ ex mortali natura contraximus, vna cum affectu quo ea roſb hnimur, ex quo etiam effecta diſſenſio fuerat, beatæque& æternæ fubſtantiæ recor ari, ac ſumma ope niti, vt ad ea quę colore& omni qualitate carent, redeamus:duabus vſi meditationibus, vna qua materiale omne ac mortale abiiciamus ‚altera qua reditum faciamus& ad illa contrario modo aſcendamus, quam ad hæc delcen- deramus.Intellectuales enim ſubſtantiæ eramus& adhuc ſu mus, puræx ab omai ſenſu& irrationali natura. Coniuncti verò cum ſenſu fuimus ex impotẽtia æter- noſtræ conſue tudinis cum intelligibili:& ex ea potentia quam 2d ea quæ hic ſunt habebamus. Omnes enim quæ cum ſenſu& corpore operatur facultates, a- nima noſtra in intelligibili non manente, progerminarunt. Non ſecus atqoe ex prauitate terræ accidit, quæ ſæpe cum tritici ſemen admiſerit, auenas producir. Vnde ſiad priſtinum ſtatũ redire velimus, primũ pro viribus ſtudẽdũ nobis eſt, vt à ſenſu& imaginatione& ab ea quæ ex hi 8 conſequitur itrationabili qualita- te& ipſius affectibus, quatenus generationis neceſſitas patitur, recedamus. De- inde corrigenda ea ſunt quæ ad intellectum ſpectant, pace& quiete ipſi cõcilia taæx bello queckcrum irrarionali natura habet. Vr non ſolum itellectu 8 in⸗ tettigibili audiamus: ed etiam quantũ in nobis eſt, eius contemplãrionè frſe8es & in incorpoream naturam redacti, vèerè cum illo& non fatſo cum his quæ cök⸗ poribus cognata ſunt, vitam traducam us. In candem ferè ſententiar mulra funt apud D. Dionyfium lib. de Trinitate. Quo loco docer aſcenſum ad Deũ in pur⸗- gatione animi eſſe poſitum: nec quenquà Deo frui niſi per ea quæ intellectu ſunt præſtantiora. De qug menis ad Den aſcenſu pleni ſunt Platonicorum libri. De codémg; perpauca apud Ariſt. exaât, Quoniam animum humanũ magis vt natu ralem formam Iocctaſle videturzcuius funcdioncsorganico Dxpors indigent. In quo eſt animi in corpus deſcẽſus, ei de quo nunc agimus omnino cötrarius. Nift 2 fortè huius eſſe concedimus opus deſecretiore parte diuinæ ſapientiæ ſecüdum Aegyptios: cuius antea in præfatione mentionem fecimus. Nam in hoc, cap. 2.3, & 4 ib. 2:& cap. 4. lib. 4. cap. 6.& 8. lib. 7. permulta ſunt cum Platonicorum do- ctrina magna ex parte conſentientia. 4 Sapient iam Plato definit in Theæteto, perfectam coniunctionem iuſtitiæ& ſanctitatis cum prudentia: per quam Deo ſimillimi homines efficiantur. Marfi- lius verò in Euthydemũ, obſeruat in illo cum in loquendo exactior eſſe vult, di- uinorum cognitionem ſapientiam nominari, naturalium ſciẽtiam, humanorum prudétiam. Idémque in Theagem, diuinorũ nomine cõtineri ait, ſumma prin- cipia& æternas rerum omnium cauſas. Addere Cicero ſolet, ſapientiam eſſe re- rum diuiuarũ& humanarum cauſarumq; quibus res cõrinentur cognitionẽ. Sed hæc cauſarum cognitio, ſcientiæ nomine cõtinetur. Quoniã ſcire nihil eſt, quaàm rei cauſam tenere. Vt ſcilicet ſapientia tam eorum quæ ex cauſis pendent, quam aliorum que inter cauſas prima omnino ſunt, perfectam cognitionem- plectatur. In qua illa prior propriè eſt ſciétię, hæc poſterior, intelligentiæ. Ex- que Ariſt. cap. 7.lib. 6. Ethic. ſapientiã vocat ſcientiã ac intelligentiã eorum om

cum Platoni

*

D , e bi etami G cuid inulde-

mecadem etläm,

Nam&aſtentis M 1 rchusdiuinns fe

um leusretum om Ie

Inaud elalusitb Ie

3 d2

ſele rononloum homo ze elumane el Soperomen ckq T nniſhuloloniia en lucalo,J Henecadi 2 ruunnmcume de r lirſelaiſunt ſttel ee ſcdijibile dicunrut, Vonmeanditm lli G las racdsMitlene iE WCrdens(Clilo ndſteno d 2 e Tſcdlana XNam pan attem profte an emodtltllmono ge ſiuinckkgotius quraha ſietet, filum eſip e Gacoenriſtimum Joc ate liedir amatotes, idig rut rel maximoi. bätione corinetu a iKgamguoilc 3 lhe inanh 1 dldt ulue(Ahlahr. und d arn 2* deam aima, 8 nrfaſin.e unnüs aprenr 8 ſemdd; ut ämälee lune t nne nenen Qem

aetatztoneupi.