ITATEA um, n9 8 inonm de rũ ſenſi Eheo lidto 48 Platat—)ete „ex qu g lſcie loshe
d d tmünatai diam „ Aoniet cduu, a s wanirrgr drrupt ſt Ntaueme Aius viri ienximagne Dnature ionplurmmach tantia ca& diidchim nadmodt Eriimitiualan lic quæ eriain ſeixkan h uius m N cexemplach, tia munc Ermillimeelt inquitet is faillailel lexandria t vlle tempuut c hüc, cut an ens eſlet aci sin Catal A ſctiptoti en daptus àp s aetate oalii ntum mit u amſuiomäu ctriam, 6Wielmarimitt 8s plura o e Lnodilt nes, Com Erbwin un natibus& Gat lrinosle uem ego 1 rimn iw n ad me ſci ²d commelna ogatu, lib ac inghedlit ſt. Viuit gwlebas ldem ptef ateineylun iſſe vt hun n ter dei re nliimind
... muu cuius inter antlone V
cæcum, quil us a deſcriptio t ellet intett 2 er peccata ce e didicerat, t W ſe 1. ceres tantum e
Im. Quate eci A
PRFATIO IN ALCINOVM.
gia ad eundem Ruffinum, ſe excuſat quòd Didymum præceptorem agnoſceret, qui cum Origene, Platonicis minimum oblectari vide- batur. In Didymo, inquit,& memoriam prædicamus& ſuper Trini- tate, fidei puritatem. Sed in cæteris, in quibus Origeni malè credidit, nos ab eo retrahimus. Et Socrates cap. 25. lib. 4. de hiſtoria Eccleſia- ſtica, ſcribit hũc Arrianis fortiter& acutè reſtitiſſe& inter alia mul- ta ſcripſiſſe commentarios in libro Origenis de principiis, magna ex parte Platonicos: quibus illa bene eſſe ſeripta& præter rationem cõ- tendere eos probat qui Origenem inillis reprehẽdunt, nec eos huius viri prudentiam intelligere. Commendat præterea in illo doctrinæ peripateticæ cognitionem Theodoretus cap. 29. lib. 4. biſtoriæ, Di- dymus, à puero, inquit, ſenſu oculorum priuatus, diſciplinis poëticis ac rhetoricis inſtructus fuerat, perceperatque auribus Arithmetices, Geometriæ, Aſtronomiæ præcepta: nec non Syllogiſmos Ariſtotelis & Platonis facundiam: non quaſi illis veritas doceretur, ſed quòd hæc arma eſſent quædam veritatis contra mendacium. Qua ratione factum ſoleo ſuſpicari vt libro hoc Peripatetica pleraque pro Plato- nicis vſurpentur. Qualia ſunt in prima philoſophiæ parte ea quæ de tribus formis ratiocinationum& de Analyticæ methodi variis par- tibus commemorantur. Atque neſcio quo modo genus ipſum ſcribẽ- di authoris cecitatem indicat. Si quidemn hæc dictata videntur ab ho- mine in Platone exercitatiſſimo: qui eius libros ob oculos non habe- ret, ſed ex ipſa memoria omnia repeteret. Eõôque effectum eſt vt in nonnullis locum ex quo deprompta ſunt exprimat, in pluribus, inue- ſtigandum relinquat. Quòd in huius interprętatione maximam diffi- cultatem parit. Qua coniectura ſi hoc conſequimur vt ex officina il- lius magni Didymi Luciferi, Alexãdrini, qui D. Hieronymi& Ruffi- ni præceptor fuit,& vt ait Nicephorus Calliſtus lib. 9. hiſtoriæ eccle- ſiaſticæ, pro decretis Nicenis pugnans, Arrianis doctè& fortiter re- ſtitit, liber hic prodiiſſe videatur, quid maius ad eius commendatio- nem afferri poteſteaut qua ratione amplior illi authoritas, in iis prę- ſertim exquirendis quæ ad Platonis diuinitatem pertinent, conciliari? Sed de authore abunde ſatis: nunc ad huius libri diſtributionem ve- niamus. Poſtquam de philoſophia déque his quæ futuro philoſopho ſunt neceſſaria, pauca præfatus eſt,& contemplationem actioni ſua- pte natura anteponendam docuit, nonnunquam tamen illa intermiſ- ſa, ſed ſemper animo retenta, philoſopho ad actionem eſſe veniendũ: eius ſtudium in tres partes diſtribuit ex ipſius philoſophiæ diuiſione natas. Quarum prima artes logicas complectitur: ſecunda, ea omnia in quibus eſt poſita veritatis contemplatio: tertia, quæ pertinent ad vitam& mores. Quas cum eodem ordine ita explicet vt in ſingulis