1A C. CARRPENTARII

dauthorem nominat, Didymum, non Alcinoum. De quo

Hæc Plato in Timæo. Quorũ ſenſum ab eo libro Didy-

mi ſumam quem inſcripſit, de placentibus platoni. Determinata, in-

quit, ſenſilium exemplaria, ideas appellat, ex quibus ſcientiam& de-

finitiones fieri cenſet. Prætet enim ſingulos homines: hominẽ quen-

dam intelligi& præter equos ſingulos, equũ, ac communiter præter hec animalia, animal nec generabile, nec corruptibile. Vt quemad mo- dum ab vno ſigillo multa ſignantur& vnius viri multæ imagines: ſic ex vnaquaque idea, ſenſilium corporum naturęè duam plurimæ effor- mentur. Eſt autem idea perpetua ſubſtantia cauſa& principium vt ſingula talia ſint, qualis ĩpſa eſt. Et quemadmodum primitiua ſenſiliũ exemplaria ad hec corpora præcedunt: ſic quæ omnia in ſe ipſa con- tinet pulcherrima atque perfectiſſima, huius mundi exemplar eſt, ad quam creatore deo, ab vniuerſa ſubſtantia mundus ſimillimè eſt for⸗ matus. Quod cũ animaduertiſſem cæpi inquirere quis fuiſſet ille Di- dymus: atque deprehendi hunc in Alexandria vixiſſe temporibus Eulebij:vvt mihi minus iam fit probabile hũc, cum recens eſſet adhuc

ſaſpicari.Se

ſic loquitur.

memoria, in illius nomine aut ſcriptis commemoranqdis eſſe deceptũ.

De illo verò hæc refert D. Hieronimus in Catalogo ſcriptorũ eccle- ſiaſticorum. Didymus Alexandrinus, captus à parua ætate oculis& ob id elementorum quoque ignarus, tantum miraculum ſui omnibus præbuit vt dialecticã quoque& Geometriam, quæ vel maximè viſu indiget, vſque ad perfectum didicerit. Is plura opera& nobilia con- ſcripſit, Commentarios in pſalmos omnes, Commentarios in Euan- gelium Mathæi& Ioannis,& de dogmatibus& contra Arrianos li- bros duos& de ſpiritu librum vnum quem ego in Latinum verti, in Eſaiam tomos decem& octo, in Oſeam ad me ſcribens, commenta- riorum libros tres, in Zachariam, meo rogatu, libros quinque& infi- nita alia quæ digerere proprij indicis eſt. Viuit vſque hodie& octo- geſimũ tertium ætatis exceſſit annum. Idem prefatione in epiſtolam ad Epheſios, fatetur ſe Alexandriam adiiſſe vt hunc videret: ab eõque in ſcripturis omnibus que habebat dubia ſciſcitaretur. Ttitemius ab- bas cum D. Hieronimo inter eiuſdem libros commemorat vnum de dogmatibus. Neſcio an non hic ſir, in cuius interprætationem nunc incumbimus. Fuiſſe autem Didymum cæcum, qui lucifer appellatus, doctrinæ Platonicæ(cuius hæc vniuerſa deſcriptio eſt) maxime ſtu- dioſum, hoc indicare poteſt: quod cum eſſet interrogatus à Ruffino quare moriantur infantes, cum propter peccata corpus acceperint, vno libro illi reſpondit, quòd ex Platone didicerat, eos non multa in altera vira peccauiſſe, atque idcirco carceres tantuùm attigiſſe, vt ſcrĩ- bit Hieronymus in epiſtola ad Ruffinum. Quare etiam hic in apolo-

—

55 5 4 “

tacdar cos pto. fiigaudentiami tt deriutetice cogn i 1; dpuero,es a wtorici jaſtee n Gecerie Atl I KMvnisfacunc Er aamielent qut lam olcolulpi’ i nicilrpentut. Er trbuformis taieen tb gcommemot In anbors cecitante ddeNige id ed ematmr Vnnulli loch ge ſigancum telin u

alagem parit arj luuwagni Dichal ri ſeceptor fuitgn lahe pro decr 1*. lipideric pro dbetipoteſto a tngquitntis 2e zit anhoteabt matuhal dam r dügereläru,pan n. wepanne antepot e ſengernin

ſdubäumin te